«Օկտավ»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
Առանց խմբագրման ամփոփման
չ
'''Օկտավ''' ([[լատիներեն]]` ''octava'' - ութերորդ)- [[բանաստեղծական տուն|բանաստեղծական տան]] տեսակ, որը բաղկացած է ութ տողից` [[հանգ]]ավորման կայուն սկզբունքով (1, 3, 5-րդ տողերը հանգավորվում են իրար հետ, 2, 4, 6-րդ տողերն իրար հետ և 7, 8-րդ տողերն իրար հետ-'''abababcc''')։
 
Օկտավի ձևը տարածված էր Վերածնության իտալական գրականության մեջ ([[Արիստո]]յի «Կատաղի Ռոլանդ» և [[Տասսո]]յի «Ազատագրված Երուսաղեմ» պոեմները գրված են օկտավներով), ինչպես նաև 19-րդ դարի ռուս և եվրոպական պոեզիայում ([[Բայրոն]]ի «Դոն Ժուան» չափածո վեպը, [[Պուշկին]]ի, [[Լերմոնտով]]ի մի շարք ստեղծագործություններ)։ Հայ գրականության մեջ [[Եղիշե Չարենց]]ի «Մանկություն» պոեմն ամբողջությամբ գրված է օկտավով։<ref>{{cite book|author=Էդ. Ջրբաշյան, Հ. Մախչանյան|title=Գրականագիտական բառարան|publisher=հրատարակիչ կազմակերպությունը«Լույս»|location=Երևան|year=1972|page=էջ 313}}</ref>
 
 
13 650

edits