Գևորգ Ալթունյան (գրականագետ)

հայ գրականագետ
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Ալթունյան (այլ կիրառումներ)

Գևորգ Կարապետի Ալթունյան (օգոստոսի 10, 1881(1881-08-10)[1], Ախալքալաք, Թիֆլիսի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1947), հայ գրականագետ, թարգմանիչ, դրամատուրգ։

Գևորգ Ալթունյան
Ծնվել էօգոստոսի 10, 1881(1881-08-10)[1]
ԾննդավայրԱխալքալաք, Թիֆլիսի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել է1947
Մասնագիտությունգրականագետ, թարգմանիչ և դրամատուրգ
Ազգությունհայ
ԿրթությունՀումբոլդտի համալսարան (1911)

ԿենսագրությունԽմբագրել

Գևորգ Ալթունյանը 1911 թվականին ավարտել է Բեռլինի հա­մալսարանը։ Դասավանդել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում[2]։

Լույս են տեսել Ալթունյանի «Հայոց նախնական պատմութիւնը ըստ Մոմզէնի» (1904), «Գերմանական նոր գրականութեան պատմութիւն» (1914), «Հայ գրի եւ տպագրութեան մեծ յոբելեանը... 1512 1912» (1912) աշխատությունները, խմբագրել է Է. Մեյերի «Պատմութեան տեսական եւ մեթոդաբանական խնդիրներ» (1912) ոաումնասիրությունը, կազմել դպրոցական դասագրքեր («Կենդանաբանութեան դասագիրք», 1906), թարգմանել Յ․ Վ. Գյոթեի «Ստելլա» (1902, բոլորը՝ Վաղարշապատ, Սբ Էջմիածնի տպարան), Ի. Բերդնիկովի «Նոր պետութեան վերաբերմունքը դէպի կրօնը» (1902, Ալեքսանդրապոլ, Սանոյանի և Ստեփանյանի տպարան), «Իփիգենիան Տավրոսում» (1914, Վաղարշապատ, Սբ Էջմիածնի տպարան), Հերման Զուդերմանի «Հոգսը» (1913 թ., Նվարդ Աղանյանի տպարան) գործերը։ Կրասնոդարի հայկական թատրոնում բեմադրվել են նրա «Արտաշէս թագաւոր եւ Սաթէնիկ» (1921, անտիպ), «Սասունցի Դաւիթ» (1922) պիեսները[2]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 http://am.hayazg.info/index.php?curid=10566
  2. 2,0 2,1 Հայ գրատպություն և գրքարվեստ հանրագիտարան (խմբ. Հովհաննես Այվազյան), Երևան, «Հայկական Հանրագիտարան Հրատարակչություն», 2015 — 40, էջեր 40 — 1120 էջ. — 1500 հատ, ISBN 978-5-89700-042-5։