Հարուն ալ-Ռաշիդ (մարտի 7, 766, Ռեյ, Աբասյան խալիֆայություն - մարտի 24, 809, Թուս, Իրան), խալիֆ 786 թ.-ից։ Աբբասյանների դինաստիայից։ Շարունակել Է Բյուզանդիայի դեմ պայքարը, ասպատակել Փոքր Ասիան։ Նրա օրոք, թեև նկատվում էին արաբական խալիֆայության քայքայման առաջին նշանները, բարձր զարգացման հասան տնտեսությունն ու մշակույթը, իսկ Հայաստանում փոխվեցին բազմաթիվ կառավարիչներ, ծանրացան հարկերը, ուժեղացավ արտագաղթը։ Սակայն խալիֆայության նկատվող թուլությունը նպաստել Է Բագրատունիների հզորացմանը, և 804 թ.-ին Աշոտ Մսակեր Բագրատունին ճանաչվել է Հայոց իշխան։

Հարուն ալ-Ռաշիդ
արաբ․՝ هَارُون الرَشِيد‎‎
Դիմանկար
Ծնվել էմարտի 7, 766
ԾննդավայրՌեյ, Աբասյան խալիֆայություն
Մահացել էմարտի 24, 809 (43 տարեկան)
Մահվան վայրԹուս, Իրան
ԳերեզմանԻմամ Ռեզայի դամբարան
Քաղաքացիություն Աբասյան խալիֆայություն
Կրոնիսլամ
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ և բանաստեղծ
ԱմուսինZubaidah bint Ja`far? և Marajil?
Ծնողներհայր՝ Ալ-Մահդի, մայր՝ Al-Khayzuran?
Զբաղեցրած պաշտոններAbbasid caliph? և Խալիֆա
ԵրեխաներAl-Amin?, al-Maʾmun?, Al-Mu'tasim? և Al-Qasim ibn Harun al-Rashid?
 Harun al-Rashid Վիքիպահեստում

Գրականություն Խմբագրել

  • Ա. Տեր֊Ղևոնդյան
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 323