«Մարգար Սեդրակյան»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
|ծննդյան օր = [[31 մարտի]] [[1907]]
| background =
| ծննդավայր = [[Խառակոնիս]], [[ՎասպուրականԱրճիշակովիտ|Արճակ գավառ]], <br>[[Վանի վիլայեթ]], [[Օսմանյան կայսրություն]]
| վախճանի օր = [[10 հոկտեմբերի]] [[1973]]
| վախճանի վայրը = [[Երևան]], <br>[[ՀԽՍՀ]], [[ԽՍՀՄ]]
|քաղաքացիությունը = [[ԽՍՀՄ]]
|մասնագիտությունը = կոնյակագործ, ինժեներ
 
{{Լենինի շքանշան}} [[Պատկեր:Orderredbannerlabor rib.png|40px|«Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշան]] [[Պատկեր:Order badge of honor rib.png|40px|«Պատվո Նշան» շքանշան]]
 
}}
 
'''Սեդրակյան Մարգար Սեդրակի''' ([[մարտի 31]], [[1907]] թ., [[Խառակոնիս]], [[ՎասպուրականԱրճիշակովիտ|Արճակ գավառ]], [[Վանի վիլայեթ]], [[Օսմանյան կայսրություն]] - [[հոկտեմբերի 10]], [[1973]] թ., [[Երևան]], [[ՀԽՍՀ]], [[ԽՍՀՄ]]) [[հայ]] կոնյակագործ, [[Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսՀԽՍՀ]] վաստակավոր ինժեներ ([[19711961]] թ.), [[ՀայաստանՍոցիալիստական աշխատանքի հերոս]]ի վաստակավոր ինժեներ ([[19611971]] թ.)։
 
== Կենսագրությունը ==
Վերապրել է [[Հայոց ցեղասպանություն]]ը, նախնական կրթությունը ստացել է մանկատանը: [[1930]] թ-ին ավարտել է [[Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան|Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտ]]ը։
 
[[1927]] թվականիցթ-ից աշխատել է հայկական կոնյակի[[կոնյակ]]ի նորարտադրության տեսակների ստեղծման վրա։բնագավառում։ [[1935]] թվականից [[ԽՍՀՄ]] ԿենտրոնականՀամտեսի (դեգուստացիոն) դեգուստացյոնկենտրոնական հանձնաժողովի անդամ էր։ [[1940]] թվականից մինչև կյանքի վերջն աշխատել է [[Երևանի կոնյակի գործարան]]ում՝ որպես գլխավոր տեխնոլոգ։ 1940-1948 թթ-ին դասախոսել է [[Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան|Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտ]]ում: 1940-ական թթ-ի վերջին աքսորվելձերբակալվել է, ապա արտաքսվել Օդեսա, որտեղ որոշ ժամանակ աշխատել է կոնյակի գործարանում:
 
Սեդրակյանը [[ԽՍՀՄ]]-ում կոնյակի արտադրության նոր տեխնոլոգիայի հիմնադիրն է։ Ստեղծել է «Հոբելյանական» ([[1937]] թ., ԽՍՀՄ-ում առաջին բաձրագույն որակի կոնյակը), «Ընտիր» ([[1939]] թ.), «Հայաստան» ([[1940]] թ.), «Արտաշատ» ([[1941]] թ.), «Դվին» ([[1942]] թ.), «Երևան» ([[1947]] թ.), «Օդեսա» ([[1948]] թ.), «Ուկրաինա» ([[1949]] թ.), «Արարատ» ([[1955]] թ.), «Տոնական» ([[1957]] թ.), «40-ամյա» ([[1957]] թ.), «Ախթամար» ([[1967]] թ.), «Նաիրի» ([[1967]] թ.), «50-ամյա» ([[1967]] թ.), «Վասպուրական» ([[1977]] թ.) կոնյակները:
 
Մարգար Սեդրակյանի շնորհիվ Հայաստանում ընդարձակվեցին կոնյակագործության ծավալները, նոր տարածքներ հատկացվեցին խաղողի հումքի մշակման և մթերման համար: Նրա ստեղծած բարձր որակի կոնյակների շնորհիվ ամբողջ աշխարհը ճանաչեց, որ հայկական կոնյակը ֆրանսիականի արժանի մրցակից է:
 
1971թ[[1966]] թ-ին Մարգար Սեդրակյանին ԽՍՀՄշնորհվել Գերագույնէ խորհրդի«Կոնյակի նախագահությունըարտադրության բարձր վարպետի կոչում»: 1971թ-ին նրան շնորհելշնորհվել է [[Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս]]ի կոչումը՝կոչումը, պարգևատրելովպարգևատրվել է Լենինի մեդալով և «Մուրճ ու մանգաղ» ոսկե մեդալով: Նաև արժանացելԱրժանացել է «ՊատվոԱշխատանքային նշան»կարմիր դրոշի և «ԱշխատանքայինՊատվո կարմիրնշան» դրոշի» շքանշանների, ինչպես նաև ֆրանսիական կոնյակի «Կամյու» տան բարձրագույն պարգևի՝ «ԴեգուստացիայիՀամտեսի ասպետ» արծաթե մեծ մեդալի:
 
Կոնյակի[[1975]] գործարանիթ-ին [[Երևանի կոնյակի գործարան]]ի տարածքում տեղադրվածկառուցվել է Մարգար Սեդրակյանի արձանըհիշատակը հավերժացնող հուշահամալիր, իսկ իր 100-ամյակի կապակցությամբ 2007թ-ին թողարկվել է նրան նվիրված հայկական նամականիշ:
 
== Պատմական ակնարկ ==
1937թ-ին Իվան Պապանինի գլխավորությամբ մի խումբ մասնագետներ ուղևորվեցին դեպի Հյուսիսային բևեռ: Յուրաքանչյուր խորհրդային հանրապետություն ինչ-որ բան նվիրաբերեց այդ գիտարշավի մասնակիցներին. Բելառուսը տրամադրեց տաք շորեր, Ուկրաինան՝ սալ, Հայաստանը՝ կոնյակ: «Պրավդա» թերթում տպագրվեց հոդված և գիտարշավի մասնակիցների լուսանկարը, որում նրանք պատկերված էին կոնյակի տակառը ձեռքերին: Հոդվածում նրանք պատմում էին, որ արշավն անցնում է այնքան սաստիկ ցրտի պայմաններում, որ անգամ 42 աստիճանի թնդության հայկական կոնյակը նրանց չէր տաքացնում: Դրա պատճառով խնդիր դրվեց՝ արդյո՞ք հնարավոր է ստեղծել ավելի թունդ աստիճան ունեցող կոնյակ: Վարպետ Մարգարի ստեղծագործական տաղանդը արարեց 50 աստիճանի թնդության «Դվին», իսկ 1947թ-ին էլ՝ կոնյակի արտադրության մեջ ամենաթունդ՝ 57 աստիճան ունեցող «Երևան» կոնյակը:
 
Ինչպես հայտնի է Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ուինսթոն Չերչիլը նախընտրում էր միայն հայկական «Դվին» կոնյակը։ Այն ժամանակ երբ Չերչիլը հայտնաբերում է, որ «Դվին» կոնյակի որակը զգալիորեն ընկել է, բողոքում է Ստալինին այդ մասին։ Պարզվում է, որ «Դվին»-ի և այլ կոնյակների գլխավոր տեխնոլոգ Մարգար Սեդրակյանին Ստալինը արտաքսել է Սիբիր։է։ Չերչիլի բողոքից անմիջապես հետո Ստալինը ազատ է արձակում Մարգար Սեդրակյանին ու վերականգնում է նրա նախկին պաշտոնը։
 
{{DEFAULTSORT:Սեդրակյան, Մարգար}}