Նովոկրեշչենովի առանձնատուն (Սամարա)

Պ. Գ. Նովոկրեշչենովի առանձնատուն (ռուս.՝ Особняк П. Г. Новокрещенова), ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարա քաղաքում։ Կառուցվել է 1909 թվականին ճարտարապետ Մ. Ֆ. Կվյատկովսկու նախագծով։ Շենքը գտնվում է Ֆրունզեի փողոց, տուն 144 հասցեով։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է (գրանցման համար` 631410632830005)` համաձայն Ժողովրդական պատգամավորների Կույբիշևի մարզային խորհրդի գործադիր կոմիտեի 1987 թվականի մայիսի 6-ի № 165 որոշման[1]։

Museum Silhouette.svg
Նովոկրեշչենովի առանձնատուն
Дом Е.Ф.Новокрещёновой.jpg
Տեսակտեսարժան վայր
ԵրկիրFlag of Russia.svg Ռուսաստան
ՏեղագրությունՍամարա
Ճարտարապետական ոճմոդեռն
Ժառանգության կարգավիճակregional cultural heritage site in Russia?

ՊատմությունԽմբագրել

Շենքը կառուցվել է որպես քաղաքային մեծ կալվածքի մի մաս[2]։ 1918 թվականին առանձնատանը սկզբում տեղակայվել է Կարմիր բանակի ձևավորման կոլեգիան, իսկ նույն թվականի հոկտեմբերին, քաղաքը սպիտակչեխերից կրկին խորհրդային իշխանություններին անցնելուց հետո, այնտեղ գտնվում էր քաղաքի պարետ, 24-րդ Երկաթյա դիվիզիայի 1-ին ինտերնացիոնալ գնդի հրամանատար Սլավոյար Չաստեկի նստավայրը[3]։ Քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո առանձնատան սենյակները վերածվեցին բնակարանների։ Ի թիվս այլոց, տանը բնակվել է նաև կոմպոզիտոր Գրիգորի Պոնոմարենկոն, որը «Օրենբուրգյան փետուրե գլխաշոր» (ռուս.՝ «Оренбургский пуховый платок») հայտնի երգի երաժշտության հեղինակն է։ Մինչև վերջերս շենքում տեղակայված էր Սամարայի մարզի զբոսաշրջության զարգացման դեպարտամենտը[2]։ Այժմ այնտեղ գործում է Սանկտ Պետերբուրգի արհմիությունների հումանիտար համալսարանի Սամարայի մասնաճյուղը[4]։

 
Նովոկրեշչենովի առանձնատան էրկերը

Ճարտարապետական նկարագրությունԽմբագրել

Առանձնատունը կառուցվել է մոդեռն ոճով։ Շենքի դեկորում առանձնանում են ծաղկային թեմաները, այն «շրջահյուսված է» խոլորձներով, և դա այս առանձնատունը «հարազատացնում է» «Բրիստոլ-Ժիգուլի» հյուրանոցի շենքի հետ, որը վերակառուցվել է նույն ճարտարապետի կողմից[5]։ Շենքի ճակատն անհամաչափ է, առանձնանում է բարդ կառուցվածքի աջակողմյան պատուհանների խոշոր էրկերը։ Շենքը, որպես կանոն, ծածկված է ծառերով և դիտման համար լավ հասանելի է միայն ձմռանը[2]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Дом П.Г. Новокрещенова
  2. 2,0 2,1 2,2 В. Григанов։ «Забытые шедевры старого города»։ Дио24։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-03-24-ին։ Վերցված է 2018-03-23 
  3. А. Артёмов (2017-02-14)։ «12 лучших зданий самарского модерна по мнению москвичей»։ Другой город։ Վերցված է 2018-03-27 
  4. «О филиале»։ Самарский филиал Санкт-Петербургского гуманитарного университета профсоюзов։ Վերցված է 2018-03-27 
  5. «20 лучших зданий самарского модерна»։ СамКульт։ 2015-12-19։ Վերցված է 2018-03-23