Գուստավ Հուսակ (հունվարի 10, 1913(1913-01-10)[1][2][3][…], Դուբրավկա, Պոժոն, Ավստրո-Հունգարիա[4] - նոյեմբերի 18, 1991(1991-11-18)[1][5][2][…], Բրատիսլավա, Սլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն[6]), սլովակ քաղաքական գործիչ, Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցության (ՉԿԿ) գլխավոր քարտուղար (1969-1987), Չեխոսլովակիայի նախագահ (1975-1989)։

Գուստավ Հուսակ
սլովակ.՝ Gustáv Husák
Դիմանկար
Ծնվել էհունվարի 10, 1913(1913-01-10)[1][2][3][…]
ԾննդավայրԴուբրավկա, Պոժոն, Ավստրո-Հունգարիա[4]
Մահացել էնոյեմբերի 18, 1991(1991-11-18)[1][5][2][…] (78 տարեկան)
Մահվան վայրԲրատիսլավա, Սլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն[6]
ԳերեզմանԴուբրավկա
ՔաղաքացիությունFlag of the Czech Republic.svg Չեխոսլովակիա և Flag of Slovakia (1939–1945).svg Սլովակիայի հանրապետություն (1939-1945)
ԱզգությունՍլովակներ
Մայրենի լեզուսլովակերեն
Կրոնաթեիզմ
ԿրթությունԲրատիսլավայի Յա․ Կոմենսկու անվան համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ
Գիտական աստիճանԻրավաբանական գիտությունների դոկտոր
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ, փաստաբան և իրավաբան
ԱմուսինՄագդա Լոկվենցովա և Viera Husáková?
Զբաղեցրած պաշտոններՉեխոսլովակիայի նախագահ և Չեխոսլովակիայի ԿԿ Գլխավոր քարտուղար
ԿուսակցությունՉեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցություն
Պարգևներ և
մրցանակներ
Խոսե Մարտի շքանշան Լենինի շքանշան Խորհրդային Միության հերոս Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան Կլեմենտ Գոտվալդի շքանշան Հաղթական Փետրվարի շքանշան Կառլ Մարքսի անվան ոսկե մեդալ Կառլ Մարքսի շքանշան ՉԽՍՀ հերոս ՉԽՍՀ հերոս ՉԽՍՀ հերոս Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ Պետական դրոշի շքանշան Հունգարիայի Հանրապետության դրոշի շքանշան Պլայա Խիրոն շքանշան Order of Pahlavi? «Ստարա պլանինա» շքանշան Մատուցած ծառայությունների համար շքանշան «Սոցիալիզմի հաղթանակ» շքանշան Ռումինիայի սոցիալիստական հանրապետության աստղի շքանշան Սուխբաաթարի օրդեն Գեորգի Դիմիտրովի շքանշան և Պրահայի պատվավոր քաղաքացի
ԵրեխաներVladimír Husák? և Ján Husák?
Ստորագրություն
Gustav Husak signature.svg
Gustáv Husák Վիքիպահեստում

Ֆաշիստական Գերմանիայի կողմից Չեխոսլովակիան մասնատելուց (1938 թվականին) հետո եղել է Սլովակիայի կոմկուսի (ՍԿԿ) Բրատիսլավայի կազմակերպության ընդհատակյա ղեկավարության անդամ։ 1940-1943 թվականներին գտնվել է բանտում։ Մասնակցել է 1944 թվականի Սլովակյան ազգային ապստամբությանը, ընտրվել Սլովակյան ազգային խորհրդի նախագահի տեղակալ, ներքին գործերի գծով լիազոր, 1944 թվականի սեպտեմբերին՝ ՍԿԿ նախագահի տեղակալ։ 1945-1950 թվականներին եղել է ՉԿԿ ԿԿ-ի անդամ, 1946-1950 թվականներին՝ Սլովակիայի լիազորների կորպուսի (կառավարության) նախագահ, 1945-1951 թվականներին՝ ՉՍՍՀ Ազգային ժողովի դեպուտատ, 1950-1951 թվականներին՝ ԱԿԿ ԿԿ-ի բաժնի վարիչ։ 1951 թվականին ձերբակալվել է և մինչև 1960 թվականի մայիսը գտնվել բանտում։ 1963 թվականին, Չեխոսլովակիայի «դեստալինիզացիայի» ժամանակաշրջանում, ՉԿԿ ԿԿ-ի որոշմամբ, ռեաբիլիտացվել է և վերականգնվել կուսակցության մեջ։ Մինչև 1968 թվականը աշխատել է Սլովակիայի ԴԱ պետության և իրավունքի ինստիտուտում, 1968 թվականին եղել է ՉՍԱՀ կառավարության նախագահի տեղակալ, 1968-1969 թվականներին՝ ԱԿԿ ԿԿ-ի առաջին քարտուղար, 1968 թ.-ի օգոստոսից՝ ՉԿԿ ԿԿ-ի և ՉԿԿ ԿԿ-ի Նախագահության, ապա՝ Նախագահության ԴԿ-ի անդամ։ 1969-1971 թվականներին՝ ՉԿԿ ԿԿ-ի առաջին քարտուղար, 1971 թվականի մայիսից՝ ՉԿԿ ԿԿ-ի գլխավոր քարտուղար, 1971 թվականից՝ ՉԱԱՀ Ազգային ճակատի ԿԿ-ի նախագահ։ Եղել է ՉԿԿ պատվիրակության ղեկավար Կոմունիստական և բանվորական կուսակցությունների ներկայացուցիչների միջազգային խորհրդակցությունում (Մոսկվա, 1969 թվական)։

Պարգևատրվել է Լենինի երկու (1969 և 1973 թվականներին) և «Հոկտեմբերյան հեղափոխությա»ն շքանշաններով (1977 թվական)։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 681