Բացել գլխավոր ցանկը
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Կալենց (այլ կիրառումներ)

Արմինե Կալենց (Արմինե Գալենց, Արմինե Սարգսի Պարոնյան, օգոստոսի 18, 1920(1920-08-18), Դամասկոս - նոյեմբերի 22, 2007(2007-11-22), Երևան, Հայաստան), հայ նկարչուհի, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1967 թ.), ԽՍՀՄ Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիր (1986 թ.)։

Արմինե Կալենց
Արմինե Կալենց.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 18, 1920(1920-08-18)
ԾննդավայրԴամասկոս
Վախճանվել էնոյեմբերի 22, 2007(2007-11-22) (87 տարեկանում)
Մահվան վայրԵրևան, Հայաստան
Ազգությունհայ
ՔաղաքացիությունՍիրիայի և Լիբանանի ֆրանսիական մանդատ
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Armenia.svg Հայաստան
ԿրթությունՀայկազյան ազգային վարժարան
Մասնագիտություննկարչուհի
ՈւսուցիչՀարություն Գալենց
ՊարգևներՀայկական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ և Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան
ԱմուսինՀարություն Գալենց
ԶավակներՍարո Գալենց
Արմինե Կալենց Վիքիքաղվածքում

Բովանդակություն

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ծնվել է Ատաբազարից ուսուցիչների՝ Սարգիս և Տիգրանուհի Պարոնյանների ընտանիքում։

1926-1935 թվականներին ուսանել է Հալեպի Հայկազյան և Սեն-Ժոզեֆ վարժարաններում և Երուսաղեմի Սբ. Թարգմանչաց վանքի վարժարանում։ 1938-1939 թվականներին Բեյրութում ուսում է առել Հարություն Կալենցի արվեստանոցում։

1939 թվականին Հալեպի «Պարոն» հյուրանոցում տեղի է ունեցել իր առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ 1939 թվականից ի վեր մասնակցել է ցուցահանդեսների Նյու-Յորքում, Հալեպում, Բեյրութում։ Այնուհետև 1946 թվականին ընտանիքի հետ հայրենադարձվել է Հայաստան։ Հետագայում դարձել է Նկարիչների միության անդամ։ 1962 թվականից ի վեր կազմակերպվել են նրա անհատական ցուցահանդեսները Երևանում, Հալեպում, Փարիզում, Մոնրեալում, Թբիլիսիում։ 1991-1992 թվականներին կատարել է ստեղծագործական այց ԱՄՆ։ 1993 թվականին Լոս Անջելեսում տեղի է ունեցել նկարչուհու անհատական ցուցահանդեսը։ 1994-1996 թվականներին կատարել է երկրորդ երկարաժամկետ այցն ԱՄՆ։ 1996 թվականից ի վեր կրկին ստեղծագործել է Երևանում, որտեղ 2000 և 2004 թվականներին ունեցել է անհատական ցուցահանդեսներ[1]։

2000 թվականին հրապարակել է «Ներիր ինձ, Հարություն» հուշագրությունն ամուսնու մասին, 2004 թվականին՝ «Մտորումներ» գրքերը։

ՆկարներԽմբագրել

 
Արմինե Կալենցի ցուցահանդեսը Կալենց թանգարանում
  • «Մեր երեխաները» (1952 թ.)
  • «Բնանկար։ Բյուրական» (1956 թ.)
  • Ե. Բեքարյանի դիմանկարը (1958 թ.)
  • «Ընկերուհիներ» (1960 թ.)
  • «Ապարանի բնանկար» (1963 թ.)
  • «Արտացոլում» (1968 թ.)
  • «Լոռի» (1969 թ.)
  • «Երազներ գտնող աղջիկը» (1975 թ.)

Մեջբերումներ Արմինե ԿալենցիցԽմբագրել

Դիմանկարների մեջ ես փորձում եմ պահպանել այն, ինչ տեսնում է իմ ներքին աչքը։ Հաճախ կարելի է մարդու մեջ տեսնել այն գույներն ու գծերը, որոնք ոչ մի լուսանկարչական եղանակով չի արտահայտվում։ Միայն հոգին է հոգուն տեսնում, և հավատով լուսավորված աչքն է, որ ճառագայթի նման թափանցում է սրտերից ներս....

ԸնտանիքԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005 
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։