Շկոդերի վիլայեթ (թուրքերեն՝ İşkodra Vilayeti), առաջին մակարդակի վարչատարածքային միավոր Օսմանյան կայսրությունում, որը գոյություն է ունեցել 1867-ից 1913 թվականներին՝ ժամանակակից Ալբանիայի և Չեռնոգորիայի տարածքում։ 19-րդ դարի վերջին տարածքը կազմել է 13 800 կմ²։

Picto infobox map.png
Շկոդերի վիլայեթ
İşkodra Vilayeti

Զինանշան
Coat of arms of the Ottoman Empire (1882–1922).svg
ԵրկիրՕսմանյան կայսրություն Օսմանյան կայսրություն
Կարգավիճակվիլայեթ (առաջին մակարդակի վարչատարածքային միավոր)
ՎարչկենտրոնՇկոդեր
Խոշորագույն քաղաքվարչական կենտրոն
Հիմնական լեզութուրքերեն
Բնակչություն349 455
Ազգային կազմթուրքեր, ալբանացիներ
Տարածք13 800 կմ²
Scutari Vilayet, Ottoman Empire (1900).png
Հիմնադրված է1867 թվական թ.
ՓոխարինեցSanjak of Scutari?

Վիլայեթը կազմավորվել է 1867 թվականին՝ նախկինում գոյություն ունեցողղ Շկոդերի և Դեբարի սանջակների տեղում։ Ձևավորվել է թուրքերի կողմից 1478-1479 թվականներին քաղաքի գրավումից հետո։ 1499 թվականի տվյալներով Շկոդերի սանջակի կազմում ներառված էր Զետայի իշխանության մեծ մասը։ 1514-ին Ստանկո Չեռնոևիչի իշխանության ներքո վարչատարածքային միավորը տարրալուծվում է երկու առանձին շրջանների՝ Շկոդերի և Չեռնոգորիայի սանջակների, որոնցից յուրաքանչյուրն օժտված էր որոշակի ինքնավարությամբ։

1867 թվականին Շկոդերի սանջակը միանում է Սկոպյեի սանջակին, որի արդյունքում էլ ձևավորվում է վիլայեթը։ Նախկինում Օսմանյան կայսրության Շկոդերի վիլայեթի մաս կազմող Բար և Պոդգորիցա բնակավայրերը 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի արդյունքում անցնում են նորանկախ Չեռնոգորիայի թագավորությանը[1]։

1912-1913 թվականների պատերազմական գործողությունների ընթացքում վիլայեթի տարածքը նվաճվում է «Բալկանյան դաշինքի» երկրների միացյալ ուժերի կողմից։ 1914 թվականին Շկոդերի վիլայեթը միանում է 1913 թվականի Լոնդոնի վեհաժողովի արդյունքում ձևավորված անկախ Ալբանիային։

1911 թվականի տվյալներով թուրքհպատակ վիլայեթի բնակչության թիվը կազմել է 349 455 մարդ[2]։ Ազգաբնակչության մեծամասնությունը կազմել են իսլամադավան ալբանացիները։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Iskodra Vilayeti | Tarih ve Medeniyet
  2. Teaching Modern Southeast European History Archived 2012-03-20 at the Wayback Machine.. Alternative Educational Materials, p. 26