Բացել գլխավոր ցանկը

Լեոպոլդ Սեմյոնի Աուեր (գերմ.՝ Leopold Auer, հունգ.՝ Auer Lipót, հունիս 7, 1845 թվական – հուլիս 15, 1930 թվական ), հունգարացի ջութակահար, ակադեմիկոս, դիրիժոր, կոմպոզիտոր, մանկավարժ:

Լեոպոլդ Աուեր
Leopold Auer, 1845-1930, three-quarter length portrait, seated LCCN2005689200.jpg
Բնօրինակ անունգերմ.՝ Leopold Auer և հունգ.՝ Auer Lipót
Ծնվել էհունիսի 7, 1845(1845-06-07)[1][2][3][4][5]
Վեսպրեմ, Հունգարիա
ԵրկիրԱվստրո-Հունգարիա
Flag of Hungary.svg Հունգարիա[6]
Մահացել էհուլիսի 15, 1930(1930-07-15)[1][2][3][4][5] (85 տարեկանում)
Լոշվից, Դրեզդեն, Սաքսոնիա, Վայմարյան Հանրապետություն
Ժանրերդասական երաժշտություն
Մասնագիտությունջութակահար, դիրիժոր, երաժշտության ուսուցիչ և կոմպոզիտոր
Գործիքներջութակ
ԱշխատավայրՍանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիա
Leopold Auer Վիքիպահեստում

Աուերն աշակերտել է Յոզեֆ Յոախիմի մոտ, ով հայտնի ջութակահար, դիրիժոր և վաստակավոր ուսուցիչ էր:

Աուերը հանդիսանում է ռուս ջութակահարների դպրոցի հիմնադիրը: Նրա աշակերտների թիվը գերազանցել է երեք հարյուրը, որոնց թվում են եղել այնպիսի հայտնի երաժիշտներ, ինչպիսիք են Միրոն Պոլյակինը, Յաշա Հայֆեցը, Յեֆրեմ Ցիմբալիստը, Միխայիլ Էլմանը, Յոզեֆ Ախրոնը, Դավիթ Բերտեն, Ցեցիլիա Գանզեն[7][8]:

Կենսագրություն և կարիերաԽմբագրել

Լեոպոլդ Աուերը ծնվել է 1845 թվականի հունիսի 8-ին Ավստրո-Հունգարիայի, Վեսպրեմ հնագույն քաղաքում, հրեական ընտանիքում (հետագայում ընդունել է քրիստոնեություն): Վաղ տարիքում ի հայտ են եկել նրա երաժշտական ունակությունները[9][10]:

Չորս տարեկանում Աուերն արդեն բավականին լավ հարվածում էր թմբուկի վրա, իսկ տասնչորս տարեկանում՝ իր համերգների շնորհիվ ընտանիքի հոգսերն էր հոգում:

 
Աուերն աշակերտուհու հետ

Նախնական երաժշտական կրթություն ստացել և սովորել է ջութակ նվագել կոնցերտմայստեր Դավիթ Ռիդլի-Կոնեի մոտ, Պեշտսկի կոնսերվատորիայում: Այնուհետև տեղափոխվել է Վիեննայի կոնսերվատորիա, աշակերտել պրոֆեսոր Դոնտեի մոտ, հետո կատարելագործվել Յոզեֆ Յոախիմի մոտ, ով ապրում էր Հաննովերում: Կոնցերտմայստեր է եղել Դյուսելդորֆում, այնուհետև Համբուրգում: 1868 թվականին նվագում է Մյուլլեր եղբայրների քառյակում, որպես առաջին ջութակահար, սակայն որոշ ժամանակ անց թողնում է կվարտետն ու մեկնում Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիա, որտեղ ստացել էր հրավեր՝ աշխատելու պրոֆեսոր Հենրիկ Վենյավսկու փոխարեն: 1873 թվականին Աուերը կայսերական թատրոններում մենակատար ջութակահար է եղել, իսկ 1874 թվականին արժանացել է մենակատար, Ձերդ մեծություն կոչմանը: 1880 թվականին դարձել է պալատական երգչախմբի կապելլայի ՝ սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժորը:

1881 թվականին տաղանդավոր ջութակահարը մեծ հաջողություններով համերգային շրջագայությամբ հանդես է եկել Ռուսաստանում և Արևմտյան Եվրոպայում:

1888-1892 թվականներին Աուերը Կայսերական ռուսական երաժշտական սիմֆոնիկ նվագախմբի խմբավարն է եղել: Նվագախումը հայտնի էր ոչ միայն Ռուսաստանում, այլև արտասահմանում: Նրա դասավանդման շնորհիվ և գլխավորությամբ շատերը հայտնի ջութակահարներ են դարձել:

1918 թվականին Աուերը արտագաղթում է ԱՄՆ:

Աուերը մահացել է 1930 թվականի հուլիսի 15-ին, Դրեզդենի մոտ Լոշվից քաղաքում, թոքաբորբից; Թաղված է ԱՄՆ -ի Նյու-Յորք նահանգի Հարթսդեյլ քաղաքում, Ֆերնկլիֆ գերեզմանատանը:

Շատ այլ տաղանդավոր ջութակահարների շարքում նա զբաղեցնում էր ամենապատվավոր տեղը:

ԸնտանիքԽմբագրել

Առաջին կինը (1874-1901)- Նադեժդա Եվգենի Պելիկան/Աուեր (1855—1932): Աուերն առաջին ամուսնությունից չորս դուստր է ունեցել:

Երկրորդ կինը (1875-1961)- Վանդա Շտեյն / Աուեր, դաշնակահար, կոնցերտմայստեր).[11][12][13][14]: Նա ամուսնու հետ մի քանի ձայնագրություններ է արել[15][16]:

ՄրցույթներԽմբագրել

 
Աուեր

Սանկտ Պետերբուրգում անցկացվում է Լեոպոլդ Աուերի անվան ջութակահարների և կվարտետի միջազգային մրցույթ : Առաջին մրցույթը տեղի է ունեցել Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում, 1908 թվականին, երբ նշել են Աուերի քառասուն ամյակը:

Լեոպոլդ Աուերի անվան ջութակահարների և կվարտետի երկրորդ միջազգային մրցույթն անց է կացվել 2014 թվականի հոկտեմբերին, որից հետո մրցույթը դարձել է ամենամյա:

Մրցույթի ժյուրիի կազմում են այնպիսի հանրաճանաչ ջութակահարներ, ինչպիսիք են Իվրի Գիտլիսը, Ալլա Արանովսկայան, Լևոն Համբարձումյանը, Ալեխանդրո Դրագոն, Անդրեյ Դոգադինը, Իլյա Իոֆը, Լեոնիդ Կերբելը, Նինա Նիկիտինան, Թոմաս-Չան-յու Չենը:

Հուշատախտակ

  • 2016 թվականին հուշատախտակ տեղադրվեց Սանկտ Պետերբուրգի Անգլիական պողոտա[17], տուն 26/53 հասցեում: Հուշատախտակի վրա գրված է.

«Այստեղ՝ 1900 թվականից մինչև 1917 թվականն ապրել է ջութակահար, մանկավարժ, ռուս ջութակահարների դպրոցի հիմնադիր Լեոպոլդ Աուերը»:

ՍտեղծագործություններԽմբագրել

 
Աուեր

ԳրքերԽմբագրել

  • My Long Life in Music (Նյու Յորք,1923 թ.)
  • Среди музыкантов (1927 թ.)
  • Violin playing as I teach it (Նյու Յորք, 1921 թ, 1960 թ.)
  • Моя школа игры на скрипке (1929 թ., 1933 թ.)
  • Violin masterworks and their interpretation (Նյու Յորք, 1925 թ.)
  • Интерпретация произведений скрипичной классики (1965 թ.)

ԵրաժշտությունԽմբագրել

  • Концертная тарантелла (Tarantelle de concert), соч. 2
  • «Грёзы» № 1 (Reverie), соч. 3
  • Романс (Romance), соч. 4
  • «Венгерская рапсодия» (Rapsodie hongroise), соч. 5 (опубл. 1882)
  • «Грёзы» № 2 (Reverie), без соч. (опубл. 1901)
  • Двенадцать характеристических прелюдий (12 Charakteristische Präludien) для скрипки соло, соч. 9 (опубл. 1926)

ՍկավառակագրությունԽմբագրել

  • Hungarian Dance No. 1 in G minor, by Brahms, 1920
  • Mélodie in E-flat major, Op. 42, No. 3 (from Souvenir d'un lieu cher), by Pyotr Ilyich Tchaikovsky, 1920

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 SNAC — 2010.
  3. 3,0 3,1 International Music Score Library Project — 2006.
  4. 4,0 4,1 Encyclopædia Britannica
  5. 5,0 5,1 Brockhaus Enzyklopädie
  6. LIBRIS — 2012.
  7. Беседы о музыке
  8. М. Акимова «Леопольд Ауэр и его семья в воспоминаниях и письмах»
  9. Марина Акимова «Леопольд Ауэр и его семья в воспоминаниях и письмах» (часть третья)
  10. Ауэр Леопольд՝ հոդվածը Հրեական էլեկտրոնային հանրագիտարանում
  11. Марина Акимова «Леопольд Ауэр и его семья в воспоминаниях и письмах» (часть III
  12. Gilbert Ross «The Auer Mystique»
  13. Заявка на натурализацию (1923)
  14. Finding Aid for the Harry Kaufman Papers, 1900—1961
  15. Victor Recordings: Leopold Auer
  16. The American Jewish Chronicle (1918)
  17. «Search · Change.org»։ www.change.org։ Վերցված է 2016-08-18 

ԱղբյուրներԽմբագրել