«Մարգար Սեդրակյան»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
}}
 
'''Սեդրակյան Մարգար Սեդրակի''' ([[մարտի 31]], [[1907]] թ., [[Խառակոնիս]], [[Վասպուրական]] - [[հոկտեմբերի 10]] [[1973]] թ., [[Երևան]], [[ՀԽՍՀ]], [[ԽՍՀՄ]]) [[հայ]] կոնյակագործ, [[Սոցիալիստական Աշխատանքիաշխատանքի Հերոսհերոս]] ([[1971]]), [[Հայաստան]]ի վաստակավոր ինժեներ ([[1961]])։ Ավարտել է [[Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան|Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտ]]ը ([[1940]] թ.)։
 
== Կենսագրությունը ==
Վերապրել է [[Հայոց ցեղասպանություն]]ը, նախնական կրթությունը ստացել է մանկատանը:
 
[[1927]] թվականից աշխատել է հայկական կոնյակի նոր տեսակների ստեղծման վրա։ [[1935]] թվականից [[ԽՍՀՄ]]-ի Կենտրոնական դեգուստացյոն հանձնաժողովի անդամ էր։ [[1940]] թվականից մինչև կյանքի վերջըվերջն աշխատել է [[Երևանի կոնյակի գործարան]]ում՝ որպես գլխավոր տեխնոլոգ։ 1940-ական թթ-ի վերջին աքսորվել է Օդեսա, որտեղ որոշ ժամանակ աշխատել է կոնյակի գործարանում:
 
Սեդրակյանը [[ԽՍՀՄ]]-ում կոնյակի արտադրության նոր տեխնոլոգիայի հիմնադիրն է։ 1937 թ. ստեղծել է «Հոբելյանական» (ԽՍՀՄ-ում առաջին բաձրագույն որակի կոնյակը), ապա «Ընտիր» (1939 թ.), «Հայաստան» (1940 թ.), «Արտաշատ» (1941 թ.), «Դվին» (1942 թ.), «Երևան» (1947 թ.), «Օդեսա» (1948 թ.), «Ուկրաինա» (1949 թ.), «Արարատ» (1955 թ.), «Տոնական» (1957 թ.), «40-ամյա» (1957 թ.), «Ախթամար» (1967 թ.), «Նաիրի» (1967 թ.), «50-ամյա» (1967 թ.), «Վասպուրական» (1977 թ.) կոնյակները: