Գյուստավ Մորո

ֆրանսիացի նկարիչ

Գյուստավ Մորո (ֆր.՝ Gustave Moreau) (ապրիլի 6, 1826(1826-04-06)[1][2][3][…], Փարիզ[4][5] - ապրիլի 18, 1898(1898-04-18)[1][2][6][…], Ռեն[4] և Փարիզ[5]), ֆրանսիացի նկարիչ, սիմվոլիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ։

Գյուստավ Մորո
ֆր.՝ Gustave Moreau
GustaveMoreau02.jpg
Ծնվել էապրիլի 6, 1826(1826-04-06)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՓարիզ[4][5]
Վախճանվել էապրիլի 18, 1898(1898-04-18)[1][2][6][…] (72 տարեկան)
Մահվան վայրՌեն[4] և Փարիզ[5]
Ազգությունֆրանսիացիներ[5]
ՔաղաքացիությունFlag of France (1794–1815, 1830–1958).svg Ֆրանսիա[7]
ԿրթությունՓարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոց (1849)[8]
Մասնագիտությունքանդակագործ և նկարիչ
Ոճսիմվոլիզմ
Ժանրպատմական գեղանկարչություն
Թեմաներգեղանկարչություն
Ուշագրավ աշխատանքներApollo and The Nine Muses?, Oedipus and the Sphinx?, Orphés?, Salome?, Hercules and the Lernaean Hydra? և The Apparition?
ՄեկենասներCharles Hayem?
ՈւսուցիչՖրանսուա Էդուար Պիկար
ԱշակերտներNelson Dias?, Silas Broux?, Léon Lehmann?, Johannes Holbek?, Paul Renaudot?, Fernand Sabatté?[7], Léon-Laurent Galand?, Ժորժետա Ագյուտ[7], Gustave Assire?[7], Georges Barwolf?[7], Adolphe Beaufrère?[7], Jules Besson?[7], Albert Braut?[7], Auguste Brouet?[7], Henri Brugnot?[7], Simon Bussy?[7], François Cachoud?[7], Arsène Chabanian?[7], Jean Danguy?[7], Henri Deluermoz?[7], Raoul du Gardier?[7], Jules Flandrin?[7], Alphonse-Léon Germain-Thill?[7], Charles Hoffbauer?[7], Émile Joseph-Rignault?[7], Maurice de Lambert?[7], Henri Manguin?[7], Pierre Amédée Marcel-Béronneau?[7], Անրի Մատիս[9], Ալբեր Մարքե[7], Edgar Maxence?[7], Charles Milcendeau?[7], Henri Morisset?[7], Lionel Péraux?[7], René Piot?[7], Ary Renan?[7], Ժորժ Ռուո[7], André Rouveyre?[7], Henri Vincent-Anglade?[7] և Raymond Woog?[7]
Ներշնչվել էԹեոդոր Շասերիո և Էժեն Դելակրուա[8]
ՊարգևներՊատվավոր լեգեոնի շքանշանի սպա և Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ
ԱնդամակցությունԳեղեցիկ արվեստների ակադեմիա
ՀայրLouis Moreau?
Gustave Moreau Վիքիպահեստում

Կենսագրություն և գործունեությունԽմբագրել

Գյուստավ Մերոն ծնվել է 1826 թվականին Փարիզում`ճարտարապետի ընտանիքում։ Մորոն սովորել է Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում և եղել է Թեոդոր Շասերիոյի աշակերտը։ 1849 թվականին Մորոն ցուցադրում է իր աշխատանքները փարիզյան Սալոնում։ Դեպի Իտալիա կատարած երկու շրջագայությունների ժամանակ (1841 թվական, և 1857-1859 թվականներ) նա այցելել է Վենետիկ, Ֆլորենցիա, Հռոմ և Նեապոլ։ Այստեղ Մորոն ուսումնասիրել է Վերածննդի արվեստը` Անդրեա Մանտենյաի, Կառլո Կրիվելիի, Սանդրո Բոտիչելլիի և Լեոնարդո դա Վինչիի գլուխգործոցները։

1862 թվականին մահանում է նկարիչի հայրը։ 1868 թվականին Մորոյին կարգում են Գրան-պրի դե Ռոմա մրցույթի ժյուրի։ 1875 թվականին Գյուստավ Մորոն արժանանում է Ֆրանսիայի Հանրապետության բարձրագույն պարգևին և դառնում է Պատվո լեգեոնի շքանշանակիր[10]։ 1884 թվականին մահանում է նկարչի մայրը։

1888 թվականին նկարիչը ընդունվում է Գեղեցիկ արվեստների ազգային ակադեմիա իսկ արդեն 1891 թվականին դառնում է Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցի պրոֆեսոր՝ փոխարինելով Ժյուլ Դելոնեին։ Նրա աշակերտներն են դառնում Անրի Մատիսը, Ժորժ Ռուոն, Օդիլոն Ռեդոնը, Գյուստավ Պիեռը։ 1890 թվականին իր մահկանացուն է կնքում կյանքի ուղեկիցը՝ Ալեքսանդրինը։

Մորոն մահացել է 1898 թվականին։ մարմինը հանձնվել է հողին Մոնրմարտրի գերեզմանատանը։ Նրա նախկին հյուրանոցում, որը Փարիզի IX շրջանում է, 1903 թվականին բացվում է թանգարանը։

Նրա կտավները, ջրաներկով աշխատանքները և նկարները հիմնականում նվիրված են աստվածաշնչյան, միստիկական և ֆանտաստիկական թեմաներին։ Գյուստավ Մորոյի արվեստի վրա մեծ ներգործություն են թողել ֆովիզմն ու սյուրռեալիզմը։ Մորոն հին արվեստի հիանալի գիտակ էր, Հին Հունական արվեստի մասնագետ։ Նա արևելյան մշակույթի, մետաքսի, զենքերի, ճենապակու և գորգերի մեծ սիրահար էր։

ԱշխատանքներԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել