Անտոնիո Լաբրիոլա (իտալ.՝ Antonio Labriola, Անտոնիո, հուլիսի 2, 1843(1843-07-02)[1][2][3], Կասինո, Պապական մարզ - փետրվարի 12, 1904(1904-02-12)[1][3], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի փիլիսոփա, մարքսիզմի տեսաբան և պրոպագանդիստ։

Picto infobox auteur.png
Անտոնիո Լաբրիոլա
Antonio Labriola
Antonio Labriola.jpg
Ծնվել էհուլիսի 2, 1843(1843-07-02)[1][2][3] Կասինո, Պապական մարզ
Մահացել էփետրվարի 12, 1904(1904-02-12)[1][3] (60 տարեկան) Հռոմ, Իտալիա
ԳերեզմանՀռոմի ոչ կաթոլիկական գերեզմանատուն
ՔաղաքացիությունFlag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
Ուղղությունմարքսիզմ
Մասնագիտությունփիլիսոփա, համալսարանի պրոֆեսոր, լրագրող և գրող
Հաստատություն(ներ)Հռոմի Սապիենզա համալսարան
Գործունեության ոլորտքաղաքական փիլիսոփայություն
Ալմա մատերՆեապոլի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինիտալերեն[1]
Ազդվել էՅոհան Ֆրիդրիխ Հերբարթ, Կարլ Մարքս և Գեորգ Վիլհելմ Ֆրիդրիխ Հեգել
Antonio Labriola Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ավարտել է Նեապոլի համալսարանը։ 1874 թվականից՝ գործնական փիլիսոփայության և մանկավարժության պրոֆեսոր Հռոմի համալսարանում։ 1890-ական թվականների սկզբներին ծանոթանալով Կառլ Մարքսի աշխատություններին՝ ձախհեգելականությունից և հերբարթականությունից անցել է մարքսիզմին։

Նամակագրական կապ է ունեցել Ֆ. Էնգելսի հետ։ Մասնակցել է Իտալիայի և միջազգային բանվորական շարժումներին։ Քննարկել է պատմական մատերիալիզմի պրոբլեմները, զարգացրել դասակարգերի, պատմության մեջ ժողովրդի ու անհատի դերի, պետության, հեղափոխության և այլ հարցեր։ Լաբրիոլայի հայացքներում կան որոշ հակասություններ ու սխալներ։ Նա թերագնահատել է պրոլետարիատի դիկտատուրայի ուսմունքը, բանվոր դասակարգի և նրա դաշնակիցների հետ պրոլետարիատի կուսակցության փոխհարաբերության նշանակությունը, ճիշտ չի ըմբռնել ազգային հարցը։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 466