Բացել գլխավոր ցանկը

Բանատող (բանաստեղծական տող), չափածո ստեղծագործության հիմնական տարրերից մեկը, որը գրությամբ և արտասանությամբ առանձնացվում է իբրև ինքնուրույն միավոր։ Տարբեր տաղաչափական համակարգերում տողերի հավասարության պայմանը տարբեր է՝ մերթ վանկերի կամ շեշտերի թվի հավասարությունը, մերթ արտասանության ժամանակամիջոցի հավասարությունը և այլն։ Բանատողը կարող է լինել ինքնուրույն նախադասություն.

Aquote1.png Ձմռան մի գիշեր կար մի հարսանիք,

Հրճվում էր անզուսպ ամբոխը գյուղի...

Aquote2.png


Բայց կարող է լինել և այնպես, որ մի քանի տող միասին կազմում են մեկ նախադասություն.

Aquote1.png Բազմած լուսնի նուրբ շողերին,

Հովի թևին թռչելով,

Փերիները սարի գլխին

Հավաքվեցին գիշերով։

Aquote2.png


Վերջապես, տողի մեջ կարող են լինել նաև մեկից ավելի նախադասություններ.

Aquote1.png Ծաղրուծանա՞կ է։ Կատա՞կ է հիմար։ Aquote2.png


Բանաստեղծական տողը չափածոյի ռիթմի հիմնական միավորն է, քանի որ հենց հավասար տողերի պարբերական կրկնությունից է առաջանում ոտանավորի ռիթմը։

ԱղբյուրներԽմբագրել

  • Էդ. Ջրբաշյան, Հ. Մախչանյան, Գրականագիտական բառարան, էջ 48