Ալիսիա դե Լառոչա ( իսպ.՝ Alicia de Larrocha y de la Calle մայիսի 23, 1923(1923-05-23)[2], Բարսելոնա, Իսպանիա[4] - սեպտեմբերի 25, 2009(2009-09-25)[1][2][3][…], Բարսելոնա, Բարսելոնես[4]), իսպանացի դաշնակահարուհի:

Ալիսիա դե Լառոչա
Alícia de Larrocha i de la Calle (1983).jpg
Բնօրինակ անունԼառոչա ի դե լա Կալլե
Ի ծնե անունԱլիսիա դե Լառոչա ի դե լա Կալլե
Ծնվել էմայիսի 23 կամ 26, 1923
Բարսելոնա
ԵրկիրԻսպանիա
Մահացել էսեպտեմբերի 25,2009
Բարսելոնա
ՄասնագիտությունԿոմպոզիտոր, դաշնակահարուհի
Գործիքներդաշնամուր
ԱնդամակցությունԲավարիայի գեղարվեստի ակադեմիա և Կատալոնիայի դաշնամուրի դպրոց
ՊարգևներԱրվեստների և գրականության շքանշանի կոմանդոր, Արվեստում Ավստրիայի արքայազնի մրցանակ, Կատալոնիայի խորհրդարանի մեդալ, honorary doctorate of the University of Lleida?, Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ, Ազգային երաժշտական մրցանակ և «Կերպարվեստի ոլորտում վաստակի համար» ոսկե մեդալ
Կայքaliciadelarrocha.com

Երեք տարեկանից սովորել է երաժշտություն Ֆրենկ Մարշալի մոտ: 1929 թվականին Սևիլյայում Իբերոամերիկյան ցուցահանդեսի շրջանակներում նա տվել է իր առաջին համերգը վեց տարեկան հասակում: Առաջին ձայնագրությունը (Ֆրեդերիկ Շոպենի երկու փոքրիկ պիեսաներ) կատարվել է դաշնակահարուհու ինը տարեկան հասակում:

1947 թվականից դե Լառոչան համերգներով սկսել է շրջագայել: 1954 թվականին կատարել է առաջին շրջագայությունը լոսանջելեսյան ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ` Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներով: Սկզբում դաշնակահարուհին գերադասում էր կատարել մոցարտյան երգացանկից ստեղծագործություններ, բայց հետագայում իսպանական և լատինամերիկյան երաժշտությունը պրոպագանդելու նրա ձգտման ուժը հանգեցրեց նրան, որ սկսեցին իր անունը ասոցացնել այնպիսի հեղինակների ստեղծագործությունների հետ, ինչպիսիք են Անտոնիո Սոլերը, Իսահակ Ալբենիսը և Էնրիկե Գրանադոսը: Գրեմմի չորս մրցանակներից երկուսը նրան հանձնվել է Ալբենիսի ստեղծագործությունների մենակատարման համար (1974, 1988 թվականներ), մեկը՝ Գրանադեսի համար (1991 թվական), մեկն էլ՝ Ռավելի և Գաբրիել Ֆորեի դաշնամուրային կոնցերտների համար (1975 թվական): Ալիսիա դե Լառոչայի մյուս պարգևներից են Ալբենիսի շքանշանը (2004 թվական) և Աստուրիասի արքայազնի պարգևը (1994 թվական):

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 http://www.nytimes.com/2009/09/26/arts/music/26larrocha.html
  2. 2,0 2,1 2,2 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 FemBio: Банк інформації про видатних жінок, Frauendatenbank, Банк данных о выдающихся женщинах
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #134440013 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.

Արտաքին հղումներԽմբագրել