«Լուի Արև արքա»–ի խմբագրումների տարբերություն

Ավելացվել է 211 բայտ ,  7 տարի առաջ
clean up, replaced: : → ։ (217) oգտվելով ԱՎԲ
չ (46.70.102.102 (քննարկում) մասնակցի խմբագրումները հետ են շրջվել Legobot մասնակցի վերջին տարբերակին։)
(clean up, replaced: : → ։ (217) oգտվելով ԱՎԲ)
[[Պատկեր:Louis XIV of France.jpg|thumb]]
 
'''Լյուդովիկոս XIV''' (Լյուդովիկոս XIV Մեծ, ֆրանսերեն` Louis XIV Le Roi Soleil, [[1638]]թ. [[սեպտեմբերի 5]], Սեն-Ժերմեն-լը-Լե —[[1715]]թ. [[սեպտեմբերի 1]] , [[Վերսալ]]), [[Ֆրանսիա]]յի և [[Նավարա]]յի թագավոր 1643թ. մայիսի 14-ից, հայտնի է նաև որպես «Արև-Արքա», պատկանում է Բուրբոնների հարստությանը:հարստությանը։ Վերապրելով [[Ֆրոնդա]]ն` կառավարման տարիներին իր ձեռքերում է կենտրոնացրել բացարձակ իշխանությունը: Իր իշխանության ուժեղացումը զուգակցել է առանցքային պետական պաշտոններում տաղանդավոր գործիչների հաջող նշանակումներով: Լյուդովիկոսի կառավարման տարիները աչքի են ընկել Ֆրանսիայի միասնության, ռազմական հզորության, քաղաքական կշռի և մտավոր ու մշակութային զարգացման նշանակալից վերելքով: Դրա հետ մեկտեղ, նրա կողմից վարվող պատերազմները և դրանց համար պահանջվող գումարների հայթայթման նպատակով բարձր հարկերը հյուծել են երկիրը, իսկ բողոքականության ազատ դավանելու իրավունք շնորհող 1598թ.[[Նանտ]]ի հրովարտակի չեղյալ հայտարարումը (1685թ) հանգեցրեց Ֆրանսիայից [[հուգենոտներ]]ի զանգվածային արտագաղթի:
 
== Լյուդովիկոս XIV-ի ներքին քաղաքականությունը ==
 
[[Ֆրանսիա]]յում բացարձակ միապետությունը զարգանում էր երկու ուղղությամբ: Առաջինը, երբ թագավորում էր թույլ կամ մանկահասակ արքան, սակայն իրականում երկիրը կառավարում էր առաջին մինիստրը` [[Ռիշելիե]]ն, [[Մազարինի]]ն, [[Օլիվարես]]ը:ը։ Երկրորդը, երբ թագավոր հենց ինքն էր վարում առաջին նախարարի պաշտոնը` [[Լուի 14]]-րդ:րդ։
1659թվականին ավարտվեց պատերազմը [[Իսպանիա]]յի դեմ [[Պիրենեյան հաշտությամբ]]:։ Երբ 1661 թվականին մահացավ [[Մազարինի]]ն, ով իր կառվարման ընթացքում դարձել էր [[Ֆրանսիա]]յի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը, 22 ամյա [[Լուի 14]]րդը հայտարարեց, որ ինքը լինելու է իր և՛ արտաքին գործերի, և' ներքին գործերի քաղաքական պատասխանատուն` հենվելով պետական քարտուղարների և ֆինանսների գլխավոր վերահսկիչի վրա: վրա։
 
Իր կառավարման հենց սկզբնական շրջանից [[Լուի]] 14-րդը պայքար տարավ խորհրդարանի դեմ` վախենալով, որ կստեղծվի նոր ֆրոնդա:ֆրոնդա։ Նա ամեն ինչ արեց պառլամենտին ֆինանսական և քաղաքական իշխանությունից հեռացնելու համար:համար։ 1668 թվականին նա անձամբ եկավ [[Փարիզ]]յան պառլամենտ և պահանջելով արձանագրությունների գիրքը պատռեց այն էջերը, որոնք վերաբերում էին [[ֆրոնդա]]յի գործին:գործին։ Նա ցանկանում էր վերջնականապես ջնջել ֆրոնդայի մասին բոլոր հիշողությունները և նույնիսկ դուրս եկավ [[Փարիզ]]ից և կառուցեց շքեղազարդ [[Վերսալ]]ը, որը [[Ֆրանսիա]]յի վրա նստեց շուրջ 500մլն լուիդոր և բազմաթիվ մարդկային կյանքեր:կյանքեր։ Դա արվեց նաև ազնվականությանը մշտական հսկողության տակ պահելու և նրանց ապստամբություններից խուսափելու նպատակով:նպատակով։ Այդ առումով [[Փարիզ]]ը չափազանց մեծ էր և ազնվականությանը հսկելը բավականին դժվար գործ էր դառնում:դառնում։
 
Պրովինցյալ ազնվականության նկատմամբ նա երկակի քաղաքականություն էր վարում` մերթ թողնելով, որ ուժեղացնեին իրենց հսկողությունը գյուղացիության նկատմամբ` նույնիսկ կրճատելով պետական վճարումները և մերթ պայքարում էին ֆեոդալական իշխանության և սեպարատիզմի դեմ:դեմ։
[[Լուի 14]]-րդը մեծ ուշադրություն էր դարձնում արդարադատության գործերին:գործերին։ Նա 1661 թվականի նոյեմբերի էդիկտով ընդունեց որոշում արդարադատության պալատի մասին:մասին։ Թագավորը դադարեցրեց մինչև այդ ֆինանսիստների տրված իրավունքը, որով նրանք չէին ենարկվում իրավական հետապնդումների:հետապնդումների։ Նոր տրիբունալը, որի բոլր անդամները նշանակվում էին միապետի կողմից, պետք է քններ բոլոր հափշտակությունները, որոնք իրականացվել էին 1634 թվականի մարտից սկսված:սկսված։ Մահացած ֆինանսիստների փոխարեն պետք է պատասխան տային նրա հետնորդները:հետնորդները։
 
Արդարադատության պալատում, որը իր աշխատանքները սկսեց 1661 թվականի դեկտեմբերի 3-ին [[Սեգե]]ի գլխավորությամբ աշխատում էին 27 դատավորներ:դատավորներ։ [[Կոլբեր]]ի ծրագրով, ով ֆինանսների գլխավօր կոնտրոլյորն էր քննարկվում էր [[Սեգե]]ի հարցը և նույնիսկ նրան ասվում է, որ առաջին նիստից հետո կարող է այլևս չհայտվել:չհայտվել։ Դա նշանակում էր, որ նախագահությունը հանձնվում է [[Լամունոն]]ին, ով երկրորդն էր կանցլերից հետո արդարադատության հիերրխիայում: հիերրխիայում։
 
[[Լամունոն]]ի առաջարկությամբ մի քանի հոգի ներկայացվեցին պալատի աշխատանքներին մասնակցելու համար` ինրպես օրինակ [[Օլիվյե դը Օրմեսոն]]ը, ով ինտենդանտ էր, երիտասարդ տարիքում եղե էր պառլամենտում խորհրդական, ինչի արդյունքում էլ դարձավ [[Ֆուկե]]ի գործի գլխավոր դերակատարը:դերակատարը։ Բնականաբար [[Կոլբեր]]ը ձգտում էր պալատում ընդգրկել իր շրջապատին:շրջապատին։ Պալատի պրովինցյալ անդամների ընտրությունը կատարվում էր խիստ գաղտնիության պայմաններում:պայմաններում։ Նրանք հիմնականում իրենց տեղական պառլամենտներում խորհրդականներ էին և հնարավոր էր, որ ընտրվում էին նրանք, ովքեր անձնապես հետաքրքրված չէին ֆինանսական գործընթացներով:գործընթացներով։
 
Պաշտոնապես հայտարարվեց, որ նոր արդարադատության պալատը ի տարբերություն իր նախորդներից լինելու է անողոք:անողոք։ հատուկ պարգևներ սահմանվեցին րանց համար, ովքեր կձերբակալեին թաքնվածներին:թաքնվածներին։
 
Ամբողջ երկրով մեկ պալատի արդյունավետության բարձրացման համար երկրորդական դատական գործընթացները 1665 թվականին տեղափոխվեցին երկրի ծյրամասային շրջաններ:շրջաններ։ Միջնադարյան իշխանությունները պահպանելու իշխանների փորձերը վերջանում են մահապատրով:մահապատրով։ Թագավորական քննությունից փախչողները ենթարկվում էին մահապատժի, նրանց տիրույթները բռնագավվում էին, քանդվում էին տները, իսկ անտառները կտրվում էին:էին։ Հաճախ ազնվականությանը իջեցնում, նվաստացնում էին և ուղարկում էին գյուղական վայրեր աշխատանքի:աշխատանքի։ Սակայն այս ամենով հանդերձ [[Լուի 14]]-րդը համարվում էր ազնվականության կողքին կանգնծ և նրա շահերը պաշտպանող թագավոր:թագավոր։
 
[[Լուի14]]-րդի օրոք փոխվեց նաև գյուղացիների նկատմամբ իրականացվող հարկային քաղաքականությունը:քաղաքականությունը։ Իջեցվեցին հարկերը, որը իշխանություններին ստիպեց նոր եկամուտի աղբյուրներ որոնել, որը դրվեց ֆինանսների գլխավոր վերահսկիչ [[Ժան Բատիստ Կոլբեր]]ի վրա (1619-1683):։ Ծագումով բուրժուա [[Կոլբեր]]ը ազնվականության հլու հպատակն էր:էր։ ֆինանսական վիճակը երկրում կայունացնելու համար ձգտում էր բարձրացնել և զարգացնել կաիտալիստական արտադրանքը և առևտուրը:առևտուրը։ Սակայն այս բոլորը կարող էին պետությանը ըկամուտներ տալ ավելի ուշ:ուշ։ Դրան գումարած ավոլանում էին թագավորական ծախսերը:ծախսերը։ Մանուֆակտուրաներից շատերը ի վիճակի չէին սեփական միջոցներով գոյատևել և պետք է օգնություն ստանային պետությունից:պետությունից։ 1664 թվականին այս ամենի համար հատկացվում էր մեկ միլիոն լուիդոր գումար:գումար։ [[Լուի 14]]-րդի կառավարման տարիներին մի քանի անգամ շրջանառության մեջ դրվեցին նոր ոսկե և արծաթե դրամներ: դրամներ։
 
[[Լուի 14]]-րդի օրոք ինչպես [[Հենրիխ 4]]-րդի և [[Ռիշելիե]]յի ժամանակ Արգելվեց [[Ֆրանսիա]]յից ոսկի դուրս հանելը այն պատճառով, քանի որ այն հարստացնում էր իր թշնամական երկրները և իրենք գնորդներն էլ չէին կարողանում [[Ֆրանսիա]]յից ոսկի գնել, որովհետև դրանց վրա դրվեցին բավականին մեց հարկեր:հարկեր։
 
Փողի մշտական պահանջը ձևավորեց [[Կոլբեր]]ի ֆինանսական քաղաքականությունը` մտցնելով կարճաժամկետ մերկանտելիզմի քաղաքականություն:քաղաքականություն։ Մերկանտելիզմ իքաղաքականության հիմնական նպատակը կայանում էր նրանում, որ ստեղծում էին ուեղ պետություն և ազատում երկիրը միջազգային ֆինանսական կախվածությունից:կախվածությունից։
 
[[Մունե]]ի կարծիքով մերկանտելիզմի քաղաքականությունը իրենից ներկայացնում էր տնտեսական բարեփոխումների էտապներ, որոնց նպատակն էր կայունացնոլ տնտեսկան կյանքը երկրում` իրեն բնորոշ ուղով այն տանելու համար:համար։ Նրա նպատակը ոչ այնքան երկրի կենսամակարդակի բարձրացումն էր, որքան պետության ամրապնդումը:ամրապնդումը։
 
Նրանսիան ինֆլացիայից և շրջանառության պակասից ազատլու համար զարկ տրվեց մանուֆակտուրաների արտադրությանը:արտադրությանը։ Հոլանդացի [[Վան Ռոբեր]]ի մանուֆակտուրան [[Ֆրանսիա]]յի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող [[Աբվվիլե]] քաղաքում մեծ եկամուտներ էր բերում ապահովելով նաև մեծ թվով աշխատատեղեր:աշխատատեղեր։ Այստեղ աշխատում էին շուրջ 600 մարդ:մարդ։ [[Լիոնու]]մ արտադրվող մետաքսի թելը ապահովում էր ինչպես մեծ թվով աշխատատեղեր, այլ նաև ապահովում էր [[Ֆրանսիա]]յի մետաքսի պահանջարկի կեսը:կեսը։ Այս բոլորը մեծապես նպաստեցին [[Կոլբեր]]ի իրականացրաց քաղաքականությանը:քաղաքականությանը։
 
Այս ամենի հետ մեկտեղ աճում էր նաև ռազմամթերքի արտադրությունը:արտադրությունը։ [[Անգլիա]]յից գաղտնի հրավիրում էին մասնագետներ, որոնք օգնում էին ֆրանսիացիներին ռազմական գործ սովորելու մեջ և [[Սենտ-Էտյեն]]ում սկսվեց արտադրվել զենք:զենք։
 
[[Կոլբեր]]ը զարկ տվեց նաև առևտրին:առևտրին։ Նրա շնորհիվ վերականգնվեցին [[Լևանտ]]ի հետ առևտրական հարաբերությունները, որոնք փլուզվել էին:էին։ Այստեղ սկսվեցին կայուն առևտրական նավատորմներ մեկնել, որի իրավունքը տրվեց [[Մարսել]]ի առևտրականներին:առևտրականներին։ 1684 թվականին [[Կոլբեր]]ի մահից հետո [[Լևանտ]]ի առևտրական ընկերությունը փլուզվեց, սակայն դրան փոխարինեցին այլ ընկերություններ, սակայն նրանք ևս հավերժ չէին:չէին։ 1694 թվականի առևտրական ընկերության փլուզումից հետո այլևս ոչ մի առևտրական ընկերություն չստեղծվեց:չստեղծվեց։ [[Կոլբեր]]ին այստեղ մեծամասամբ հետաքրքրում էր [[Լևանտ]]ի մահուդը, որը ներկրելու նրա ծրագրերը իրականացան միայն նրա մահից անց, երբ որևէ բան [[Կոլբեր]]ի համար այլևս դա չէր նշանակում:նշանակում։ Միայն 1700-1705թ թվականին [[Լևանտ]]ից [[Մարսել]] է առաքվել 10 300 թոփ մահուդ, ապա 1708-1715թ թվականին 21 800 թոփ, որը 1763-1773թ թվականին հասավ 85 300 թոփի:թոփի։ [[Կոլբեր]]ի նպատակը [[Լևանտ]]ի հետ առևտրի ամրապնդման հարցում [[Մարսել]]ի հզորացումն էր:էր։ Նրա նպատակն էր [[Մարսել]]ը դարձնել [[Լևանտ]]ից ըկող ապրանքների կենտրոն, որը կհակակշռեր զարգացող [[Լիվոռնոյ]]ին:ին։ 1685 թվականին [[Լևանտ]]ի առևտրում արգելվեց [[Ֆրանսիա]] տարվող բեռները կայանել այլ կայաններում, բացի [[Մարսել]]ից և [[Ռուսնա]]յից:յից։ Դրանով [[Ֆրանսիա]]ն [[Լևանտ]]ի հետ կատարվող առևտրում դարձավ մոնոպոլ միջերգրածովյան ավազանում:ավազանում։ Այդ իրավունքները ձգտեցին կրճատել 1700 թվականին Միջերգրածովյան առևտրի խորհրդում, սակայն ոչ մի հաջողության հասնել չկարողացան:չկարողացան։
 
Հյուսիսային առևտրի բնագավառում [[Ֆրանսիա]]ն ուներ հավակնություններ, որը հիմնականում ուղղված էր Հյուսիսգերմանական քաղաքների` [[Համբուրգ]]ի և [[Բրեմեն]]ի, ինչպես նաև [[Մերձբալթյան]] և [[Սկանդինավյան երկրներ]]ի ու [[Ռուսաստան]]ի հետ1:հետ1։ [[Կոլբերը հենց սկզբից էր ուշադրություն դարձնում դրա վրա:վրա։ Խոսքը գնում էր կարևորագույն շուկաների մասին, որոնցովկատարվում էր այնպիսի ապրանքների առևտուր, որոնք հույժ անհրաժեշտ էին [[Ֆրանսիա]]յի համար, Դրանցից էր նորվեգական նավի փայտը, շվեդական ածուխն ու մեղրը, ռուսական կանեփաթելը, որոնք ՙստրատեգիական ապրանքներ՚ էին [[Ֆրանսիա]]յի համար:համար։ Սակայն [[Կոլբեր]]ի այդ ձեռնարկը լիովին ձախողվըց և 1671 թվականին [[Բալթիկ ծով]] անցան միայն 18 նավեր 247-ից, որը կազմում էր ընդամընը 7%-ի, միայն 1700 թվականին հասվ 13%-ի, իսկ հետագայում տատանվում էր 1%-6%-ի շրջանում:շրջանում։ Դրանով [[Կոլբեր]]ի հյուսիսային առևտրի ծրագիրը լիովին ձախողվեց:ձախողվեց։
 
Սակայն այս ամենի հետ կար երկրի աշխատավոր բնակչության հանդեպ ճնշում:ճնշում։ Դա էր հետևանքը, որ ձգտելով պակասեցնել հարկերը, նոր հարկեր էին ստեղծում, որով ժողովրդին ճնշում էին ինչքան որ հնարավոր էր:էր։ Ժողովուրդը սովահար էր լինում և այս քաղաքականությանը պատասխանում անընդհատ կրկնվո. ապստամբություններով:ապստամբություններով։
 
1650-ական թվականների վերջերից հարևան Իսպանական [[Ֆլանդրիայի վրայից հանվեցին հարկերը, սակայն 1659 թվականից, երբ կնքվեց [[Պիրենեյան հաշտություն]]ը :Այդ։Այդ ժամանակ դրվեց մշտական հարկ:հարկ։ Սակայն 1662 թվականին [[Բուլոններ]]ի գյուղացիությունը հավաքեց 6000 մարդ և ապստամբություն բարձրցրեց:բարձրցրեց։ Կառավարությունը զորքեր ուղարկեց ապստամբությունը ճնշելու համար, որի ընթացքում գյուղացիությունը կռվեց բարկության գերագույն աստիճանով` տալով շուրջ 600 զոհ և 3000 գերի:գերի։ Նախորըին [[Փարիզ]]ից ուղարկվել էր պատրաստի դատական վճիռ, որով անցնում էին շուրջ 1200 մարդ, որից մի մասըը դատապարտվում էր մահապատժի, իսկ 400 մարդ դատապարտվեց ցմահ ազատազրկման:ազատազրկման։
1664 թվականին ապստամբություն բարձրացրեց հարավային նահանգ Լանդ]]ը, որտեղ մտցվըլ էր աղի հարկ:հարկ։ Փոքր ապստամբությունը շուտով վերածվեց գյուղացիական ապստամբության, որը հայտնի է ՙՕդիժոյի ապստամբություն՚ անունով:անունով։ Ապստամբությունը իր անունը ստացել է ապստամբության ղեկավար [[Բեռնառ Օդիժո]]յի անունից:անունից։ Այս ապստամբությունը իր մեջ ընդգրկեց [[Բեռն]]ը և [[Գասկոն]]ը:ը։ Կառավարությանը այս ապստամբությանը հաջողվեց ճնշել միայն ահելի ուժի գնով:գնով։ [[Օդիժո]]յի գլխի համար սահմանվել էր 1200 լուիդոր, ապա նույնքան էքյու:էքյու։ Գերի ընկածներին միանգամից ենթարկում էին մահապատժի` կախաղան բարձրացնելով:բարձրացնելով։ միայն 1665 թվականին [[Օդիժո]]ն հեռացավ իր զորքերից [[Իսպանիա]] և գործողությունները անկում ապրեցին:ապրեցին։ [[Օդիժո]]ն հետագա 10 տարիների ընթացքում ապրում էր [[Գասկոն]]ում:ում։ 1675 թվականին կառավարությունը նրան համաներում շննորհոց ` տալով գնդի հրամանատարություն: Այսպես գլխատվեց վտանգավոր ապստամբությունը:
Նոյն 1664 թվականին տեղի ունեցավ ապստամբություն [[Լանդեր]]ում` [[Բերրի]]ի շրջանում` գինու վրա դրված հարկի համար:համար։ Ապստամբությունը մարվեց միայն մահապատիժների իարականացնելուց հետո2:հետո2։
 
1668 թվականին ապստամբություն պայթըեց [[Ռուսիլիոն]]ում, համրյա նույն ժամանակ ապստամբություն սկսվեց նաև [[Վիվեր]]ում, որը հայտնի դարձավ ՙՌուռա ապստամբություն՚ անունով` ապստամբության ղեկավար [[Անտուան Ռուռա]]յի անունից:անունից։ Ապստամբությունը սկսվել էր շշուկներից այն մասին, որ ամեն մի նոր զգեստի, հացի, նոր ծնված երեխայի համար պետք է հարկ մուծեին:մուծեին։ Ապստամբությունը արագորեն վերաճեց, Ռուռա]]յի բանակը արագորեն հասավ 10000 հոգու և իշխանությունները չէին կարողանում մոբիլիզացնել իրենց ուժերը ապստամբության դեմ:դեմ։ Ապստամբության ճնշումից հետո կախաղան բարձրացվեց ավելի քան 100 մարդ: մարդ։
 
1675 թվականին միանգամից ապստամբություն է սկսվում [[Բորդո]]յում և [[Բրետան]]ում:ում։ Բորդոյի ապստամբությունը մի որոշ ժամանակ նույնիսկ պսակվում է ժողովրդի հաղթանակով:հաղթանակով։ Պառլամենտը թագավորի անունից կասեցրեց բոլոր նոր հարկորը:հարկորը։ [[Փարիզ]]ից ստիպված եղավ սա հաստատել:հաստատել։ Սակայն հենց իշխանությունները հավաքվեցին և իմի բերեցին իրենց ուժերը, սկսվեցին մահապատիժները:մահապատիժները։ [[Բրետան]]ում սկսըցին խուսափըլ դրոշմակնիքներից և ծխախոտի հարից:հարից։ Ընդունելով պահանջները կառավարությունը այնուամենայնիվ սկսեց հարկեր հավաքել ինչն էլ բերեց ապստամբության:ապստամբության։ Սա դարձավ ամենահայտնի ու ամենամեծ գյուղացիական ապստամբություններից 17-րդ դարի, որն ողղված էր ֆեոդալների դեմ:դեմ։ Նրանք դրեցին մեծ պահանյներ:պահանյներ։ Մեծ քաղաքներ [[Նանտ]]ը, [[Ռենտ]]ը և այլ քաղաքներ ևս անմասն չմնացին դրանից:դրանից։ [[Բրետան]]ի ապստամբությունը ճնշվեց իշխանությունների կողմից մեծ դաժանությամբ:դաժանությամբ։
 
1675 թվականին սկսած ապստամբությունները աստիճանաբար դադարում են, ազնվականությունը հաղթանակում է և հնարավորություն է ստեղծվում զբաղվել ներքին խնդիրներով:խնդիրներով։
 
[[Կոլբեր]]ը հսկայական աշխատանք տարավ պետական ծառայողների աշխատավարձների և պաշտոնին հասնելու համար նախատեսված վճարների կրճատանը` մասնավորապես դատական ապարատի, պառլամենտի և այլ հաստատությունների խորհրդականների:խորհրդականների։ Այդպիսի առաջնային գործերից մեկն էր հանդիսանում նաև [[Լուի 14-րդի կողմից Հուգենոտների իրավունքների վերացումը, որը տրվել էր 1598 թվականի [[Նանտի էդիկտով և հաստատվել էր 1629 թվականին [[Ռիշելիե]]ի կողմից:կողմից։ արդեն 1665 թվականից սկսվել էր նրանց իրավունքների ոտնահարումը:ոտնահարումը։ [[Հուգենոտներ]]ին դրդում էին անցնել կաթոլիկության:կաթոլիկության։ 1667 թվականին բացվում է ՙդիմումների արկղը՚ և յուրաքանչյուր ոք, ով անցնում էր կաթոլիկության վճարում էին լրացուցիչ գումար:գումար։ Ազնվակններին վճարում էին 3000 լուիդոր, իսկ սովորական քաղաքացիներին` 6 լուիդոր3:լուիդոր3։ 1685 թվականին հրպարակվեց ՙԷդիկտ [[Նանտի էդիկտ]]ը կասեցնելու մասին՚, որից հետո բանտերը լցվեցին 1000-ավոր հուգենոտներով:հուգենոտներով։ 1660-ական թվականներին 400000 մարդ դուրս եկավ արտասահման` մասնավորապես [[Անգլիա]], [[Հոլանդիա]], [[Ժնև]], [[Պրուսիա]]:։
 
1681 թվականից երեխաներին թույլ էր տրվում ընդունել կաթոլիկություն 7 տարեկանից և սկսում էին նրանց ուժով խլել ծողներից:ծողներից։ [[Հուգենոտներ]]ին արգելվում էր մասնակցել պետության կառավարմանը, զբաղվել ֆինանսական գործունեությամբ, լինել իրավաբաններ, բժիծկներ, ուսուցիչներ, վարպետներ:վարպետներ։ նույնիսկ արգելվում էր նրանց թաղել:թաղել։ Թաղում էին միայն գիշերը և գաղտնի:գաղտնի։
 
[[Լուի 14]]-րդի օրոք ընդունվեց նաև օրենք , որով առաջարկվում էր կրճատել հոգևորականության թիվը, որոնց Կոլբերը համարում էր անպետքներ:անպետքներ։ Օրենքը ընդունվեց 1666 թվականի դեկտեմբերին:դեկտեմբերին։ Այդ ծրագիծը երկար ժամանակ չէր ընդւնվոօմ [[Լուի 14]]-րդի զգուշավորության և սպասողականության պատճառով, քանի որ գտնում էին, որ [[Վատիկան]]ը դա չի ների, սակայն [[Կոլբեր]]ին կանգնեցնել դժվար էր, քանի որ այս ծրագրի իրականացմանը երկար էր սպասել:սպասել։ 1666 թվականի մարտի 31-ին պառլամենտը ընդունեց այս օրենքը, իսկ այն հրապարակվեց ապրիլի 14-ին:ին։ Հայտարարվեց, որ առանց միապետի թույլտվության հնարավոր չէ կուսանոցներ բացել:բացել։ մինցհև 30 տարի գործող կուսանոցները ևս պետք է քննություն անցնեին և նոր հաստատվեին, իսկ նրանց մեջ անդամներ կարող էին ներգրավվել միայն թագավորի համաձայնությամբ: համաձայնությամբ։
 
Այս ժամանակ ստեղծվել էր հասարակական կարծիք, որ [[Ֆրանսիա]]յում գործում են աշխարհի լավագույն օրենսդրական համակարգերը, սակայն չարիքը նրանում էր, որ դրանք չէին իրականացվում:իրականացվում։ Անհրաժեշտ էր ոչ միայն ստեղծել կատարյալ օրենքներ, այլ հետևել նախորդների իրականացմանը:իրականացմանը։
Լուի 14]]-րդի ժամանակ սկսվեց նաև մեծ ուշադրություն դարձվել Ֆրանսիա]]յի արտաքին քաղաքականությանը:քաղաքականությանը։ 1659 թվականին կնքելով [[Պիրենեյան հաշտություն]]ը [[Իսպանիա]]յի հետ` բացարձակ միապետության կարևորագույն խնդիրներից դարձավ վերակառուցել բանակը և նավատորմը:նավատորմը։ Մինչև 1661թ-ը [[Ֆրանսիա]]ն համարյա թե չուներ իր սեփական նավերը և 1661 թվականին գնեցին [[Հոլանդիա]]յից 32 ֆրեգատներ` զինելով դրանք հրանոթներվ, որոնք ձուլվել էին հոլանդական հրանոթի գործարանի ձուլարաններում:ձուլարաններում։ Սակայն արդեն 1677 թվականին [[Կոլբեր]]ի ջանքերով ստեղծվեց նավաշինարարական գործարան [[Ֆրանսիայ]]ում և [[Ֆրանսիա]]ն կարողացավ ծով իջեցնել իր սեփական արտադրության նավատորմը, որը բաղկացած էր ավելի քան 300 նավերից:նավերից։ Ի միջայլոց XVIII դարին [[Ֆրանսիա]]ն նորից զրկվեց նավատորմից ֆինանսների պատճառով:պատճառով։ 1705 թվականին բոլոր նավերը տրվեցին կառավարման առանձին անհատների համար, որից Ֆրանսիա]]ն ստանում էր օգուտների միայն 5 տոկոսը:տոկոսը։
Ավելի հաջող ընթացավ բանակի կազմավորումը:կազմավորումը։ Մտցվեց մի տեսակի զենք ամբողջ բանակում, ստեղծվեցին հրետանային ստորաբաժանումներ, հիմնվեցին գրեանադերական զորամասեր, որոնք բարձրահասակ զինվորներ էին ըստ հասակի ընտրված զորամասի, ձեռնարկվեցին պաշտպանական միջոցառումներ:միջոցառումներ։ Բանակի թվի մեծացմանը նպաստեց նաև երկրում տարածված սովը, որը պետությն համար թև մեծ ողբերգություն էր, սակայն բանակը համալրվեց, քանի որ սովյալնեը սովից փրկվելու համար մեկնում էին կամովի բանակ ծառայելու, որը հնարավորություն էր տալիս սնունդ գտնելու:գտնելու։ Բանակի հրամանատարությունը ևս համալրվեց և ազնվականներին հնարավորություն տրվեց հիմնել առանձին գնդեր:գնդեր։ Գնդապետների և կապիտանների կոչում վաճառելը շարունակում էր մնալ պետության կայուն եկամուտներից մեկը:մեկը։
 
30-ամյա պատերազմից հետո թուլացած հաբսբուրգյան բանակները հնարավորություն տվեցին Ֆրանսիա]]յին փորձեր ձեռնարկել և ծրագիր մշակել [[Եվրոպա]]յում գերիշխանության համար:համար։ Մյուս կողմից այս քաղաքականությունը պաշտպանվում էր ակտիվ դիվանագիտությամբ և սուբսիդիաներով, որոնք [[Լուի XIV]]-ը տալիս էր պետական պաշտոնյաներին և նույնիսկ եվրոպական պաշտոնյաներին:պաշտոնյաներին։
 
== Լյուդովիկոս XIV-ի արտաքին քաղաքականությունը ==
Մյուս կողմից XVII դարի երկրորդ կեսից սկսած [[Ֆրանսիա]]յի բացարձակ միապետությունը դառնում էր ավելի ու ավելի ագրեսիվ:ագրեսիվ։ Դեռ 1659 թվականին Պիրենեյան հաշտության մեջ [[Մազարինի]]ն մտցրել էր մի կետ, որով իսպանական արքայադուստր [[Մարիա Թերեզա]]ն պետք է ամուսնանար երիտասարդ [[Լուի XIV-]]ի հետ:հետ։ Դրանով Մազարինին ապահովում էր ֆրանսիական գահի հավակնությունները իսպանական գահի նկատմամբ:նկատմամբ։ Այդ պատճառով իսպանական իշխանությունները պահանջեցին, որ Մարիա Թերեզան հրաժարվի որևէ հավակնությունից իսպանական գահի հանդեպ:հանդեպ։ Դրանով իսպանական դիվանագիտությունը թույլ տվեց սխալ և իրեն գցեց ծուղակի մեջ` խոստանալով որպես օժիտ Մարիա Թերեզային տալ 500000 ոսկե էքյու, որը [[Իսպանիան]] չուներ:չուներ։ Իսպանիայի պատվիրակությունը գտնում էր, որ կարելի է խոստանալ և դրանով եզրափակել:եզրափակել։ Եթե փոխհատուցում չտրվեր Մարիա Թերեզայի, ապա Մազարինին խոստացավ պատասխանել Ֆրանսիայի զինվորական ուժով:ուժով։ 1665 թվականին մահացավ [[Իսպանիա]]յի թագվոր [[Ֆիլիպ IV]]-ը:ը։ [[Ֆրանսիա]]ն պահանջեց չվճարված փողի դիմաց Ֆրանսիային տալ [[Իսպանիա]]յի Հարավային [[Նիդեռլանդներ]]ը:ը։ Մերժումի դեպքում [[Ֆրանսիա]]ն [[Իսպանիա]]յին հայտարարում էր պատերազմ, որը պետք է կրեր դեվոլյուցիոն անունը դեվոլյուցիոն օրենքի անունից, որը [[Մարիա Թերեզա]]յին ճանաչում էր ֆրանսիական հարստության կրող:կրող։ Իսպանաիան այդ պատերազմին պատրաստ չէր:չէր։ Ֆրանսիական զորքերը արագորեն օկուպացրեցին [[Ֆլանդրիա]]ն և [[Ֆրեշ-Կոնտե]]ն:ն։ Սակայն [[Լուի XIV]]-ի հաղթանակը հետաձգեց [[Եվրոպա]]ն:ն։ Ոչ վաղանցյալի դաշակից [[Անգլիա]]ն, [[Հոլանդիա]]ն, և [[Շվեդիա]]ն կազմեցին հակաֆրանսիական կոալիցիա և [[Ֆրանսիա]]ն ստիպված եղավ հաստատել խաղաղություն և ետ վերադարձնել Իսպանիայն այնքան հեշտությամբ գրավված [[Ֆրեշ-Կոնտե]]ն:1668ն։1668 թվականի մայիսի 2-ին կնքվեց [[Ախենյան հաշտություն]]ը, որով [[Ֆրանսիա]]ն պահպանեց միայն [[Ֆլանդրիա]]յի մի մասը` այդ թվում և [[Լիլ]]ը:ը։
Դրանից հետո մի քանի տարի պահանջվեց դիվանագիտական նախապատրաստություն տեսնելու համար:համար։ [[Անգլիա]]յի թագավոր [[Կառլ II]]-ը գնվեց մեծաթիվ գումարներով, Շվեդական իշխանությունները նույնպես եկան [[Ֆրանսիա]]յի կողմը:կողմը։
[[Ֆրանսիա]]յի ռազմական նախարար [[Ուվուա]]ն գնեց մեծ թվով զենք [[Հոլանդիա]]յից և 1672 թվականի ամռանը սկսեց պատերազմ հենց [[Հոլանդիա]]յի դեմ:դեմ։ Ֆրանսիական բանակը արագորեն տիրացավ [[Ուտրեխտ]]ին, [[Օվերլեյս]]ին, [[Հելդերն]]ին և մոտեցավ [[Ամստերդամ]]ին:ին։
Հոլանդական իշխանությունները գնացին բանակցությունների [[Լուի XIV]]-ի հետ, սակայն նա առաջադրեց այնպիսի պայմաններ, որոնք անընդունելի էին և Հոլանդական իշխանությունները բացեցին ամբարտակները և նախընտրեցին խորտակել երկրի մեծ մասը, քան ընդունել անընդունելին:անընդունելին։ [[Ֆրանսիա]]ն ստիպված էր նահանջել:նահանջել։ Պատերազմի կենտրոն տեղափոխվեց [[Պֆալց]]` [[Գերմանիա]]յի հարավ: Այստեղ նրանք ոչնչացրին ամբողջ խաղաղ բնակչությունը:
Պատերազմը ընթանում էր նաև [[Սիցիլիա]]յում, որը պատկանում էր Իսպանական թագավորությանը:
1678 թվականին կնքվեց Նիմվեյան Հաշտությունը, որով [[Ֆրանսիա]]ն ստացավ [[Ֆրանշ-Կոնտե]]ն և [[Իպր]], [[Վալանսիեն]], [[Կամբրե Մորեժ]] և այլ քաղաքներ հարվային [[Նիդեռլանդներ]]ում
Հաղթանակները բավականին բարձացրին [[Ֆրանսիա]]յի հեղինակությունը [[Եվրոպա]]յում և [[Ֆրանսիա]]ն կարող էր իր կամքը թելադրեր [[Եվրոպա]]յին: Նա պատվիրեց քանդակել իր արձանը ձիու վրա` պատկերելով [[Էլբա]] գետը, որը նա նայում էր որպես [[Ֆրանսիա]]յի արևելյան սահման:սահման։
1681 թվականի աշնանը [[Ֆրանսիա]]յին միացվեց [[Ստրասբուրգ]]ը, որը բռնակցվեց ֆրանսիական 20000-անոց զորքի կողմից:կողմից։ Հենց այդ ժամանակ [[Լուի XIV]]-ը պահանջեց [[Ֆրանսիա]]յին տալ [[Ալոստ]] քաղաքը, որը պատկանում էր [[Նիդեռլանդներ]]ին` պատճառաբանելով, որ այն մոռացել էին մտցնել հաշտության պայմանների մեջ:
1684 թվականին [[Սրբազան Հռոմեական Կայսրության]] կայսրը և [[Իսպանիա]]յի թագավորը Ռեգենսբուրգյան համաձայնագրով ճանաչեցին [[Ֆրանսիա]]յի բոլոր նվաճումները: Սակայն [[Ֆրանսիա]]յի դեմ կազմավորվեց [[Աբսբուրգյան լիգա]]ն, որի մեջ մտնում էին Կայսրությունը, [[Հոլանդիա]]ն, [[Շվեդիա]]ն, [[Իսպանիա]]ն և այլ պետություններ, որոնց սպառնում էր ֆրանսիական վտանգը: 1688 թվականին նրանց միացավ նաև [[Անգլիա]]ն` Կապված այն բանի հետ, որ Հոլանդացի [[Վիլհելմ III]] Օրանացին դարձավ անգլիական թագավոր:թագավոր։ Այդ ժամանակ [[Ֆրանսիա]]ն նորից մտավ [[Պֆալց]], ինչպես նաև փորձեց անգլիական գահը վերադարձնել որդուն [[Կառլ 2-րդ]] Յակովին:Յակովին։ Անգլիա-հոլանդական միացյալ բանակը ջախջախեց ֆրանսիական նավատորմը ու թեև ֆրանսիական ցամաքային զորքերը հաղթեցին [[Իսպանիա]]յում, [[Իտալիա]]յում, [[Նիդեռլանդներ]]ում և [[Ռեյն]]ում, այնուամենայնիվ անգլիական նավատորմը ռմբակոծում էր [[Դեպպ]]ը, [[Հավրը]], [[Սան-Մալոն]], [[Դյունկերկ]]ը և [[Կալե]]ն:ն։
Այդ էր պատճառը, որ 1715 թվականին [[Լուի XIV]]-ի մահը 54-ամյա կառավարումից հետո ընդունվեց հանգստությամբ:հանգստությամբ։ 1697 թվականի աշնանը [[Լուի XIV]]-ը ստորագրեց Ռիսվիսյան հաշտությունը, որով Ֆրանսիան ստիպված եղավ դաշնակիցներին վերադարձնել նրանցից գրավված բոլոր տարածքները` բացառությամ [[Իսպանիա]]յից և [[Ստրասբուրգ]]ից խլված մի քնաի կետեր:կետեր։ Դրանից բացի [[Լուի XIV]]-ն ստիպված եցավ հրաժարվել Յակով Ստյուարտին ճանաչել [[Անգլիա]]յի [[Վիլհելմ III]] թագավոր:թագավոր։
1700 թվականին, երբ մահացավ [[Իսպանիա]]յի վերջին թագավորը` Հաբսբուրգների տոհմից [[Կառլ II]]-ը` չթոցնելով ժառանգորդ, [[Լուի XIV]]-ը դրեց պահանջ իսպանակն թագը տալ իր թոռանը` Ֆիլիպ Անժուացուն2:Անժուացուն2։ Պահանջը հիմնավորվում էր այն նույն դեվոլյուցիոն օրենքով:օրենքով։ Սակայն այդպիսի պահանջ դրեց նաև [[Գերմանիա]]յի կայսր [[Լեոպոլդ I Հաբսբուրգցի]]ն, որը ամուսնացել էր մահացած [[Կառլ II]]-ի մյուս քրոջ հետ:հետ։ Պայքարի մեջ մտան նաև Անգլիան և Հոլանդիան:Հոլանդիան։ 1701 թվականին սկսվեց պատերազմ Ֆրանսիայի, որին պաշտպանում էին Բավարիան և Քյոլնը, իսկ մյուս կողմից Միացյալ կոալիցիայի, որի մեջ մտնում էին [[Անգլիա]]ն, [[Հոլանդիա]]ն, Կայսրությունը, որոնց միացան նա [[Դանիա]]ն, [[Սավոյա]]ն և [[Բրանդեբուրգ]]ը:ը։ Ֆրանսիայի դեմ կռվում էին նաև երկրից վռնդված կամ փախած հուգենոտների ջոկատներ:ջոկատներ։ Պատերազմական գործողություններ միաժամանակ տեղի էին ունենում [[Նիդեռլանդներ]]ում, [[Իսպանիա]]յում, [[Իտալիա]]յում, [[Ռեյն]]ի ափերին և ծովերում:ծովերում։
Ֆրանսիան այս պատերազմում իսպանակն թագի համար կրեց բազում ջախջախիչ պարտություններ, ինչպես ծովում, այնպես էլ ցամաքում, այնպես որ, երբ ֆրանսիական նավատորմը 1705 թվականին [[Մալագա]]յի մոտ պարտվեց [[Լուի XIV]]-ը փորձեց բանակցությունների մեջ մտնել հաշտության համար:համար։ Սակայն դաշնակիցների պահանջները հաշտություն կնքելու համար Ֆրանսիային թվացին անընդունելի և բանակցությունները դադարեցվեցին, չնայած ծանր վիճակին:վիճակին։ Այդ պատճառով պատերազմը շարունակվեց:շարունակվեց։ Սակայն 1708 թվականի աշնանը [[Լիլլ]]ի գրավումից հետո, 1709 թվականի աշնանը հայտնի զորավար Վիլլարի Մալպլակ վայրում, որը գտնվում է [[Ֆլանդրիա]]յում, պարտությունից հետո Ֆրանսիան հայտնվեց անհուսալի վիճակում:վիճակում։ Բանակին ոչ միայն չէին կարողանում վճարել, այլ նաև սնունդ չկար:չկար։ Երկրում իշխում էր սովը և ոչնչով չէր կարելի ցորեն բերել [[Աֆրիկա]]յի և [[Լևանտ]]ի նավահանգիստներից:նավահանգիստներից։ [[Լուի XIV]]-ը երկրորդ անգամ հաշտություն խնդրեց:խնդրեց։ Հակառակորդները դրեցին բազմաթիվ պահանջներ` այդ թվում նաև [[Ֆիլիպ]]ի վռնդումը [[Իսպանիա]]յից, զիջումներ [[Ֆլանդրիա]]յի և [[Էլզաս]]ի հարցում, իսկ [[Ֆրանսիա]]ն պատրաստ էր դրանք ընդունել:ընդունել։ Սակայն միջազ•ային իրադրությունը փոխեց նաև պատերազմող կոցմերի ուժերը:ուժերը։ Հակաֆրանսիական կոալիցիան թուլացավ նրանց մեջ եղած հակասությունների պատճառով և [[Ֆրանսիա]]յին հաջողվեց կնքել փրկող հաշտություն 1713 թվականի ապրիլին [[Ուտրեխտ]]ում [[Հոլանդիա]]յի և [[Անգլիա]]յի հետ, իսկ 1714 թվականի մարտին Ռաշտատում կկնքվեց պայմանագիր Կայսրության հետ:հետ։ Պայմանագրերի արդյունքում Իսպանական գահը պահպանվեց Ֆիլիպ V-րդ Անժուացու ձեռքում՝ հրաժարվելով իր և իր սերունդների հավակնություններից Ֆրանսիական գահի նկատմամբ:նկատմամբ։
[[Եվրոպա]]յում [[Ֆրանսիա]]յի հեգեմոնիայի հետ համարյա վերջ տրվեց:տրվեց։ Պատերազմը հաստատեց նոր հարաբերություններ ինչպես [[Եվրոպա]]յում, այնպես էլ երկրի ներսում՝ [[Ֆրանսիա]]յի բացարձակ միապետության մեջ:մեջ։ [[Լուի XIV]]-ի ներքին քաղաքականության հետևանքով [[Ֆրանսիա]]ն կորցրեց 3մլն մարդ, մեծ պետական պարտքեր՝ 2,6մլրդ ֆրնկ, այն դեպքում երբ եկամուտները կազմում էին 117մլն ֆրանկ1:ֆրանկ1։
 
== Լուի 14-րդի գաղութային քաղաքականությունը ==
Գաղութային նվաճումների սկիզբը դրվեց աշխարհագրական մեծ նվաճումներից հետո:հետո։ Մինչ այդ եղած գաղութային նվաճումմները լայն թափով սկսվեցին Լուի XIV-ի օրոք՝ Կոլբերի վարած մերկատելիզմի քաղաքականության հետևանքով:հետևանքով։ 1664 թվականին Կոլբերը հիմնեց Վեստ-Հնդկական կազմակերպությունը Ատլանտյան օվկիանոսում և Օստ-Հնդկական ընկերությունը Հնդկական օվկիանոսում առևտուր անելու համար:համար։ Օստ-Հնդկական ընկերության ֆոնդը սկզբնական շրջնում կազմվեց 6մլն լուիդոր, սակայն հետագայում ավելացավ` հասնելով 15մլն լուիդորի, որից թագավորը ներդրեց 3մլն, քաղաքներն ու ազնվականությունը 4մլն, թագավորական արքունիքը 2մլն:Ակտիվ2մլն։Ակտիվ գաղութային նվաճումներ տեղի էին ունենում հատկապես Հյուսիսային Ամերիկայում, որտեղ անշեղորեն աճում էր ֆրանսիական ազդեցությունը:ազդեցությունը։ Այն ավելի ու ավելի շատ տարածքներ էր ձեռք բերում` ղկարողանակլով իր վերահսկողությունը հաստատել այդ ահռելի տարածքների վրա:1671վրա։1671 թվականին ֆրանսիական բանակները գրավեցին Օհայոն և Իլինոյսը:Իլինոյսը։ 1682 թվականին Միսիսիպի գետի ավազանը հայտարարվեց ֆրանսիական տիրապետության տակ` Լուիզիանա անունով:անունով։ Կանադայում Լուի XIV-ի օրոք (1666թ) հողերի տերերը դարձան խոշոր ֆեոդալներո:ֆեոդալներո։ Կանադան այդ ժամանակվանից կառավարում էին թագավորական կառավարիչներն ու ինդենտանտները:ինդենտանտները։ Այստեղ մեծ դերակատարություն ուներ կլաթոլիկ եկեղեցին` իր բազմաթիվ օրդեններով:օրդեններով։
Նոր Ֆրանսիայի (այդպես էին անվանում Կանադան) հետ միասին Ֆրանսիան սկսեց մեծ ուշադրություն դարձնել Անտիլյան կղզիներին:կղզիներին։ Սան-Դոմինգո կղզու գաղութի, որտեղ դեռևս 1655 թվականին նշանակվել էր գուբեռնատոր, ազդեցության տակ էր գտնվում կղզու մեծ մասը:մասը։
Կոլբերի ակտիվ ձեռնարկումների շնորհիվ աճում էր գաղութային առևտուրը:առևտուրը։ Արդեն XVII դարի II կեսից Անտիլյան կղզիներում Ֆրանսիացիների կողմից սկսվեց աճեցվել շաքարի ճակնդեղ, ծխախոտ, ավելի ուշ սուրճ:սուրճ։
Պլանտացիաներում աշխատելու համար Լա-Ռոշել և Ատլանտիան օվկիանոսի այլ նավահանգստներից բերվում էին աղքատներ1:աղքատներ1։ Այնպես, որ պլանտացիաներում մահացած հնդկացիներին մեծ ուշադրություն չէին դարձնում, իսկ եկամուտներն էլ այդ պլանտացիաներից մեծ չէր:չէր։ Հետագայում այստեղ աշխատելու համար բերվեցին ստրուկ սևամորթներ, որոնք բերվում էին Աֆրիկայում գտնվող Գվինեական ծոցից` ֆրանսիական նավերով:նավերով։ Ստրուկների առևտրով զբաղվում էին Նանտի, Բորդոյի հարուստ առևտրականները:առևտրականները։ Ստրկավաճառությունը մեծ ծավալներ ընդունեց XVII դարի II կեսին և ամբողջ XVIII դարում:դարում։
Ֆրանսիական գաղութային էքսպանսիան տարածվեց նաև աշխարհի մյուս շրջաններում:շրջաններում։ 1674 թվականին տեղի բակչության ապստամբությունը Մադագասկարի Ֆորտ-Դովին կետում, բերեց նրան, որ այն լիկվիդացվեց:լիկվիդացվեց։ Սակայն չնայած այդ ամենի 1686 թվականին Մադագասկարը հայտարարվեց ֆրանսիական տիրապետության տակ:տակ։ Կառուցվեցին նոր կետեր, որոնք Մադագասկարը պետք է կապեին Հնդկաստանի հետ (Բորբոնե, Իլ-դե-Ֆրանս):։ այստեղ հիմնվեցին շաքարի, սուրճի, կակաոյի պլանտացիաներ:պլանտացիաներ։
Ֆրանսիական գաղութային նվաճումները տարածվեցին նաև Հնդկաստանում, որտեղ 1668 թվականին Օստ-Հնդկական ընկերությունը հոմնեց առաջին ֆակտորիա` Սուրատը Բոմբեյում:Բոմբեյում։ 1701 թվականին Պոնդիշարին հայտարարվեց ֆրանսիական տիրապետության կենտրոն:կենտրոն։ Հնդկաստանից արտահանում էին մետաքս, թեյ, ներկեր:ներկեր։
XVII դարի կեսերի գաղութների համար պայքարը հիմնականն էր Եվրոպայի երկրների համար, որտեղ գլխավոր դերը խաղում էին Ֆրանսիան ու Անգլիան, որոնց ֆինանս Արդեն 1713 թվականին Ուտրեխտի պայմանագրով Ֆրանսիան Անգլիային զիջեց մեծ թվով գաղութներ Ամերիկայում:Ամերիկայում։
Այսպիսին էր Ֆրանսիայի արտաքին և ներքին քաղաքականությունը Լուի 14-րդի ժամանակ, ով հսկայական դեր խաղաց այս ժամանակաշրջանում Ֆրանսիայի ներքին կյանքը կայունացնելու և արտաքին քաղաքականությունը ամրապնդելու գգործում:գգործում։
 
== Ծանոթագրություններ ==
274 658

edits