«Երգիծանք»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 23 բայտ ,  5 տարի առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
չ (clean up, փոխարինվեց: : → ։ (2) oգտվելով ԱՎԲ)
 
== Էություն ==
Երգիծանք ենթադրում է կյանքի այնպիսի կողմեր, որոնք իրենց թերություններով հիմք են տալիս ծիծաղի համար։ Երգիծանք օգտվում է չափազանցման, գրոտեսկի, այլաբանության և գեղարվեստական պայմանականության այլ միջոցներից։ ՏասարակականգեղազիտականՀասարակական-գեղազիտական բարձր իդեալի դիրքերից այն դատապարտում է արատավոր երևույթը։ Երգիծանքում իդեալընիդեալը արտահայտվում է բացասականի ժխտմամբ։ Դրանով իսկ այն դառնում է հնի և հետադիմականի դեմ մղվող պայքարի զենք։ Գեղարվեստում որոշ ժանրեր, գրեթե պարտադրաբար, կապված են կյանքի երգիծական ընկալման հետ, օրինակ, կատակերգությունը, [[վոևդիլ]]ը, [[առակ]]ը, [[ֆելիետոն]]ը, [[պամֆլետ]]ը գրականության մեջ և թատրոնում, [[ծաղրանկար]]ը, շարժը՝ [[կերպարվեստ]]ում։
 
Երգիծանքը կարող է հանդես գալ նաև մյուս գրական ժանրերում ([[վեպ]], [[պատմվածք]], [[պոեմ]])։ Սկզբնավորվելով անտիկ գրականության մեջ, Երգիծանք համապատասխան փոփոխություններ է կրել հասարակության և արվեստի զարգացմանը զուգընթաց։ Բացառապես երգիծական տաղանդով օժտված գրողներից են [[Մոլիեր]]ը, [[Սվիֆտ]]ը, [[Գոգոլ]]ը, Մալտիկով Շչեդրինը։
 
== Երգիծանքը հայ գրականության մեջ ==
Հայ գրականության մեջ այդպիսի դեմքեր են Տ․[[Հակոբ ՊարոնյանըՊարոնյան]]ը, Ե․[[Երվանդ ՕտյանըՕտյան]]ը, [[Լեռ Կամսարը։Կամսար]]ը։ Կերպարվեստում Երգիծանքի վարպետներից են Ու․ Տոգարթը, 0․ Դոմիեն, Տ․ Բիդաորուպը, ռուս երգիծաբաննկարիչներից՝ Պ․ Ֆեդուոովը, Վ․ Պերովը։ Սովետական Երգիծանքի ներկայացուցիչներից են Դ․ Մոորը, Կուկրինիկսները, Բ․ Եֆիմովը, [[հայ]] իրականության մեջ՝ Վ․ Խոջաբեկյանը, Տ․ Շավարշը, Ս․ Արուտչյանը, Գ․ Յարալյանը, սփյուռքում՝ Ա․ Սարուխանը, Չ․ Տամատյանը, Տ․ Աճեմյանը։ Տարբեր են լինում Երգիծանքի երանգները՝ անզիջող, ոչնչացնող ծաղրից (սատիրա) մինչև թերությունների մևղմ պատկերում (տես նաև Հումոր)։
 
== Գրականություն ==