Էնոնի (անգլ.՝ Anohni, հոկտեմբերի 24, 1971(1971-10-24)[1], Չիչեստեր, Անգլիա), ամերիկացի երգչուհի, կոմպոզիտոր և նկարչուհի, Antony and the Johnsons խմբի մեներգչուհի։ Blacklips պերֆորմանս-կոլեկտիվի համահիմնադիր։

Էնոնի
Antony and the Johnsons (3838321159).jpg
Հիմնական տվյալներ
Ի ծնե անունանգլ.՝ Antony Hegarty
Նաև հայտնի է որպեսAnohni
Ծնվել էհոկտեմբերի 24, 1971(1971-10-24)[1] (50 տարեկան)
Չիչեստեր, Անգլիա
ԵրկիրFlag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն և Flag of the United States.svg ԱՄՆ
Ժանրերէլեկտրոնային երաժշտություն, բարոկո փոփ և ջազ-ֆյուժն[2]
Մասնագիտությունկոմպոզիտոր, նկարիչ, երգիչ, երգերի հեղինակ և հեղինակ-կատարող
Գործիքներդաշնամուր[2], վոկալ[2] և երաժշտական ստեղնաշար[2]
ԿրթությունԹիշչ արվեստի դպրոց
Կայքanohni.com
Commons-logo.svg Anohni Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Էնոնին ծնվել է 1970 թվականին անգլիական Չիչեստեր քաղաքում[3]։ 1981 թվականին Էնոնիի ընտանիքը տեղափոխվել է Սան Ֆրանցիսկոյի արվարձան, որտեղ էլ անցել է երգչուհու մանկությունը։ 1990 թվականին Էնոնին տեղափոխվել է Մանհեթեն և ուսումը սկսել Նյու Յորքի համալսարանի փորձարարական թատրոնի բաժանմունքում, որտեղ Ջոաննա Կոնստանտայնի հետ համատեղ ստեղծել է Blacklips պերֆորմանս-կոլեկտիվը։ Հաջորդ տարիների ընթացքում Էնոնին հանդես է եկել բարերում և ակումբներում՝ որպես նվագակցություն օգտագործելով ձայներիզներ, ինչպես նաև գրել է պիեսներ և բեմադրել թատերական բեմադրություններ[4]։ Էնոնին տրանսգենդեր կին է[5]։

Երաժշտական կարիերա և այլ նախագծերԽմբագրել

Էնոնիի երաժշտական կարիերան սկսել է Antony and the Johnsons կոչվող նյույորքցի երաժիշտների հետ ելույթներից[6]։ Նրանց առաջին համանուն ալբոմը թողարկվել է 2000 թվականին։ I Am a Bird Now անվանումով երկրորդ ալբոմը մեծ հաջողությունների է հասել ինչպես հանրության, այնպես էլ քննադատների շրջանում, և Էնոնիին բերել է Mercury Prize մրցանակը[7] և Mojo ամսագրի Տարվա ալբոմի կարգավիճակը։ Ալբոմի օժանդակությամբ խումբը մեկուկես տարի շրջագայել է Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայում, Եվրոպայում և Ավստրալիայում։ «Bird Gerhl» երգը ներառվել է «V նշանակում է Վենդետա» ֆիլմի սաունդթրեքի մեջ։

2006 թվականին փորձարարական ռեժիսոր Չարլզ Ատլասի հետ համատեղ Antony and the Johnsons խումբը ստեղծել է TURNING նախագիծ-համերգը[8], որի շրջանակներում նրանք ելույթ են ունեցել Հռոմում, Լոնդոնում, Փարիզում, Մադրիդում և Բրագայում։ Փարիզյան Լը Մոնդը TURNING-ն անվանել է «տրանսսեքսուալ համերգ-հրովարտակ»։

Բացի Antony and the Johnsons նախագծից, Էնոնին նաև համագործակցել է այլ երաժիշտների հետ։ 2003 թվականին նա սկսել է աշխատել Լու Ռիդի հետ Animal Serenade շրջագայության շրջանակներում և մասնակցել է The Raven ալբոմի մի քանի երգերի ձայնագրությանը։

2006 թվականին Բյորկի հետ համատեղ ձայնագրել է «The Dull Flame of Desire» և «My Juvenile» երգերը, որոնք ընդգրկվել են Բյորկի Volta ալբոմում, ինչպես նաև Բյորկի հետ դուետով հանդես է եկել Լոնդոնի, Ռեյկյավիկի և Նյու Յորքի համերգների ժամանակ[9]։

2008 թվականին Էնոնին ներկայացվել է Hercules և Love Affair նույնանուն դիսկո-ալբոմի հինգ թրեքներում, առաջին հերթին «Blind»-ում, որը ճանաչվել է Pitchfork Media-ի 2008 թվականի լավագույն ալբոմ և զբաղեցրել է երկրորդ տեղն ամերիկյան Entertainment Weekly ամսագրի «2008 թվականի լավագույն 10 սինգլների» ցանկում։

2012 թվականին Էնոնին Մոսկվայի Ahmad Tea Festival-ում հանդես է եկել «Նոր Օպերա» նվագախմբի հետ[10]։

Երաժշտությունից բացի, Էնոնին զբաղվում է վիզուալ արվեստով։ Նրա նկարները և քանդակները ցուցադրվել են կոլեկտիվ և անհատական ցուցահանդեսների շրջանակներում[11][12][13], ինչպես նաև նա հանդես է եկել որպես հսկիչ։ 2014 թվականի սեպտեմբերին Ջոանա Կոնստանտայնի, Կիմբրա Պֆալերի, Բյանկայի և Սիերա Քասադի Էնոնիի հետ համատեղ Նյու Յորքում բացել է Future Feminism ֆեմինիստական ցուցահանդեսների և պերֆորմանսների շարքը[14][15]։

Մրցանակների և անվանակարգերԽմբագրել

Տարեթիվ Մրցանակ Աշխատանք Անվանակարգ Արդյունք
2005 Mercury Prize I Am a Bird Now Տարվա ալբոմ Հաղթանակ
2006 Brit Awards Herself Բրիտանացի տղամարդ մենակատար Առաջադրված
2008 UK Music Video Awards «Blind» (Hercules and Love Affair-ի հետ համատեղ) Լավագույն փոփ տեսանյութ Առաջադրված
Best Art Vinyl Լավագույն վինիլային արվեստ[16] Առաջադրված
2011 New York Music Awards Herself Լավագույն այլընտրանքային տղամարդ վոկալիստ Հաղթանակ
2016 Օսկարի 88-րդ մրցանակաբաշխություն «Manta Ray» Օսկար լավագույն երգի համար Առաջադրված
Mercury Prize «Hopelessness» Տարվա ալբոմ Առաջադրված
Rober Awards Music Poll Herself Լավագույն կին կատարող Առաջադրված
Լավագույն կենդանի կատարող Առաջադրված
Լավագույն փոփ կատարող Հաղթանակ
«4 Degrees» Տարվա երգ Առաջադրված
Hopelessness Տարվա ալբոմ Առաջադրված
2017 A2IM Libera Awards Լավագույն պարային/էլեկտրոնային ալբոմ Առաջադրված
"Drone Bomb Me" Տարվա տեսանյութ Առաջադրված
Տարվա տեսանյութ (Երկրպագուների քվեարկությամբ) Առաջադրված
Brit Awards Herself Բրիտանացի կին մենակատար Առաջադրված
Rober Awards Music Poll Paradise Լավագույն մինի ալբոմ Առաջադրված

ՍկավառակագրությունԽմբագրել

  • Hopelessness (2016)
  • Paradise EP (2017)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 ČSFD (չեխերեն) — 2001.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Montreux Jazz Festival Database
  3. Hodgman John (սեպտեմբերի 4, 2005)։ «Antony Finds His Voice»։ The New York Times Magazine։ Վերցված է սեպտեմբերի 12, 2010 
  4. «Blacklips Chronology»։ Blacklips.org։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-11-18-ին։ Վերցված է փետրվարի 20, 2013 
  5. «We Will All Howl: Antony Hegarty on the State of Transfeminism»։ flavorwire.com։ Վերցված է հունվարի 10, 2015 
  6. «Articles: Another World | Features»։ Pitchfork։ օգոստոսի 4, 2009։ Վերցված է փետրվարի 20, 2013 
  7. «Antony and Johnsons win Mercury»։ BBC News։ սեպտեմբերի 7, 2005։ Վերցված է ապրիլի 25, 2010 
  8. Gittins Ian (նոյեմբերի 7, 2006)։ «Turning, Barbican, London»։ The Guardian։ Վերցված է սեպտեմբերի 12, 2010 
  9. https://www.youtube.com/watch?v=QjJRNaKOab8&feature=related, https://www.youtube.com/watch?v=H_3cTeu_w0g «Björk – Dull Flame of Desire – Madison Square Garden 9.24.07» 
  10. http://flypage.ru/interview/462-antony-hegartyinterview Antony Hegarty. Пропаганда с оркестром.
  11. Binlot Ann (հունվարի 23, 2012)։ «Antony Hegarty Storms Art World With MoMA Performance and Hammer Show»։ Artinfo։ Վերցված է փետրվարի 20, 2013 
  12. «Antony "The Cut"»։ New YOrk TImes։ հունիսի 28, 2013։ Վերցված է հունիսի 30, 2013 
  13. Sikkema Jenkins Co
  14. Antony Hegarty and Friends on ‘Future Feminism’ — Vulture
  15. The Hole Nyc " Future Feminism
  16. «Best Art Vinyl Awards 2008 | ArtVinyl»։ Վերցված է ապրիլի 7, 2020 

Արտաքին հղումներԽմբագրել