Էդուարդ Ավագ (անգլ.՝ Edward the Elder) ( 869 կամ 877 թվականներ մինչև - հուլիսի 17 924 թվական), Անգլիայի արքա 899 կամ 901 - 924 թվականներ։ Դարձել է թագավոր իր հոր՝ Ալֆրեդ Մեծի մահից հետո 899 թվականին։ Նրա նստավայրն էր Վինչեսթերը, Վեսեքսի նախկին մայրաքաղաքը։ Նա նվաճեց արևելյան հողերը և Արևելյան Անգլիան դաներից 917 թվականին և դարձավ Մերսիայի կառավարիչը 918 թվականին։

Էդուարդ Ավագ
Edward the Elder - MS Royal 14 B V.jpg
Ծնվել է՝հունիս 874[1]
ԾննդավայրՎանտեջ, Vale of White Horse, Օքսֆորդշիր, Անգլիա
Մահացել է՝հուլիսի 17, 924(0924-07-17)[2] (50 տարեկանում)
Վախճանի վայրՖամդոն, Չեշիր, Չեստեր և Արևմտյան Չեշիր, Չեշիր, Անգլիա
Ուինչեստերի տաճառ
ԵրկիրՈւեսեքս
ՏոհմՈւեսեքսի տոհմ
գերիշխան
ՀայրԱլֆրեդ Մեծ[3]
ՄայրEalhswith?[3]
ԵրեխաներԷթելսթան[2][3], Eadgifu of Wessex?[3], Էտելվիրդ[3], Էդիթ[3], Էդվին[2][3], Էդմունդ I[3], Էդրեդ[2][3], Eadburh of Winchester?[2][3], Eadhild?[3], Edith of Polesworth?[2][3], Alfred?[2], Eadgifu (?)?[2][3], Eadflæd?[2], Æthelhilda (?)?[2], Ælfgifu?[2][3], Elfleda (?)?[2] և Ethelfleda (?)?[2]

Նրան շնորհվել է «Anglorum Saxonum rex»-ի կամ «Անգլո-սաքսերի արքա» տիտղոսը[4]: Նա այս տիտղոսով երկրորդ արքան էր, քանի որ տիտղոսը ստեղծել էր Ալֆրեդը[4] Edward's coinage reads "EADVVEARD REX."[5]: Ժամանակագիրները գրում են, որ ամբողջ Անգլիան համարում էր Էդվարդին լորդ 920 թվականին[6]: Բայց այն փաստը, որ Յորքը շարունակում էր արտադրել իր սեփական մետաղադրամը, խոսում էր այն մասին, որ Էդուարդը չէր հանդիսանում հեղինակություն վիկինգներին ենթակա Նորթումբրիայում[7]: Էդուարդի «ավագ» մականունը առաջին անգամ օգտագործվել էր Վուլֆստանի Սրբ. Ադելվոլդի կյանքը (մոտ 996) գրքում, որպեսզի նրան տարբերի ավելի ուշ կառավարած Էդվարդ Տառապյալից:

Վաղ կյանքԽմբագրել

Էդուարդը Ալֆրեդ Մեծի և Մերսիացի թագուհի Իլսվիթի ավագ որդին է։ Էդուարդի ծննդյան ստույգ տարեթիվը անհայտ է։ Նրա ծնողները ամուսնացել են 868 թվականին և նրա ավագ քույր Էդելֆլեդը ծնվել է քիչ անց, քանի որ նա ինքը ամուսնացել է 883 թվականին։ Էդուարդը հնարավոր է ծնվել է շատ ավելի ուշ, մոտ 874 թվականից 877 թվականներին[8] Պատմաբան Պետրոս Լանգտոֆտը (մահացել է մոտ 1308 թվականին և գրել է Էդուարդի մասին մի քանի դար հետո) անվանել է նրան «շատ ուժեղ, գեղեցիկ և չափազանց խելացի»։

Ըստ Ալֆրեդ թագավորի կյանքի վերաբերյալ հաշվետվությունների Էդուարդը կրթվել է պալատում իր ամենակրտսեր քրոջ հետ։ Նրա երկրորդ քույրը փոքր տարիքից անցել է հոգևոր կյանքին (ըստ միջնադարյան ավանդույթի ճանաչված ընտանիքից առնվազն մեկ հոգի նվիրվում էր եկեղեցուն) և ավելի ուշ ծառայեց Շեֆսբերիում։ Նրա փոքր եղբայր Ադելվարդը ուսուցանել է արքունական դպրոցում, որտեղ ուսումնասիրել է լատիներեն, ինչը ենթադրում էր, որ նա պետք է ապրի կրոնական կյանքով։

ԾանոթագրություններԽմբագրել