Բացել գլխավոր ցանկը

Անթաքիա

քաղաք Թուրքիայում

Անթաքիա (թուրք.՝ Antakya), անվանվել է ի պատիվ Անտիոքոս I Սոտերի, Անտիոքիա Դաֆնեի վրա, Անտիոքիա Օրոնտեի վրա (լատ.՝ Antiochia), քաղաք և շրջան Թուրքիայի հարավային մասում։ Անթաքիան Հաթայի նահանգի վարչական կենտրոնն է։ 2000 թ-ի տվյալներով՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 145000 մարդ։ Քաղաքը գտնվում է Էլ Ասի գետի վրա՝ Միջերկրական ծովից 25 կմ հեռավորության վրա։

Բնակավայր
Անթաքիա
թուրք.՝ Antakya
Antioch Panorama Saint Pierre Church.jpg
Կոորդինատներ: 36°12′0″ հս․ լ. 36°9′0″ ավ. ե. / 36.20000° հս․. լ. 36.15000° ավ. ե. / 36.20000; 36.15000
ԵրկիրԹուրքիա Թուրքիա
ԲԾՄ67±1 մետր
Պաշտոնական լեզութուրքերեն
Բնակչություն354 768 մարդ,
377 793 մարդ (2018)
Ժամային գոտիUTC+2 և UTC+03:00
Հեռախոսային կոդ326
Փոստային ինդեքսներ31000
Ավտոմոբիլային կոդ31
Պաշտոնական կայքantakya.bel.tr
##Անթաքիա (Թուրքիա)
Red pog.png

ՊատմությունԽմբագրել

Հնում Անթաքիան, հին անվանումը՝ Անտիոք, կարևոր քաղաքական և մշակութային կենտրոն էր։ Անտիոքը եղել է Սելևկյան կայսրության մայրաքաղաքը: 1098-1268 թվականներին Անտիոքը եղել է Անտիոքի դքսության մայրաքաղաքը, որը հիմնադրել էին խաչակիրները: Նրա անկումից հետո, 1516 թվականին քաղաքը գրավվել է Օսմանյան կայսրության կողմից։ 1918 թվականին մտել է ֆրանսիական գաղութ Սիրիայի կազմի մեջ, սակայն 1938 թվականին անցել է Թուրքիային:

Ներկայումս Անթաքիան քաղաք է (թուրք.՝ Antakyaթուրքական Հաթայի նահանգի կենտրոնը։

Անտիոքի հույն ուղղափառ եկեղեցին գործում է մինչ օրս, բայց կաթողիկոսական աթոռը միջին դարերում տեղափոխվել է Դամասկոս, որտեղ գտնվում է նաև պատրիարքի նստավայրը։

Անթաքիայի հնէաբանական թանգարանի հավաքածուն իր ունեցած խճանկարների քանակով 2-րդն է ամբողջ աշխարհում։

Բնակչությունը 1935 թվականին ըստ ֆրանսիական մարդահամարի[1][2]
Ազգային կազմ Քանակ
Թուրքեր 19,720 (58%)[2]
Ալավիներ 8,670 (25,5%)[2]
Քրիստոնյա արաբներ
Այլ
Ամբողջը 34,000 (100%)[2]

ՊանորամաԽմբագրել

Անթաքիայի համայնպատկերը


Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Dumper Michael (2007)։ Cities of the Middle East and North Africa: A Historical Encyclopedia։ ABC-CLIO։ էջ 40։ ISBN 9781576079195 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Go Julian (2013)։ Decentering Social Theory։ Emerald Group Publishing։ էջ 31։ ISBN 9781781907276 

Արտաքին հղումներԽմբագրել