«Բագավան»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 60 բայտ ,  12 տարի առաջ
չ
Առանց խմբագրման ամփոփման
(+կատեգորիա)
չ
{{unreferenced}}
 
'''Բագավանը''' (բառացիորեն` «դիցավան») պատմական Հայաստանի հռչակավոր դիցավաններից է։ Այն հայտնի է եղել որպես հավատալիքի վայր, նախ հեթանոսության, ապա արդեն քրիստոնեության ժամանակաշրջանում։
 
Բագավանը գտնվում էր [[Այրարատ]] նահանգի [[Բագրևանդ]] գավառում (Ալաշկերտում[[Ալաշկերտ]]ում), ]]Արածանի]] (Մուրադ) գետի ձախ ափին, [[Ձիրավի դաշտումդաշտ]]ում, [[Նպատ]] լեռան ստորոտին։ Այստեղ էին կանգնեցված [[Ամանոր]]ի և [[Վանատուր|Վանատուրի]] մեհյանները:
 
Բագավան անունը կազմված է ''բագ'' և ''ավան'' բառերի միացումից։ Բագ՝ պահլավերեն լեզվից է և նշանակում է «աստված», իսկ ավան՝ «վայրի», կամ «տեղի» իմաստ ունի։ Մեր պատմիչների մոտ Բագավանի փոխարեն գործածվել է նաև Դիցավան բառը, որը Բագավանի իմաստ ունի։
 
Ինչպես հայտնի է, Բագավանը եղել է [[Մեծ Հայք]]ի հեթանոսական շրջանի պաշտամունքային նշանավոր կենտրոններից մեկը, ուր կառուցված էին մեհյաններ և կանգնեցված էին կուռքեր։
 
Բագավանում է կաrուցվածկառուցված [[Ս. Հովհաննես տաճարը՝տաճար]]ը՝ հեթանոսական մեհյանի տեղում։ Այն հիմնվել է [[801]] թվականին, այլ խոսքով հասակակից է [[Էջմիածին|Էջմիածնին]] ։
 
Մինչև Բագրևանդի գավառի (Ալաշկերտի) հայաթափ լինելը վանքին կից կար հայկական գյուղ, որին տեղացիները Վանքի գյուղ էին անվանում։ Թուրքերը դա [[Ուչ Քիլիսա]] (երեք եկեղեցի) էին անվանում, նկատի ունենալով տաճարի երեք սեղանները կամ խորանները։ Այդ հոյակապ վանքը, որը հայ ճարտարապետական կոթողներից է, մինչև այսօր էլ կանգուն է։
 
Ս. Հովհաննես վանքը ուներ ընտիր ձեռագրերի մատենադարան, որոնք դեռ [[1877]] թվականի ռուս-թուրքական պատերազմների ժամանակ փչացել և կորստի են մատնվել։
 
[[Կատեգորիա:Պատմական Հայաստանի բնակավայրեր]]
 
[[en:Bagavan]]
11 079

edits