Բացել գլխավոր ցանկը

Մարիո Զագալլո

բրազիլական Ֆուտբոլիստ

Մարիո Ժորժի Լոբո Զագալլո (պորտ.՝ Mário Jorge Lobo Zagallo, օգոստոսի 9, 1931(1931-08-09)[1], Մասեյո, Բրազիլիա), ֆուտբոլիստ, ֆուտբոլի մարզիչ։ Զագալլոն համարվում է միակ մարդը, որը 4 անգամ դարձել է ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոն․ 2 անգամ որպես ֆուտբոլիստ (1958, 1962), 1 անգամ որպես մարզիչ (1970), մեկ անգամ էլ՝ մարզչի օգնական (1994)[2]։ Ֆուտբոլի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ավանդի համար ստացել է ՖԻՖԱ-ի պատվավոր շքանշան[3]։

Football pictogram.svg
Մարիո Զագալլո
Zagallo and Lula and Parreira (cropped).jpg
Անձնական տվյալներ
Քաղաքացիությունը Flag of Brazil.svg Բրազիլիա
Ծննդյան ամսաթիվ օգոստոսի 9, 1931(1931-08-09)[1] (88 տարեկան)
Ծննդավայր Մասեյո, Բրազիլիա
Հասակ 169 սանտիմետր
Քաշ 61 կիլոգրամ
Դիրք հարձակվող

Ֆուտբոլային կարիերաԽմբագրել

Զագալլոն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 1948 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյի «Ամերիկա» ֆուտբոլային ակումբից։ Հետագայում հանդես է եկել «Ֆլամենգո» և «Բոտաֆոգ» ֆուտբոլային ակումբներում[4]։

Եղել է 1958 և 1962 Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն| Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունների չեմպիոն։ Իր առաջին՝ 1958 թվականի առաջնության ժամանակ եղել է «Ֆլամենգոյի» խաղացող, իսկ 1962-ի առաջնության ժամանակ՝ «Բոտաֆոգյի»[5]։

1958-ից 1964 թվականների ընթացքում Բրազիլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում նվաճել է 33 տիտղոս[6]։

Մարզչական կարիերաԽմբագրել

Լինելով Բրազիլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի մարզիչ, նրա գլխավորած թիմը 1970 թվականին նվաճում է ֆուտբոլի աշխարհի գավաթը։ 1994 թվականին, Բրազիլիայի հավաքականը աշխարհի չեմպիոն դառնալու ժամանակ Զագալլոն եղել է մարզչի օգնական։ Եղել է առաջին մարդը, որը և որպես ֆուտբոլիստ և որպես մարզիչ նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը։ 1970 թվականին, 38-ամյա Մարիոն դարձել է Ալբերտո Սուպպիչիից հետո երկրորդ ամենաերիտասարդ մարզիչը, որի թիմը նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը[7]։ 31-ամյա Սուպպիչին այդ տիտղոսը նվաճել է 1930 թվականին, ֆուտբոլի աշխարհի առաջին առաջնության եզրափակիչ խաղից հետո, երբ Ուրուգվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը սեփական հարկի տակ դարձավ չեմպիոն[8]։

ԸնտանիքԽմբագրել

Զագալլոն ամուսնացել է 1954 թվականին Ալցինե դե Կաստրոյի հետ, համատեղ ապրել են մինչև կնոջ մահը՝ 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ը[9]։

ՆվաճումներԽմբագրել

Որպես ֆուտբոլիստԽմբագրել

«Բոտաֆոգյի»

  • Փարիզի միջցամաքային մրցաշար (1963)
  • Ռիո-Սան-Պաուլու մրցաշար (1962, 1964)
  • Կարիոկայի Լիգա (1961, 1962)

Բրազիլիայի հավաքականում

Որպես մարզիչԽմբագրել

Բրազիլիայի հավաքականում

«Բոտաֆոգյի»

  • Բրազիլիայի գավաթ (1968)
  • Կարիոկայի Լիգա (1967, 1968)
  • Գուանաբարայի գավաթ (1967, 1968)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Transfermarkt.com — 2000.
  2. «Motty's World Cup greats: Mario Zagalo»։ Mail online։ Associated Newspapers։ 25 апреля 2006։ Վերցված է 19 июня 2015 
  3. FIFA Order of Merit holders
  4. «Zagallo»։ Sambafoot։ Վերցված է 19 июня 2015 
  5. Gwidon Naskrent, Roberto Di Maggio, José Luis Pierrend (17 сентября 2010)։ «World Cup Champions Squads 1930 – 2010»։ RSSSF։ Վերցված է 19 июня 2015 
  6. Roberto Mamrud (29 February 2012)։ «Appearances for Brazil National Team»։ Brazil – Record International Players։ RSSSF։ Վերցված է 1 September 2012 
  7. «ЗАГАЛЛО Марио»։ persons-info.com (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-08-19 
  8. «Футбол. 31. Самый юный победитель» (ռուսերեն)։ 2014-05-12։ Վերցված է 2018-08-19 
  9. Esposa de Zagallo morre no Rio // globoesporte.com