Պավել Զագրեբելնի (ուկր.՝ Загребельний Павло Архипович, օգոստոսի 25, 1924(1924-08-25)[1], Սոլոշինո, Կոբելյակի շրջան, Poltava Okruha, Պոլտավայի նահանգ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ[1] - փետրվարի 3, 2009(2009-02-03)[2], Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի գրող, Ուկրաինայի հերոս, ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1980), Շևչենկոյի մրցանակի դափնեկիր, ԽՄԿԿ անդամ (1960

Պավել Զագրեբելնի
Ծնվել էօգոստոսի 25, 1924(1924-08-25)[1]
ԾննդավայրՍոլոշինո, Կոբելյակի շրջան, Poltava Okruha, Պոլտավայի նահանգ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ[1]
Վախճանվել էփետրվարի 3, 2009(2009-02-03)[2] (84 տարեկան)
Վախճանի վայրԿիև, Ուկրաինա
ԳերեզմանԲայկովո գերեզմանատուն
Մասնագիտությունգրող, քաղաքական գործիչ և սցենարիստ
Ազգությունուկրաինացի
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Ukraine.svg Ուկրաինա
ԿրթությունԴնեպրոպետրովսկի Օլես Գոնչարի անվան ազգային համալսարան
Ժանրերվեպ
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
ՊարգևներԽՍՀՄ պետական մրցանակ Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան Մեդալ Կիևի պաշտպանության համար «Պատվո նշան» շքանշան Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան «Աշխատանքի վետերան» մեդալ «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ Մեդալ «Կիևի 1500-ամյակի առթիվ» Ուկրաինայի հերոս և Ուկրաինայի հերոս, Պետության շքանշան
Pavlo Zahrebelnyi Signature 1969.png
Պավել Զագրեբելնի Վիքիքաղվածքում
Pavlo Zahrebelnyi Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Պավել Զագրեբելնին ծնվել է Կոբելյակի շրջանի Սոլոշինո գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Դպրոցն ավարտելով՝ 1941 թվականին կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ։

Մասնակցել է Կիևի պաշտպանության համար մղվող մարտերին։ Այնուհետև ավարտել է Կիևի երկրորդ հրետանային ռազմական ուսումնարանը, կրկին եղել է գործող բանակում, վիրավոր վիճակում գերի է ընկել։ 1945 թվականին աշխատել է Արևմտյան Գերմանիայի խորհրդային միսիայում։ 1951 թվականին ավարտել է Դնեպրոպետրովսկի համալսարանը, այնուհետև տասը տարի խմբագրական աշխատանք է կատարել Դնեպրոպետրովսկի մարզային թերթում, «Օտչիզնա» ամսագրում, 1961-1963 թվականներին եղել է «Լիտերատուրնա Ուկրաինա» թերթի խմբագիրը։ 1964-1971 թվականներին զբաղեցրել է Ուկրաինայի գրողների միության վարչության պատասխանատու քարտուղարի պաշտոնը, 1979-1986 թվականներին ղեկավարել է գրողների միությունը։ Եղել է ՈւԽՍՀ գերագույն խորհրդի պատգամավոր[3]։

ՄահըԽմբագրել

Մահացել տուբերկուլյոզից 2009 թվականին։

ՍտեղծագործություններԽմբագրել

Տպագրվել սկսել է 1949 թվականից։ Լույս են տեսել վեպերի, վիպակների, պատմվածքների ու նովելների ժողովածուներ։

  • «Կախովսկյան պատմվածքներ»։
  • «Տափաստանային ծաղիկներ», 1955։
  • «Ծովափնյա նովելներ», 1958։
  • «Վազք», 1976։

Կիևի Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիան 1965 թվականին Զագրեբելնու սցենարով նկարահանել է «Հրթիռները չպետք է թռչեն» կինոնկարը։

Պիեսներ

  • «Ո՞վ է թեր։ Ո՞վ է դեմ»
  • «Երկիրն ինձ ընդառաջ է ելնում»

ՄրցանակներԽմբագրել

  • Ուկրաինայի հերոս
  • Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան
  • Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան (6.4.1985)
  • Աշխատանքային կարմիր դրոշի երկու շքանշան
  • Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան
  • «Պատվո նշան» երկու շքանշան
  • Բոգդան Խմելնիցկու III կարգի շքանշան (Ուկրաինա)
  • Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի V աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա, 1999 թվական, օգոստոս)
  • ՈւԽՍՀ Տարաս Շևչենկոյի անվան մրցանակ (1974)
  • ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1980)
  • Ուկրաինայի նախարարների կաբինետի պատվավոր դիպլոմ (2004 թվական, օգոստոս)

ԸնտանիքԽմբագրել

  • Հայրը՝ Արխիպ Պանասովիչ (1894-1974 թվականներ)
  • Մայրը՝ Վարվառա Կիրիլովնա (1895-1930 թվականներ)
  • Կինը՝ Շերբան Էլլա Միխայլովնա (1929)
  • Երեխաներ՝ դուստրը Մարինան (1952), որդին՝ Միխայիլ (1957)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Загребельный Павел Архипович // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  2. 2,0 2,1 2,2 http://en.for-ua.com/news/2009/02/03/162019.html
  3. Ուկրաինական պատմվածքներ, «Սովետական գրող» հրատարակչություն, Երևան, 1977
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են

Արտաքին հղումներԽմբագրել