Լուսիո Կոստա

բրազիլացի ճարտարապետ և քաղաքաշինարար

Լուսիո (Լուսիու) Մարսալ Ֆերրեյրա Րիբեյրու Լիմա Կոստա (պորտ.՝ Lúcio Marçal Ferreira Ribeiro Lima Costa, փետրվարի 27, 1902(1902-02-27)[1][2][3][…], Տուլոն - հունիսի 13, 1998(1998-06-13)[1][2][3][…], Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի ճարտարապետ և քաղաքաշինարար, ժամանակակից լատինաամերիկյան ճարտարապետության հիմնադիրներից մեկը։

Լուսիո Կոստա
պորտ.՝ Lúcio Marçal Ferreira Ribeiro Lima Costa
Lucio-costa-retrato.jpg
Ծնվել էփետրվարի 27, 1902(1902-02-27)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՏուլոն
Մահացել էհունիսի 13, 1998(1998-06-13)[1][2][3][…] (96 տարեկան)
Վախճանի վայրՌիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա
ԿրթությունՌիո դե Ժանեյրոյի դաշնային համալսարան
Ուշագրավ աշխատանքներGustavo Capanema Palace? և Pilot Plan of Brasília?
ՊարգևներAbercrombie Prize?, Մշակույթում ունեցած վաստակի համար շքանշան և honorary doctor of the University of Brasília?
Lúcio Costa Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ծնվել է Ֆրանսիայում` բրազիլացի ծովակալի ընտանիքում, սովորել է Անգլիայում և Շվեյցարիայում։ 1917 թվականին տեղափոխվել է Բրազիլիա, որտեղ ավարտել է գեղարվեստի դպրոցը։ 1920-ականների վերջին համագործակցել է մոդեռնիստ Գրեգորի Վարշավչիկի (քաղաք Վարշավա) հետ, 1930 թվականին ղեկավարել է դպրոցը։ Կոստան եղել է լավ ուսուցիչ, նրա մերձավոր աշակերտ կարելի է համարել Օսկար Նիմեյերին։ Կոստայի 1930-ական թվականների աշխատանքներից առավել հայտնի է Ռիո դե Ժանեյրոյում կրթության և առողջապահության նախարարության շենքը (Գուստավո Կապանեմայի պալատ)։ Այնտեղ նկատելի է Շառլ Էդուար լը Կորբյուզիեի ազդեցությունը (նա մասնակցել է նախագծին նախնական փուլում), բայց կա նաև ավանդական գաղութային ոճի փոխառություն, ֆունկցիոնալ բրիզ-սոլեյները կից են ազուլեժու հախճասալիկներին։

1930-ական և 1940-ական թվականներին Կոստան ստեղծել է մի քանի այլ ծրագրեր. Նյու Յորքի միջազգային տոնավաճառի տաղավարը (Նիմեյերի հետ համատեղ), Ռիոյում Ռուսաստանի ներկայիս հյուպատոսությունը, Լարանժեյրասի այգին։ 1952 թվականին, Կորբյուզեի հետ համատեղ, նա մշակել է Փարիզի համալսարանական քաղաքի Մեզոն Դե Բրազիլ (Բրազիլիայի տուն) նախագիծը։

1957 թվականին Կոստան ներկայացրել է նոր մայրաքաղաքի` Բրազիլիայի իր նախագիծը, որը նրան համաշխարհային ճանաչում է բերել։ 1960 թվականին ընտրվել է Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր։ Դրանից հետո ճարտարապետը քիչ նախագծեր է ստեղծել` կենտրոնանալով պատմական և գեղարվեստական ժառանգության ինստիտուտում աշխատանքի վրա։

Մահացել է 1998 թվականին` թողնելով երկու դուստր։

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել