Շահեն Թաթիկյան

հայ արձակագիր, սցենարիստ

Շահեն Ստեփանի Թաթիկյան (հոկտեմբերի 1, 1924, Թիֆլիս, Վրացական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 19, 1992, Երևան, Հայաստան), հայ արձակագիր, սցենարիստ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1949 թվականից։ ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1985): ԽՄԿԿ անդամ 1962 թվականից։

Շահեն Ստեփանի Թաթիկյան
Շահեն Թաթիկյանի պատկեր1.jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 1, 1924(1924-10-01)
ԾննդավայրԹիֆլիս, Վրացական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Վախճանվել էմարտի 19, 1992(1992-03-19) (67 տարեկան)
Վախճանի վայրԵրևան, Հայաստան
Մասնագիտությունարձակագիր և սցենարիստ
Ազգությունհայ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Armenia.svg Հայաստան
ԿրթությունԵրևանի պետական համալսարան
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ Գրողների միություն
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
Շահեն Թաթիկյան Վիքիդարանում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Շահեն Թաթիկյանը ծնվել է 1924 թվականին, Թիֆլիսում։ 1941 թվականին տեղափոխվել է Երևան, ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1942 թվականին մեկնել է բանակ, 1944 թվականին ծանր վիրավորվել։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից։ 1945 թվականին շարունակել է ուսումը համալսարանում և 1947 թվականին ավարտել այն։ Աշխատել է վաղ պատանեկությունից, եղել է խառատ, գրաշար, սրբագրիչ, եղել է որպես խմբագիր ռադիոյում, հրատարակչությունում, գրական աշխատանք է կատարել թերթերում։ Տպագրվել սկսել է 1947 թվականին։

1968-1971 թվականներին եղել է ՀՀ հեռուստառադիոպետկոմի «Երևան» կինոմիավորման տնօրեն և գլխավոր խմբագիր, 1977-1980 թվականներին՝ «Սովետական Հայաստան» ամսագրի գլխավոր խմբագիր[1]։

Շահեն Թաթիկյանի «Նրա ճանապարհը» վեպը պատկերում Է Հայաստանի 1920-1940-ական թվականների միջև ընկած ժամանակաշրջանը։ Նրա ստեղծագործություններին բնորոշ են սյուժետային բազմազանությունը, ժամանակի հասարակական խնդիրների քննությունը[2]։

ՍցենարներԽմբագրել

  • «Արշակը»
  • «Ապրեցեք երկար»
  • «Ոսկի և հող»

ԵրկերԽմբագրել

  • Հաղթանակի օրը, Երևան, 1950։
  • Մարդիկ, Երևան, 1955, 152 էջ։
  • Նրա ճանապարհը, գիրք 1, Երևան, 1956[3]։
  • Նրա ճանապարհը, գիրք 2, Երևան, 1958։
  • Նրա ճանապարհը, գիրք 3, Երևան, 1962։
  • Կրակի պարը, Երևան, 1959, 204 էջ։
  • Կապույտ երկնքի ու կորած բարեկամության մասին (պատմվածքներ), Երևան, 1961, 172 էջ։
  • Նրա ճանապարհը, հատ. 1, Երևան, 1964։
  • Նրա ճանապարհը, հատ. 2, Երևան, 1965։
  • Ինչ գույնի են լինում ճայերը (պատմվածքներ, վիպակներ, վեպ), Երևան, 1969, 524 էջ։
  • Նվերը, Երևան, 1975։
  • Վերջին զարդաքանդակը, Երևան, 1976։
  • Մեկը բազմապատկած միլիոնով (պատմվածքներ, վիպակներ, վեպ), Երևան, 1977, 575 էջ։
  • Բալենի (վեպ), Երևան, 1980, 312 էջ։
  • Երիցս խաչվածը, գիրք 1-2, Երևան, 1985։
  • Երիցս խաչվածը, գիրք 3, Երևան, 1986։
  • Ընտիր երկեր, հատ. 1, Երևան, 1987։
  • Ընտիր երկեր, հատ. 2, Երևան, 1987։
  • Նրա ճանապարհը, գիրք I, Երևան, 1989։
  • Նրա ճանապարհը, գիրք II, Երևան, 1990։
  • Նրա ճանապարհը, գիրք III, Երևան, 1989։
  • Նրա ճանապարհը, գիրք IV, Երևան, 1991[4]։
  • Բալենի, Ե., Դարակ, 2020, 344 էջ։
  • Ինչո՞ւ է ժպտում անցորդը, Ե., Դարակ, 2022, 312 էջ (համահեղինակ` Սերգեյ Ղազարյան)։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005 
  2. Շահեն Ստեփանի Թաթիկյան
  3. Թաթիկյան Շահեն (1956)։ Նրա ճանապարհը։ վեպ (հայերեն)։ Հայպետհրատ 
  4. Թաթիկյան Շահեն Ստեփանի (1991)։ Նրա ճանապարհը։ Վեպ. Գ. 4 (հայերեն)։ Նաիրի։ ISBN 9785550004241 
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 120