Անեծք, նզովք, խոսքի հմայական բանաձև, ուր արտահայտվում է անիծողի չար ցանկությունը որևէ անձի, առարկայի, կենդանու կամ երևույթի նկատմամբ։ Անեծքը սերում է խոսքի հմայական զորության նախնական հավատալիքներից։ Անեծքը կազմաբանական միավոր է նաև երդումներում ու հմայական աղոթքներում։

A woman makes a cursing ritual ceremony.jpg

ԿիրառումԽմբագրել

Կիրառվել է նաև իբրև ազդող միջոց՝ նյութական կամ հոգևոր արժեքները պահպանելու համար։

Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են
Անեծք հոդվածին
  Ընթերցե՛ք «անեծք» բառի բացատրությունը Հայերեն Վիքիբառարանում։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանի «Անեծք» հոդվածից (հ․ 1, էջ 402 )։