«Աբու Թամմամ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 21 բայտ ,  6 տարի առաջ
Առանց խմբագրման ամփոփման
'''Աբու Թամմամ''' ([[804]]/[[806]]-[[845]]/[[846]]), ամբողջական անունը՝ {{lang-ar|حبيب بن أوس بن الحارث الطائي}}, (''Հաբիբ իբն Ուս իբն ալ-Հարիս ալ-Տաի''),[[արաբ]] ականավոր [[պոետ]] և [[բանասեր]] , արաբական անտալոգիաների ժանրի ստեղծողներից մեկը : Նրա կյանքի մասին բավականին ամբողջական տեղեկություն կա բանասեր և [[պատմաբան]] [[Աբու Բաքր աս-Սուլի|Աբու Բաքր աս-Սուլիի]] ( մահացել է [[946]] թվականին) «Տեղեկություններ Աբու Թամմամի մասին » աշխատության մեջ: Ինչպես նաև , նրա մասին տեղեկություններ կան հայտնի «Երգերի գրքում» :
 
Աբու Թամմամը ծնվել է [[Դամասկոս]]ում [[հույն|հունական ծագմամբ]] [[Քրիստոնյա|քրիստոնեական]] ընտանիքում : Մանկությունն անցկացրել է Դամասկոսում , որտեղ իր հայրը՝ Տադուսը, ուներ գինետուն: Հետագայում ապագա պոետը ընդունում է [[իսլամ]] :Իսլամ ընդունելուց հետո նա ամեն առիթով բացահայտ ընդգծում էր իր հավատարմությունը իսլամին և անգամ արաբական տոհմածառ է ստեղծում ՝ասելով , որ պատկանում է թայ ցեղին:Առաջին բանաստեղծական փորձերը հաջողության չեն հասել:Սակայն շուտով [[ալ-Մուտասիմ]] խալիֆը նրան հրավիրում է պալատ և Աբու Թամմամը դառնում է պալատական ձոներգու:Ըստ աղբյուրների Աբու Թամմամը գոռոզ էր ,անափառ,շահամոլ ,կոպիտ ,մշտապես ընդգծում էր իր հավատարմությունը իսլամին ու արաբական ավանդույթներին,որի համար էլ սիրում էր հագնել բեդվինական հագուստ:Նախաիսլամական պոետների նման նա միշտ իր մոտ [[ռավի]] էր պահում լսարանի ծաղրից խուսափելու համար ,քանզի շատ վատ ձայն ուներ :
 
Նա թողել է տարբեր ժանրերի բազմաթիվ ստեղծագործություններ,հատկապես [[մադհեր]]( ձոներ նվիրված նշանավոր ազդեցիկ մարդկանց):Նա հայտարարում էր .«Ես գովերգում եմ իմ ներբողներում ղեկավարներին ,բայց ոչ երբեք հասարակ մարդկանց»:
Առաջին բանաստեղծական փորձերը հաջողության չեն հասել:Սակայն շուտով [[ալ-Մուտասիմ]] խալիֆը նրան հրավիրում է պալատ, և Աբու Թամմամը դառնում է պալատական ձոներգու:Ըստ աղբյուրների Աբու Թամմամը գոռոզ էր ,անափառ,շահամոլ ,կոպիտ ,մշտապես ընդգծում էր իր հավատարմությունը իսլամին ու արաբական ավանդույթներին,որի համար էլ սիրում էր հագնել բեդվինական հագուստ:Նախաիսլամական պոետների նման նա միշտ իր մոտ [[ռավի]] էր պահում լսարանի ծաղրից խուսափելու համար ,քանզի շատ վատ ձայն ուներ :
Իր մադհերում Աբու Թամմամը չի մոռանում իր սեփական քաջագործությունների մասին :Այսինքն իր մադհերում կա նաև [[ֆախր]] (ինքնագովերգում) :Նա ապրում էր քաղաքում և շատ աղոտ պատկերացում ուներ բեդվինական կյանքի մասին ,անապատի մասին , սակայն շատ վարպետորեն էր նկարագրում դրանք:Նրա ստեղծագործությունները ընթերցողին տանում են խոր անցյալ , գցում նրան հին բեդվիանական միջավայր:Աբու Թամմամի մադհերի շատ տողեր տեքստաբանորեն համարյա համընկնում են նախաիսլամական պոետների առանձին ստեղծագործությունների հետ:Չնայած հին ավանդույթին հետևելուն ՝Աբու Թամմամի պոեզիան ,այնուամենայնիվ ,նոր է ձևով , բառապաշարի հարստությամբ,պատկերավորման միջոցների բարդությամբ :Նա վերջապես հաղթահարեց կասիդայի բեյթերի անջատվածությունը և նրա կասիդաներն ավելի ամբողջական են և իմաստներով ավելի կապակցված են մասերը:Հենց այս հատկանիշներով է ,որ նա տարբերվում է իր ժամանակակից բանաստեղծներից:
Նա թողել է տարբեր ժանրերի բազմաթիվ ստեղծագործություններ,հատկապես [[մադհեր]]( ձոներ նվիրված նշանավոր ազդեցիկ մարդկանց,արաբերեն՝مدح) : Նա հայտարարում էր .«Ես գովերգում եմ իմ ներբողներում ղեկավարներին ,բայց ոչ երբեք հասարակ մարդկանց»:
Իր մադհերում Աբու Թամմամը չի մոռանում իր սեփական քաջագործությունների մասին :Այսինքն իր մադհերում կա նաև [[ֆախր]] (ինքնագովերգում) :Նա ապրում էր քաղաքում և շատ աղոտ պատկերացում ուներ բեդվինական կյանքի մասինև ,անապատի մասին , սակայն շատ վարպետորեն էր նկարագրում դրանք:Նրա ստեղծագործությունները ընթերցողին տանում են խոր անցյալ , գցում նրան հին բեդվիանական միջավայր:Աբու Թամմամի մադհերի շատ տողեր տեքստաբանորեն համարյա համընկնում են նախաիսլամական պոետների առանձին ստեղծագործությունների հետ:Չնայած հին ավանդույթին հետևելուն ՝Աբու Թամմամի պոեզիան ,այնուամենայնիվ ,նոր է ձևով , բառապաշարի հարստությամբ,պատկերավորման միջոցների բարդությամբ :Նա վերջապես հաղթահարեց կասիդայի բեյթերի անջատվածությունը և նրա կասիդաներն ավելի ամբողջական են և իմաստներով ավելի կապակցված են մասերը:Հենց այս հատկանիշներով է ,որ նա տարբերվում է իր ժամանակակից բանաստեղծներից:
Աբու Թամմամը գրել է նաև ռիսաներ և հիջաներ,որոնք հիմնականում ավանդական են: