Կերես, Ցերերա [1][2] (լատ.՝ Cerēs, Cereris) Հռոմեական դիցաբանության բերքատվության և հողի բերրիության աստվածուհին (հաճախ Աննոնա աստվածուհու հետ միասին համարվել է հունձքի հովանավորը)[3]։ Նրան պատկերել են որպես հրաշագեղ մայրաստվածություն` մրգերը ձեռքերին։ Սատուրնի և Օպսի երկրորդ դուստրը (հունական դիցաբանության մեջ նրան համապատասխանում է Դեմետրան

Կերես
Ceres of Mérida (cropped).jpg
Տեսակհռոմեական դիցարանի աստվածություն, agricultural deity? և աստվածուհի
Դիցաբանությունհին հռոմեական կրոն
Սեռիգական
Երևի համընկնում էԴեմետրա
ՀայրՍատուրն
ՄայրՀռեա և Ops?
Քույր/ԵղբայրՎեստա, Պլուտոն, Յուպիտեր, Նեպտուն և Յունոնա
ԶավակներՊրոզերպինա
ԱսպարեզԳյուղատնտեսություն, հացահատիկ, fertility? և Մայրություն
Ceres (mythology) Վիքիպահեստում
Անծանոթկնոջ մահարձան պատկերված Կերեսի տեսքով, Լուվր

Յուպիտերի, Պլուտոնի, Նեպտունի, Յունոնայի և Վեստայի քույրը։ Աստվածուհու միակ դուստրը Պրոսերպինան էր, որի հայրն էր Յուպիտերը։ Դեմետրայի և Պերսեփոնեի առևանգման լեգենդն ընկած է Միջերկրական ծովի ափին ավելի քան 2000 տարի տարածված Էլեվսինյան միսթերիաների հիմքում։ Աստվածուհի-մայրը փնտրել է իր առևանգված աղջկան, ինչի պատճառով նա ոչ մի կերպ չի կարողացել կատարել իր` «մարդկությանը սնունդ ու կյանք տալու» գործառույթը։ Դեմետրայի տխրությունից բնությունը թառամում է։ Յուպիտերը, վախենալով, թե կյանքը երկրի վրա կարող է ավարտվել, հրամայում է Պլուտոնին գետնի տակից կես տարով Պրոսերպինային վերադարձնել իր մորը` Կերեսին, այդ պահին սկսվում է գարունը և բնությունը սկսում է ծաղկել, Պրոսերպինայի գնալով Կերեսը տխրում է, և գալիս է աշունը, բնությունը թոշնում է։

Բաքոսը և Կերեսը նիմֆաների և սատիրների

Պտղաբերության այդ աստվածուհին չէր հանդուրժում սովյալ երեխայի տեսքը։ Կերեսը հոգ է տանում որբացած կամ լքված երեխաների մասին։ Կերեսի անունով անվանվել է Սերես կամ Ցերերա գաճաճ մոլորակը Արեգակնային համակարգի աստերոիդների գոտում։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «Ceres»։ The American Heritage Dictionary of the English Language։ 2014 
  2. «Ceres»։ Oxford Dictionaries 
  3. Room, Adrian, Who's Who in Classical Mythology, p. 89-90. NTC Publishing 1990. 0-8442-5469-X.

Տես նաևԽմբագրել