«Ալ-Բուհթուրի»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 887 բայտ ,  6 տարի առաջ
 
== Ստեղծագործություն ==
Ալ Բուհթուրիի վաղ շրջանի բանաստեղծությունները լի են բեդվինական գոչվորականքոչվորական կյանքի ու անապատի նկարագրություններով:Բաղդադում [[Բաղդադ]]ում արդեն նա հիմնականում գրում եր մադհեր[[մադհ]]եր, սակայն չէր մոռանում նաև ֆախրի[[ֆախր]]ի մասին: Իր մադհերում գովերգվող անհատին բննութագրում էր հետևյալ հատկանիշները. Քաջքաջ, խելացի, առատաձեռն և այլն: Ի տարբերություն [[Աբու Թամմամի Թամմամ]]ի, նա հնարավորինս խուսափում էր չափազանցություններից և կերտում էր մարդկային կենդանի կերպար: Հենց սա էլ ալ Բուհթուրիին առանձնացնում է մյուս կլասիցիստ գրողներիցպոետներից: Նա մադհերում շատ վարպետորեն էր օգտագործում սերնդեսերունդ փոխանցված կլիշեները, առանց որոնց դժվար է պատկերացնել այս ժանրի ստեղծագործությունըստեղծագործությունները: Ներբողները հարստացնում են վասֆերը[[վասֆ]]երը: Նրա բնության, որսի, բեդվինական կյանքի, անապատի, կենդանիների նկարագրությունները մեզ հիշեցնում են նախաիսլամական շրջանի պոետների կասիդաները[[կասիդա]]ները: Նրա ներբողների որոշ տողեր գրեթե համընկնում են Իմրուլկայսի[[Իմրուլկայս]]ի մուալլաքայի[[մուալլաքա]]յի տողերտողերի հետ:
 
Ալ Բուհթուրին հատկապես առանձնանաում է ճարտարապետական կոթողների հրաշալի նկարագրություններով՝ հարստացնելով վասֆերը նոր թեմատիկայով: Շատ արժեքավոր են [[ալ Մուտազզ]] խալիֆի[[խալիֆ]]ի և պարսից [[Խոսրով 1-ին Անուշիրվան]] արքայի պալատների նկարագրությունները:
Ալ Բուհթուրիի դիվանում հանդիպում է նաև սիրային քնարերգությունը (նասիբ):Այս դեպքում էլ դրանք ավանդական են և հետևում են դասական արաբական ավանդույթին:Երբեմն նրա նասիբներում երևում է ուզրյան պոետների ազդեցությունը:
 
Ալ Բուհթուրիի դիվանում հանդիպում է նաև սիրային քնարերգությունը ([[նասիբ]]): Այս դեպքում էլ դրանք ավանդական են և հետևում են դասական արաբական բանաստեղծական ավանդույթին: Երբեմն նրա նասիբներում երևում է [[ուզրյան պոետներիպոետներ]]ի ազդեցությունը: Նա իր պայմանական սիրեցյալին կոչում էր Հինդ:
 
Միջնադարյան արաբ բանասերները ալ Բուհթուրիին համեմատել են Աբու Թամմամի և [[ալ Մութանաբի]]ի հետ՝ նկատի ունենալով նրա բառապաշարի նրբությունն ու կասիդաների երաժշտականությունը և հատկապես նրա հավատարմությունը հին արաբական բանաստեղծական ավանդույթներին:
Ընդօրինակելով իր ուսուցիչ Աբու Թամմամին՝ ալ Բուհթուրին նույնպես կազմել է անթալոգիա` «Քիթաբ ալ Համասա» («Քաջագործությունների գիրք»):