«Բարբարոսա» (ռուս.՝ «Барбаросса»), Վալենտին Պիկուլի պատմական վեպը, նախատեսված «Ընկած մարտիկների հրապարակ» երկերգության առաջին մասը[1]։ Վեպը չի ավարտվել հեղինակի մահվան պատճառով[2]։ Հրապարակվել է 1991 թվականին «Սովետսկի վոին» ամսագրում[2] և մեկ տարի անց վերատպվել է «Роман-газета» թերթում[3]։

Բարբարոսա
ՀեղինակՎալենտին Պիկուլ
Տեսակգրական ստեղծագործություն
Բնօրինակ լեզուռուսերեն
Հրատարակված էՍովետսկի վոին և Roman-Gazeta?
Հրատարակման տարեթիվ1991

ՍյուժեԽմբագրել

Գիրքն ունի մի քանի սյուժետային գծեր։ Հիմնականը ներկայացնում է Ֆրիդրիխ Պաուլյուսի կյանքը, Ստալինգրադը պատերազմի ժամանակ և ԽՍՀՄ բարձրագույն ղեկավարությունը։

Ֆրիդրիխ Պաուլյուսը՝ Կասելի բանտային հաշվետարի որդին[4], Վերմախտի գեներալ-ֆելդմարշալ է, սովորում է, կարիերա է անում և ավարտում կյանքը խորհրդային գերության մեջ։ Վեպում բավականին մանրամասն նկարագրված է Պաուլյուսի աշխատանքը ԽՍՀՄ-ի վրա Գերմանիայի հարձակման պլանի` Բարբարոսա պլանի ստեղծման վրա։

Ստալինգրադի ղեկավար Չույանովը զբաղվում է սպառազինության պատրաստման, քաղաքի պաշտպանության և բնակչության սովի խնդիրներով։

Իոսիֆ Ստալինը և նրա շրջապատը Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբնական փուլերում հեղինակի կողմից ցուցադրվում են նսեմացուցիչ բնութագրերով[5]։ Այս գնահատականը վիճարկվում է մի շարք պատմաբանների կողմից[5]։

Բացի երեք հիմնական սյուժեային գծերից, վեպում բավականին մեծ տեղ է հատկացված հիտլերյան Գերմանիայի հրամանատարությունում ներքին փոխգործակցության նկարագրին, ֆաշիստական Իտալիայի և Բենիտո Մուսոլինիի նկարագրությանը, նախապատերազմական Ստալինգրադ քաղաքի նկարագրությանը։

ԾանոթագրություններԽմբագրել