Բացել գլխավոր ցանկը

Կոլդո

իսպանացի ֆուտբոլիստ

Խեսուս Լուիս Ալվարես դե Էուլատե Գուերգե (իսպ.՝ Jesús Luis Álvarez de Eulate Güergue, սեպտեմբերի 4, 1970(1970-09-04)[1], Վիտորիա, Իսպանիա), ավելի հայտնի որպես Կոլդո (բասկ.՝ Koldo), անդորրացի ֆուտբոլիստ բասկյան ծագմամբ, դարպասապահ։ Անդորրայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի ներկայիս գլխավոր մարզիչ։ Կոլդոն եղել է Անդորրայի ազգային հավաքականի բազմամյա հիմնական դարպասապահը, որը հավաքականի կազմում անցկացրել է 78 հանդիպում։

Football pictogram.svg
Կոլդո
Andorra national football team - Koldo (001).jpg
Անձնական տվյալներ
Ամբողջական անուն Խեսուս Լուիս Ալվարես դե Էուլատե Գուերգե
Քաղաքացիությունը
Ծննդյան ամսաթիվ սեպտեմբերի 4, 1970(1970-09-04)[1] (49 տարեկան)
Ծննդավայր Վիտորիա, Իսպանիա
Հասակ 185 սմ
Քաշ 84 կգ
Դիրք դարպասապահ
Ակումբային տեղեկություններ
Ներկա ակումբ Անդորա Անդորրա (գլխավոր մարզիչ)
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1989-1990 Իսպանիա Աուրերա Վիտորիա
1990-1992 Իսպանիա Ատլետիկո Մադրիդ 0 (0)
1992-1993 Իսպանիա Տոլեդո
1993-1994 Իսպանիա Սալամանկա
1994-2006 Իսպանիա Անդորրա
2006-2007 Իսպանիա Բալագեր 10 (−?)
2007-2009 Իսպանիա Անդորրա
Ազգային հավաքական
1998-2009 Անդորա Անդորրա 78 (−209)
Մարզչական կարիերա
2007-2008 Անդորա Անդորրա (մինչև 19)
2009 Անդորա Անդորրա (մինչև 21)
2010-մ.հ. Անդորա Անդորրա
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը:

2003 թվականին Անդորրայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից ճանաչվել է երկրի վերջին 50 տարիների լավագույն ֆուտբոլիստ։ Կոլդոն համարվում է անդորրական ֆուտբոլի լեգենդ։

ԿենսագրությունԽմբագրել

Խեսուս Լուիս Ալվարես դե Էուլատեն ծնվել է 1970 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Իսպանիայում, Բասկերի Երկրի ատոմային շրջանում՝ Վիտորիա-Գաստեյս քաղաքում։ «Կոլդո» մականունը ստանալու համար նա պարտական է իր բասկյան ծագմանը, քանի որ այն համարժեք է իսպանական Լուիս անվանը[2]։

Ակումբային կարիերաԽմբագրել

1989 թվականին Կոլդոն սկսել է իր ակումբային կարիերան «Աուրերա Վիտորիա» ակումբի կազմում, որն իր հարազատ քաղաքի գլխավոր ֆուտբոլային ակումբն էր։ 19 տարեկան հասակում դառնում է «Ատլետիկո Մադրիդ» ակումբի պահեստային դարպասապահը։ Ակումբի կազմում 1991 թվականին դառնում է Իսպանիայի գավաթի դափնեկիր, չնայած այն հանգամանքին, որ եզրափակչում նա մնացել էր պահեստային նստարաններին, իսկ թիմի հիմնական դարպասապահն էր Անխել Մեխիասը։ «Ատլետիկոյի» կազմում Կոլդոն այդպես էլ ինչ-որ խաղի չի մասնակցում[3]։

Որոշ ժամանակ անց Կոլդոն դառնում է «Տոլեդո» ակումբի ֆուտբոլիստը, որը հանդես էր գալիս Իսպանիայի երրորդ ֆուտբոլային դիվիզիոնում։ 1993-94 թվականների մրցաշրջանում հանդես գալով «Սալամանկայի» ակումբի կազմում, նա դառնում է Իսպանիայի Սեգունդա Բ դիվիզիոնի հաղթող, իսկ ակումբը ստանալով դիզիոնային մակարդակի բարձրացում սկսում է հանդես գալ Իսպանիայի երկրորդ դիվիզիոնում։

1994 թվականին Կոլդոն դառնում է «Անդորրա» ակումբի ֆուտբոլիստը։ Ակումբը տեղակայվում է Անդորրայի մայրաքաղաքում։ Ակումբի կազմում նա հայտնվում է իր հայրենակից Պեյո Բենգոեչեայի հրավերքով, ով հանդիսանում էր այդ ակումբի գլխավոր մարզիչը[4]։ «Անդորրա» ակումբը համարվում էր նույնանուն երկրի լավագույն ակումբը, սակայն նրանք հանդես էին գալիս Իսպանիայի ցածր դիվիզիոններում: «Անդորրայի» կազմում որպես ֆուտբոլիստ հանդես գալու հետ համատեղ Կոլդոն աշխատում էր որպես Անդորրայի պատանեկան և երիտասարդական հավաքականների գլխավոր մարզիչ[5]։ Այս ակումբը Կոլդոն լքում է 2006 թվականին՝ մինչ այդ ակումբի կազմում անցկացնելով 12 մրցաշրջան։

2006-07 թվականների մրցաշրջանը Կոլդոն անցկացրել է «Բալագեր» ակումբի կազմում։ Այս ակումբում նա հասցնում է մասնակցել 10 հանդիպման, հետո կրկին համալրում է «Անդորրայի» կազմը, որտեղ և ավարտում է իր ֆուտբոլային կարիերան 2009 թվականին[5]։

Կարիերան հավաքականի կազմումԽմբագրել

 
Կոլդոն

Անդորրայի ազգային հավաքականը ձևավորվել է 1996 թվականին, և այդ ժամանակվանից Կոլդոյին առաջարկել են հանդես գալ հավաքականի կազմում[6]։ Հպատակագրման կանոնները Անդորրայում շատ խիստ են․ քաղաքացիություն ստանալու համար ընդհանուր կարգով երկրում անհրաժեշտ է ապրել 20 տարի։ Սակայն Անդորրայում ամուսնանալը Կոլդոյին հնարավորություն է տալիս ստանալ քաղաքացիություն և դրա հետ միասին մեկնարկել ելույթները ազգային հավաքականի կազմում[4]։

1998 թվականին նա առաջին անգամ հրավիրվում է ազգային հավաքականի կազմ գլխավոր մարզիչ Մանոել Միլուիրի կողմից։ Հավաքականի կազմում նա կատարում է իր նորամուտը 1998 թվականի հունիսի 3-ին կայացած Բրազիլիայի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական խաղում[7]։ Կոլդոն դառնում է պատմության մեջ երրորդ դարպասապահը, որը պաշտպանում է ազգային հավաքականի դարպասները։

2003 թվականի նոյեմբերին Անդորրայի ֆուտբոլային ֆեդերացիան ճանաչում է Կոլդոյին Անդորրայի ֆուտբոլային պատմության վերջին հիսունամյակի լավագույն ֆուտբոլիստ։ Անձամբ Կոլդոն այսպիսի վերաբերմունքի վերաբերյալ արտահայտվել է հետևյալ կերպ․ «Յուրաքանչյուր դարպասապահ, ով հանդես է եկել Անդորրայի ազգային հավաքականի կազմում, ունի լավ հնարավորություններ իրեն ներկայացնելու առիթով․ աշխատանքը ամեն խաղում մեծ է»[6]։

2004 թվականի Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլում Անդորրայի հավաքականը բաց էր թողնում խաղում ոչ ավելի քան երեք գոլ, ինչը հավաքականի համար լավ արդյունք էր համարվում[8]։ Այս արդյունքի համար իր մեծ ներդրումը ուներ հենց Կոլդոն։ 2006 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլում Անդորրան իր խմբում հավաքում է հինգ միավոր, ինչը հավաքականի լավագույն արդյունքն էր ընտրական և որակավորման փուլերում։

2008 թվականի Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլի շրջանակներում Կոլդոն մասնակցում է տեղի ունեցած 12 խաղերին և ստանում է երկու դեղին քարտ։ Ռուսաստանի ազգային հավաքականի դեմ կայացած տնային խաղում Կոլդոն հանդիպման ավելացված ժամանակի առաջին խաղակեսի ընթացքում ետ է մղում Դենիս Կոլոդինի 11 մետրանոց հարվածը։

2009 թվականի հունիսի 10-ին Կոլդոն հավաքականի կազմում որպես ավագ անցկացնում է իր վերջին հանդիպումը։ Այդ խաղն է դառնում 2010 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի շրջանակներում կայացած Անգլիայի ազգային հավաքականի դեմ խաղը, որն ավարտվում է Անդորրայի հավաքականի ջախջախիչ պարտությամբ (6:0)[6]։ Այդ խաղում Կոլդոն, 17 անգամ միջամտելով խաղին, թույլ չի տալիս մրցակցին գրանցել ավելի խոշոր հաշիվ։ Հանդիպման 79-րդ րոպեին հավաքականի գլխավոր մարզիչ Դավիդ Ռոդրիգոն Կոլդոյի փոխարեն խաղադաշտ է դուրս բերում դարպասապահ Ժոզեպ Գոմեսին։ Մարզադաշտում գտնվող երկրպագուները ոտքի ելած հրաժեշտ էին տալիս դաշտից հեռացող և միջազգային կարիերան ավարտող Կոլդոյին[6]։

Ընդհանուր հաշվով գաճաճ պետության և աշխարհի ամենաթույլ ազգային հավաքականներից մեկի կազմում Կոլդոն անցկացրել է 78 հանդիպում, բաց թողել 209 գոլ և այս ցուցանիշով դարձել Եվրոպայի ամենաշատ թվով գոլեր բաց թողնող դարպասապահներից մեկը[9]։ Կոլդոն Անդորրայի հավաքականի կազմում հանդես է եկել շուրջ 11 տարի և եղել է այդ շրջանում հավաքականի հիմնական դարպասապահը, այդ իսկ պատճառով էլ նա անդորրական ֆուտբոլի լեգենդներից մեկն է[6]։

Մարզչական կարիերաԽմբագրել

 
Կոլդոն

2007 թվականին Կոլդոն գլխավորում է Անդորրայի մինչև 19 տարեկանների պատանեկան հավաքականը և որպես մարզիչ անցկացնում է 6 հանդիպում[10]։ 2009 թվականի մարտի 28-ին Կոլդոն եղել է Անդորրայի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչը, որի գլխավորությամբ այդ օրը երիտասարդական հավաքականների միջև ընթացող Եվրոպայի 2011 թվականի առաջնության շրջանակներում Անդորրայի հավաքականը հանդիպել է Ռումինիայի ազգային հավաքականին։ Խաղն ավարտվում է ռումինացիների հաղթանակով (2:0)[11]։

2010 թվականի փետրվարին Կոլդոն գլխավորում է Անդորրայի ազգային հավաքականը՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Դավիդ Ռոդրիգոյին[5], ով եղել էր հավաքականի մարզիչը սկսած 1999 թվականից։ Այսպիսով Կոլդոն դառնում է եվրոպական ազգային հավաքականների ամենաերիտասարդ գլխավոր մարզիչներից մեկը[12]։

2012 թվականի Եվրոպայի առաջնության ընտրական մրցաշարի շրջանակներում Անդորրայի հավաքականը մեկ գոլ է հեղինակում և բաց է թողնում 25-ը, ինչն այս ազգային հավաքականի համար այնքան էլ վատ արդյունք չէր։ 2012 թվականի մայիսի 30-ին հավաքականը Կոլդոյի գլխավորությամբ առաջին անգամ չի պարտվում․ Ադրբեջանի ազգային հավաքականի դեմ կայացած խաղն ավարտվում է ոչ-ոքիով[13]։ 2013 թվականի օգոստոսի 14-ին Անդորրան ոչ-ոքիով է ավարտում նաև Մոլդովայի ազգային հավաքականի դեմ խաղը։ 2014 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլում Անդորրայի հավաքականը խմբում զբաղեցնում է 6-րդ հորիզոնականը։ Նրանց այս շրջանում չի հաջողվում գոլի հեղինակ դառնալ, սակայն փոխարենը նրանք իրենց դարպասն են ընդունում 30 գնդակ։

Անձնական կյանքԽմբագրել

«Անդորրա» ակումբի կազմում հանդես գալու տարիներին Կոլդոն ծանոթանում է Պատրիսիա Մոլնեի հետ, ով RTVA հեռուստաալիքի հաղորդավարուհի էր։ Որոշ ժամանակ անց զույգն ամուսնանում է։ Նրանք ունեն երկու երեխա՝ տղան՝ Իկերը և աղջիկը՝ Նայան։ Կոլդոն հիմնականում աշխատում է բանկում։ Ավելի վաղ Կոլդոն աշխատում էր ապահովագրական ընկերությունում, սակայն կնոջ պատճառով սկսում է աշխատել բանկում, որի սեփականատերն է իր կնոջ հայրը[14]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Transfermarkt.com — 2000.
  2. «Имена и фамилии басков» (ռուսերեն)։ spain2012.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-06-16-ին։ Վերցված է 2013-06-16 
  3. Կոլդո պրոֆիլը BDFutbol կայքում
  4. 4,0 4,1 «El seleccionador euskaldun de Andorra» (իսպաներեն)։ deia.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-04-ին։ Վերցված է 16.06.2013 
  5. 5,0 5,1 5,2 «Биография Кольдо» (ռուսերեն)։ Официальный сайт УЕФА։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-27-ին։ Վերցված է 16.06.2013 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 «Золотой выбор УЕФА: легенда карликов» (ռուսերեն)։ iSport.ua։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-27-ին։ Վերցված է 16.06.2013 
  7. «Статистика игр за сборную Андорры» (անգլերեն)։ rsssf.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-27-ին։ Վերցված է 16.06.2013 
  8. «50 лет УЕФА» (ռուսերեն)։ Спорт-Экспресс։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-06-05-ին։ Վերցված է 16.06.2013 
  9. «Статистика Евро. Обогнать Маттеуса? Только через шесть лет!» (ռուսերեն)։ UA-Футбол։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-06-05-ին։ Վերցված է 21.06.2013 
  10. «Koldo Alvarez» (անգլերեն)։ УЕФА։ Վերցված է 2016-03-24 
  11. «Under-21 2011 — Romania-Andorra» (անգլերեն)։ УЕФА։ Վերցված է 2016-03-24 
  12. «Молодые тренеры европейских сборных. «Тренерский ценз»» (անգլերեն)։ footballtop.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-06-16-ին։ Վերցված է 2013-06-16 
  13. «Протокол матча Андорра — Азербайджан (0:0)» (անգլերեն)։ eu-football.info։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-06-16-ին։ Վերցված է 2013-06-16 
  14. «Почтальоны и педиатры на защите чести страны» (ռուսերեն)։ Чемпионат.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-27-ին։ Վերցված է 16.06.2013 

Արտաքին հղումներԽմբագրել