Բացել գլխավոր ցանկը

Իրաքի ազգային շարժում (կոալիցիա)

Իրաքի ազգային շարժում (արաբերեն՝ الحركة الوطنية العراقية al-Ḥaraka al-Waṭaniya al-Iraqiyya), հայտնի է նաև որպես Իրաքի ցուցակ, Իրաքի քաղաքական կոալիցիա, որը ստեղծվել է 2010 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ։ Այն կազմված էր մի շարք կուսակցություններից՝ Վերականգնման ցուցակ՝ ստեղծված Իրաքի փոխնախագահ Տարիք ալ-Հաշիմիի կողմից, Իրաքի ազգային համաձայնություն, որը ղեկավարում էր վարչապետ Իյադ Ալավին, և Իրաքի ազգային երկխոսության ճակատ, որը ղեկավարում էր Սալեհ ալ-Մութլաքը։ Կուսակցությունում եղել են ինչպես շիա, այնպես էլ սուննի առաջնորդներ, ովքեր հայտարարել են, որ աշխարհիկ են և որևէ կրոնական խմբի չեն պատկանում[1]։

Իրաքի ազգային շարժում
Տեսակpolitical coalition?
ԵրկիրFlag of Iraq.svg Իրաք
ԱռաջնորդAyad Allawi?
Հիմնադրված2009
Լուծարվածդեկտեմբեր 2012
ԳաղափարախոսությունIraqi nationalism?
Iraqiya Coalition Վիքիպահեստում

2010 թվականի փետրվարին՝ այն բանից հետո, երբ Իրաքի ազգային երկխոսության ճակատի առաջնորդ Սալեհ ալ-Մութլաքի նկատմամբ արգելքի դիմումները մերժվել են, Իրաքի ազգային երկխոսության ճակատը որոշել է բոյկոտել ընտրությունները՝ պայմանավորված արդյունքներով, և ստիպել է, որ այլ կուսակցություններ ևս բոյկոտեն[2]։ Ավելի ուշ՝ 2010 թվականի փետրվարի 25-ին, ալ-Մութլաքը հայտարարել է, որ իր կուսակցությունը մասնակցելու է առաջիկա ընտրություններին և համոզել է իր հետևորդներին համախմբվել խարդախությունից խուսափելու նպատակով[3]:

2,849,612 ձայներով (24.7%) և 91 մանդատ ստանալով՝ Իրաքի ցուցակը ընտրություններում հաղթանակ է տարել՝ ստանալով Նուրի ալ-Մալիքիի Իրավական պետության կոալիցիայից 2 ձայն ավելի, որը ընտրությունների արդյունքում ստացել էր 89 մանդատ և 2,792,083 ձայն (24.2%)[4]:

2010 թվականի խորհրդարանական ընտրություններԽմբագրել

2010 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում կոալիցիան կազմված էր հետևյալ կուսակցություններից[5]՝

  • Իրաքի ազգային համաձայնություն, ղեկավարը՝ նախկին վարչապետ Իյադ Ալավի,
  • Իրաքի ազգային երկխոսության ճակատ, ղեկավարը՝ Սալեհ ալ-Մութլաք, սակայն արգելքի պատճառով ընտրությունների ժամանակ այն ղեկավարում էր նրա եղբայր Իբրահիմ ալ-Մութլաքը,
  • Վերականգնման ցուցակ, ղեկավարը՝ փոխնախագահ Տարիք ալ-Հաշիմի,
  • Իրաքի թուրքմենական ճակատ, ղեկավարը՝ Սաադեդին Արքեջ, ով ընտրությունների ընթացքում չի առաջադրվել,
  • ալ-Հադբա, ղեկավարը՝ Նինավայի կառավարիչ Աթել ան-Նուջայֆի, սակայն ընտրությունների համար ղեկավարել է նրա եղբայրը՝ Ուսամա ան-Նուջայֆի,
  • Զարգացման և բարեփոխման համար ազգային շարժում, ղեկավարը՝ Ջամալ ալ-Քարբոլի,
  • Իրաքցիներ, ղեկավարը՝ նախկին նախագահ Ղազի ալ-Յավեր,
  • Ազգային ապագայի հավաք, ղեկավարը՝ փոխվարչապետ Ռաֆի ալ-Իսավի,
  • Իրաքյան արաբական հավաք, ղեկավարը՝ Աբդուլ Քարիմ ԱԲթան ալ-Ջուբորի,
  • Անկախ ժողովրդավարների ասամբլեա, ղեկավարը՝ Ադնան Փաչաչի,
  • Բազմաթիվ անկախ քաղաքական գործիչներ։

ԱրդյունքներԽմբագրել

Նահանգ Քվե Տոկոս Մանդատներ Ընդհանուր մանդատներ
Անբար 294,420 62.3% 11 14
Բաբիլ 104,746 17.9% 3 16
Բաղդադ 841,755 33.1% 24 68
Բասրա 75,387 9.3% 3 24
Զի Կար 43,706 7.6% 1 18
Դիյալա 245,025 48.7% 8 13
Քերբելա 36,061 10.8% 1 10
Քիրքուք 211,675 38.0% 6 12
Մայսան 15,913 5.8% 0 10
Մութանա 17,712 7.7% 0 7
Նաջաֆ 29,652 7.2% 0 12
Նինավա 593,936 56.3% 20 31
Քադիսիյահ 55,030 14.7% 2 11
Սալահ ադ-Դին 233,591 47.8% 8 12
Վասիթ 51,003 13.5% 2 11
Փոխհատուցվող տեղեր 2 7
Ընդամենը՝ 2,849,612 24.8% 91 325
Կուսակցություն Մանդատներ
Իրաքի ազգային համաձայնություն 28
Իրաքի ազգային երկխոսության ճակատ 16
ալ-Հալ 13
ալ-Հադբա 9
Ազգային ապագայի հավաք 8
Վերականգնման ցուցակ 7
Իրաքցիներ 6
Իրաքի թուրքմենական ճակատ 3
Իրաքյի արաբների հավաք 1

Հետընտրական շրջանԽմբագրել

Ընտրությունից հետո կուսակցությունը հետընտրական շրջանում ներքաշվել է կռիվների մեջ , որի արդյունքում 2011 թվականի մարտի սկզբին 8 պատգամավորներ հեռացել են և ստեղծել Սպիտակ Իրաքի խմբակցությունը[6]: Հետևելով Սպիտակ խմբակցության ձևավորմանը՝ Իրաքի ազգային շարժման ևս 20 անդամներ հայտարարել են, որ ստեղծում են նոր կուսակցություն Իրաքի երիտասարդություն անունով, որը ղեկավարն էր Թալալ Զոբայեն[7]:

2011 թվականի ապրիլին ևս 5 պատգամավոր հեռացել է կոալիցիայից և ստեղծել Ազատ Իրաք կուսակցությունը:

Ցուցակի այս մասնատման պատճառները բազմաթիվ են, սակայն հիմնական պատճառներից մեկն այն էր, որ մի խումբ անդամներ կենտրոնացրել էին իշխանությունը իրենց ձեռքում և արհամարհում էին կուսակցության հազարավոր անդամներին. այս խնդիրն ավելի է սրվել, երբ կուսակցության անդամները սկսել են հայտարարել, որ այն չունի հստակ գաղափարախոսություն և քաղաքականություն: Այս մասնատման արդյունքում բանակցություններ են սկսել Իրավական պետության առաջնորդ վարչապետ Նուրի ալ-Մալիքին, Սալեհ ալ-Մութլաքը և Ուսամա ան-Նուջայֆին՝ կազմելու ընտրական դաշինք Իրաքի 2013 թվականի ՏԻՄ ընտրությունների համար՝ չնայած Իրաքի ազգային շարժման որոշ անդամներ բանավիճում էին, թե այս կեղծ լուրերը այն նպատակով են, որ առաջացնեն ներքին խնդիրներ և թուլացնեն ընդհանուր կառույցը[8]:

ԾանոթագրություններԽմբագրել