Արամ Աբրահամյան (լրագրող)

հայ հրապարակախոս, լրագրող, խմբագիր
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արամ Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)

Արամ Լևի Աբրահամյան (փետրվարի 17, 1960(1960-02-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խմբագիր, հրապարակախոս, հաղորդավար, լրագրող, արվեստագիտության թեկնածու։

Արամ Լևի Աբրահամյան
Ծնվել էփետրվարի 17, 1960(1960-02-17) (62 տարեկան)
ԾննդավայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունՀայաստան Հայաստան
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա (1983)
Գիտական աստիճանարվեստագիտության թեկնածու
Մասնագիտությունհրապարակախոս, լրագրող և խմբագիր
ԱշխատավայրՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտ, Շանթ հեռուստաընկերություն, Հայկական պետական մանկավարժական համալսարան և Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն
Ծնողներհայր՝ Լևոն Աբրահամյան

Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Լևոն Աբրահամյանի որդին է։

ԿենսագրությունԽմբագրել

1978-1983 թթ.-ին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի երաժշտական բաժնում։ 1983-1986 թթ.-ին երգեցողություն է դասավանդել Գեղարքունիքի մարզի Դդմաշեն գյուղում։ 1986-1991 թթ.-ին եղել է ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտի գիտաշխատող, գիտական քարտուղար, 1991-1992 թթ.-ին` «Ա1+» ստուդիայի գլխավոր խմբագիր, 1992-1994 թթ.-ին` ՀՀ Նախագահի մամուլի քարտուղար։

1994 թ.-ից «Առավոտ» թերթի գլխավոր խմբագիրն է։ 1998 թ.-ից վարում է «Ա1+»-ի «P.S.» հաղորդաշարը, որը 2012 թ.-ից հեռարձակվում է «Արմնյուզ» հեռուստաալիքով։ 2004 թ. ղեկավարել է «Առավոտ» հեռուստաընկերությունը։ Տպագրվել է «Առավոտ», «Հայաստանի Հանրապետություն», «Республика Армения» և այլ պարբերականներում։ 2011 թ.-ից աշխատում է «Շանթ» հեռուստաընկերությունում, վարում է «Հորիզոն» լրատվական ծրագիրը։ Դասավանդում է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանում։ 2014-2016 թթ.-ին Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության եթերում վարել է «Արտկանոն» հաղորդաշարը[1][2]։

ԳրքերԽմբագրել

  • «Գերմանական կվինտետ»[3]

ՊարգևներԽմբագրել

  • Երևանի Մամուլի ակումբի ամենամյա մրցանակ, 2002 թ.

Մեջբերումներ Արամ ԱբրահամյանիցԽմբագրել

  Դասավանդելն այն չէ, որ դու մի օր առաջ գիտես այն, ինչ պետք է հայտնես քո ուսանողներին, այլ այն է, որ դու քո ուսանողների հետ զուգահեռաբար ինչ-որ բաներ ես հասկանում։ Այսինքն, նրանց հարցերից, նրանց հետաքրքրություններից, նրանց ռեակցիայից դու հասկանում ես ինչ անել[4]։  


ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել