Բենեդիկտ Նուրսիացի

Բենեդիկտ Նուրսիացի (լատ.՝ Benedictus Nursiae, մարտի 2, 480, Նորչա, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա - մարտի 21, 547 կամ մարտի 23, 547[1], Մոնտեկասսինո, Կասինո, Պապական մարզ), կաթոլիկ սուրբ, արևմտաեվրոպական վանականության ականավոր դեմքերից մեկը և Բենեդիկտյան միաբանության հիմնադիրները։

Բենեդիկտ Նուրսիացի
Fra Angelico 031.jpg
Ծնունդմարտի 2, 480
ԾննդավայրՆորչա, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա
Վախճանմարտի 21, 547 (67 տարեկան) կամ մարտի 23, 547[1] (67 տարեկան)
Վախճան վայրՄոնտեկասսինո, Կասինո, Պապական մարզ
ԵկեղեցիԿաթոլիկ եկեղեցի
Կռոնական կազմակերպությունԲենեդիկտյան միաբանություն
Սրբացված կարգսուրբ
Հիշատակության օրՀուլիսի 11[2], Մարտի 21 և Մարտի 27
Աշխատանքգրող
Պաշտոնabbot of Monte Cassino?
Երկիրանհայտ
ՈւսուցիչRomanus of Subiaco?
Քույր/եղբայրScholastica?

ԿենսագրությունԽմբագրել

Բենեդիկտ Նուրսիացին ծնվել է 480 թվականին Իտալիայի Նորչա բնակավայրում՝ հարուստ հողատիրոջ ընտանիքում։ Նրա երկվորյակ քույրն էր Սքոլաստիկա Նուրսիացին, ով հետագայում նույնպես սրբադասվում է Կաթոլիկ Եկեղեցու կողմից։ Բենեդիկտը նախնական կրթությունը հայրենի Նուրսիայում ստանալուց հետո նրան ծնողներն ուղարկում են Հռոմ՝ ուսման։ Հիասթափված Հռոմում տիրող անբարոյականությունից նա իրեն նվիրում է վանական կյանքին և մի խումբ մենակյացների հետ բնակություն է հաստատում Աֆֆիլե քաղաքի մոտակայքում գտնվող լեռներում։

Այս ժամանակահատվածում Բենեդիկտի հռչակը մեծ տարածում է գտնում և նաև է վստահվում Վիկովարոի վանքի վանահյրությունը։ Բենեդիկտը ձեռնամուխ է լինում մի շարք բարեփոխումների, որոնք սակայն հանդիպում են վանականների խիստ ընդդիմությանը. նրանք փորձում են իրենց համար տհաճ վանահորը սպանել թունավորված գինու միջոցով։

ԳրականությունԽմբագրել

  • Friedrich Wilhelm Bautz: Benedikt von Nursia. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 1, Bautz, Hamm 1975. 2., unveränderte Auflage Hamm 1990, ISBN 3-88309-013-1, Sp. 494–496.
  • Francis Clark: The Pseudo-Gregorian dialogues. 2 Bände, Brill, Leiden 1987, Band 1: ISBN 90-04-07775-8, Band 2: ISBN 90-04-07776-6. (Studies in the history of Christian thought 37-38).
  • Simone Frignani: Der Benediktweg – von Nursia über Subiaco nach Montecassino. Tyrolia-Verlag, Innsbruck 2014, ISBN 978-3-7022-3340-2.
  • Ildefons Herwegen, Emmanuel von Severus: Der heilige Benedikt. 5. Auflage. Patmos-Verlag, Düsseldorf 1980, ISBN 3-491-77347-4.
  • Tino Licht: Die ältesten Zeugnisse zu Benedikt und dem benediktinischen Mönchtum, in: Erbe und Auftrag 89 (2013), S. 434–441.
  • Raphael Molitor (Hrsg.): Vir Dei Benedictus. Eine Festgabe zum 1400. Todestag des Heiligen Benedikt. Münster 1947.
  • Veith Risak: Benedikt - Menschenführer und Gottsucher. Böhlau-Verlag, Wien u. a. 1991, ISBN 3-205-05422-9.
  • Bernardin Schellenberger: Benedikt von Nursia. Der Werdegang eins spirituellen Meisters. Echter, Würzburg 2015. ISBN 978-3-429-03812-0.
  • Adalbert de Vogüé: Benedikt von Nursia. In: Theologische Realenzyklopädie. Band 5, 1980, S. 538–549.
  • Adalbert de Vogüé, Benedikt von Nursia. Ein Lebensbild. Verlag Neue Stadt, München u.a. 2006, ISBN 3-87996-681-8.
  • Alfried Wieczorek, Gerfried Sitar (Hrsg.): Benedikt und die Welt der frühen Klöster. Ausstellungskatalog. Schnell und Steiner, Regensburg 2012, ISBN 978-3-7954-2581-4, bes. S. 17–29.
  1. 1,0 1,1 1,2 BeWeB
  2. Calendarium Romanum (լատ.): Ex decreto Sacrosancti Œcumenici Concilii Vaticani II instauratum auctoritate Pauli PP. VI promulgatum. Editio typicaCivitas Vaticana: 1969. — P. 28.