Բացել գլխավոր ցանկը
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նինոծմինդա (այլ կիրառումներ)

Նինոծմինդա (վրաց.՝ ნინოწმინდა, մինչ 1991 թվականը՝ Բոգդանովկա), քաղաք Վրաստանի հարավում, Խանչալի լճի ափին, Սամցխե-Ջավախք մարզի Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1940 մ բարձրության վրա։ Հեռավորությունը Թբիլիսիից` 91 կմ (Ծալկայի կողմից) և 320 կմ (Ախալցխայի կողմից): Քաղաք է 1983 թվականից:

Քաղաք
Նինոծմինդա
ნინოწმინდა
Դրոշ Զինանշան
Flag of Ninotsminda Municipality.svg Ninotsminda COA.PNG

Ninotsminda.jpg
Կոորդինատներ: 41°15′57″ հս․ լ. 43°35′20″ ավ. ե. / 41.26583° հս․. լ. 43.58889° ավ. ե. / 41.26583; 43.58889
ԵրկիրՎրաստան Վրաստան
ՄխարեՍամցխե-Ջավախք
ՄունիցիպալիտետՆինոծմինդայի մունիցիպալիտետ
Հիմնադրված է1840 թ.
Այլ անվանումներմինչև 1991Բոգդանովկա
Տվյալ կարգավիճակում1983 թվականից
ԲԾՄ1940 մ
Պաշտոնական լեզուվրացերեն
Բնակչություն5144[1] մարդ (2014)
Ազգային կազմՀայեր
Կրոնական կազմՀայ Առաքելական եկեղեցի
Ժամային գոտիUTC+4
Հեռախոսային կոդ+995 361[2]
Փոստային ինդեքսներ3400[3]
##Նինոծմինդա (Վրաստան)
Red pog.png
##Նինոծմինդա (Սամցխե-Ջավախեթի մարզ)
Red pog.png

ԲնակչությունըԽմբագրել

Նինոծմինդայի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը հայեր են, ովքեր եկել են շրջակա գյուղերից: 2014 թվականին Նինոծմինդան ուներ 5144 բնակիչ, որից` 2482 տղամարդ և 2662 կին:

Հաշվառման տարեթիվը Բնակիչների թվաքանակը
1989[4] 6944
2002[4] 6287
2014[1] 5144

Տնտեսություն և մշակույթԽմբագրել

Նինոծմինդայում գործում է կարի ֆաբրիկա, յուղապանրագործարան, մեխանիկական գործարան։ Խորհրդային տարիներին այնտեղ կար չորս միջնակարգ դպրոց (որից երեքը հայկական), գիշերօթիկ և երաժշտական դպրոցներ, մշակույթի տուն, կինոթատրոն, երկու գրադարան, հիվանդանոց և այլն։ 1935 թվականից լույս էր տեսնում հայերեն թերթ ("Արշալույս")։

Քաղաքում գործում է նաև 1884 թվականին կառուցված հայկական եկեղեցին (Սուրբ Սարգիս)։

ՊատմությունըԽմբագրել

Նինոծմինդան հիմնադրվել է 1840 թվականին՝ Ռուսական կայսրության Տավրիկյան նահանգից արտաքսված աղանդավորական ռուսների` դուխոբորների կողմից։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 «მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014»։ საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური։ ნოემბერი 2014։ Վերցված է 26 ივლისი 2016 
  2. საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“
  3. საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“
  4. 4,0 4,1 «საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის შედეგბი, ტომი I»։ საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური։ ნოემბერი 2003։ Վերցված է 7 დეკემბერი, 2016 
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։