Գյուստավ Մորո

ֆրանսիացի նկարիչ

Գյուստավ Մորո (ֆր.՝ Gustave Moreau) (ապրիլի 6, 1826(1826-04-06)[1][2][3][…], Փարիզ, Ֆրանսիա[4][5] - ապրիլի 18, 1898(1898-04-18)[1][2][6][…], Ռեն[4] և Փարիզ, Ֆրանսիա[5]), ֆրանսիացի նկարիչ, սիմվոլիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ:

Գյուստավ Մորո
ֆր.՝ Gustave Moreau
GustaveMoreau02.jpg
Ծնվել էապրիլի 6, 1826(1826-04-06)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիա[4][5]
Վախճանվել էապրիլի 18, 1898(1898-04-18)[1][2][6][…] (72 տարեկան)
Մահվան վայրՌեն[4] և Փարիզ, Ֆրանսիա[5]
Ազգությունֆրանսիացիներ[5]
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա
ԿրթությունՓարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոց (1849)[7]
Մասնագիտությունքանդակագործ և նկարիչ
Ոճսիմվոլիզմ
Ժանրպատմական գեղանկարչություն
Թեմաներգեղանկարչություն
Ուշագրավ աշխատանքներApollo and The Nine Muses?, Oedipus and the Sphinx?, Orphés?, Salome?, Hercules and the Lernaean Hydra? և The Apparition?
ՄեկենասներCharles Hayem?
ՈւսուցիչՖրանսուա Էդուար Պիկար
ԱշակերտներNelson Dias?, Silas Broux?, Léon Lehmann?, Johannes Holbek?, Paul Renaudot?, Fernand Sabatté?[8], Léon-Laurent Galand?, Ժորժետա Ագյուտ[8], Gustave Assire?[8], Georges Barwolf?[8], Adolphe Beaufrère?[8], Jules Besson?[8], Albert Braut?[8], Auguste Brouet?[8], Henri Brugnot?[8], Simon Bussy?[8], François Cachoud?[8], Arsène Chabanian?[8], Jean Danguy?[8], Henri Deluermoz?[8], Raoul du Gardier?[8], Jules Flandrin?[8], Alphonse-Léon Germain-Thill?[8], Charles Hoffbauer?[8], Émile Joseph-Rignault?[8], Maurice de Lambert?[8], Henri Manguin?[8], Pierre Amédée Marcel-Béronneau?[8], Անրի Մատիս[9], Ալբեր Մարքե[8], Edgar Maxence?[8], Charles Milcendeau?[8], Henri Morisset?[8], Lionel Péraux?[8], René Piot?[8], Ary Renan?[8], Ժորժ Ռուո[8], André Rouveyre?[8], Henri Vincent-Anglade?[8] և Raymond Woog?[8]
Ներշնչվել էԹեոդոր Շասերիո և Էժեն Դելակրուա[7]
ՊարգևներՊատվավոր լեգիոնի շքանշանի սպա և Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ
ԱնդամակցությունԳեղեցիկ արվեստների ակադեմիա
ՀայրLouis Moreau?
Gustave Moreau Վիքիպահեստում

Կենսագրություն և գործունեությունԽմբագրել

Գյուստավ Մերոն ծնվել է 1826 թվականին Փարիզում`ճարտարապետի ընտանիքում: Մորոն սովորել է Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում և եղել է Թեոդոր Շասերիոյի աշակերտը: 1849 թվականին Մորոն ցուցադրում է իր աշխատանքները փարիզյան Սալոնում: Դեպի Իտալիա կատարած երկու շրջագայությունների ժամանակ (1841 թվական, և 1857-1859 թվականներ) նա այցելել է Վենետիկ, Ֆլորենցիա, Հռոմ և Նեապոլ: Այստեղ Մորոն ուսումնասիրել է Վերածննդի արվեստը` Անդրեա Մանտենյաի, Կառլո Կրիվելիի, Սանդրո Բոտիչելլիի և Լեոնարդո դա Վինչիի գլուխգործոցները:

1862 թվականին մահանում է նկարիչի հայրը: 1868 թվականին Մորոյին կարգում են Գրան-պրի դե Ռոմա մրցույթի ժյուրի: 1875 թվականին Գյուստավ Մորոն արժանանում է Ֆրանսիայի Հանրապետության բարձրագույն պարգևին և դառնում է Պատվո լեգեոնի շքանշանակիր[10]: 1884 թվականին մահանում է նկարչի մայրը:

1888 թվականին նկարիչը ընդունվում է Գեղեցիկ արվեստների ազգային ակադեմիա իսկ արդեն 1891 թվականին դառնում է Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցի պրոֆեսոր՝ փոխարինելով Ժյուլ Դելոնեին: Նրա աշակերտներն են դառնում Անրի Մատիսը, Ժորժ Ռուոն, Օդիլոն Ռեդոնը, Գյուստավ Պիեռը: 1890 թվականին իր մահկանացուն է կնքում կյանքի ուղեկիցը՝ Ալեքսանդրինը:

Մորոն մահացել է 1898 թվականին: մարմինը հանձնվել է հողին Մոնրմարտրի գերեզմանատանը: Նրա նախկին հյուրանոցում, որը Փարիզի IX շրջանում է, 1903 թվականին բացվում է թանգարանը:

Նրա կտավները, ջրաներկով աշխատանքները և նկարները հիմնականում նվիրված են աստվածաշնչյան, միստիկական և ֆանտաստիկական թեմաներին: Գյուստավ Մորոյի արվեստի վրա մեծ ներգործություն են թողել ֆովիզմն ու սյուրռեալիզմը: Մորոն հին արվեստի հիանալի գիտակ էր, Հին Հունական արվեստի մասնագետ: Նա արևելյան մշակույթի, մետաքսի, զենքերի, ճենապակու և գորգերի մեծ սիրահար էր:

ԱշխատանքներԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել