Բացել գլխավոր ցանկը

Ալեքսանդր Եվգենիի Ֆերսման ռուս.՝ (Александр Евгеньевич Ферсман, նոյեմբերի 8, 1883, Սանկտ Պետերբուրգ - մայիսի 20, 1945, Սոչի), ռուս երկրաքիմիկոս և հանքաբան, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1919), Վլադիմիր Վերնադսկու աշակերտը։

Ալեքսանդր Ֆերսման
Александр Ферсман
Alexander Fersman 1938b.jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 27 (նոյեմբերի 8), 1883[1]
Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[2]
Մահացել էմայիսի 20, 1945(1945-05-20)[2] (61 տարեկանում)
Սոչի, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
ԳերեզմանՆովոդեվիչյան գերեզմանոց
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
Flag of Russia.svg Ռուսական հանրապետություն
Խորհրդային Ռուսաստան
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունճանապարհորդ հետազոտող, հանքաբան և երկրաքիմիկոս
Հաստատություն(ներ)ՌԳԱ երկրաբանական ինստիտուտ
Գործունեության ոլորտԵրկրաքիմիա և Միներալոգիա
ԱնդամակցությունՌուսաստանի գիտությունների ակադեմիա և ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատերFaculty of Physics and Mathematics of Moscow Imperial University
Տիրապետում է լեզուներինռուսերեն
Գիտական ղեկավարՎլադիմիր Վերնադսկի
Եղել է գիտական ղեկավարVladimir Shcherbina, Natan Il'ich Ginzburg և Q52554841?
ՊարգևներՍտալինյան մրցանակ Ուոլասթոնի մեդալ Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան և Լենինյան մրցանակ
Ստորագրություն
A E Fersman-signature.png
Alexander Fersman Վիքիպահեստում

Բովանդակություն

Գիտական գործունեությունԽմբագրել

1907 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը։ 1907-09 թթ. աշխատել է Փարիզում և Հայդելբերգում։ 1909 թվականից՝ Մոսկվայի համալսարանի դասախոս։ 1919-30 թթ. ԽՍՀՄ ԳԱ միներալոգիական թանգարանի տնօրեն։ Եղել է «Պրիրոդա» («Природа») հանդեսի կազմակերպիչներից (1912) և խմբագիրներից։ Ֆերսմանւ մասնակցել է Կոլա թերակղզու, Տյան Շանի, Կզլկումի և Կարակումի, Ուրալի, Անդրբայկալի և այլ շրջանների հետազոտություններին։ Առավել կարևոր կիրառական նշանակություն ունեցան Խիբինի տունդրայի (1920 թվականից) և Մոնչետունդրայի (1930 թ.-ից) ուսումնասիրությունները, ուր Ֆերսմանի մասնակցությամբ հայտնաբերվեցին ապատիտի և պղինձ-նիկելի հանքավայրեր։

Ալեքսանդր Ֆերսմանը ԽՍՀՄ-ում երկրաքիմիայի հիմնադիրներից Է։ Նա զբաղվել է կլարկների պրոբլեմով և տարրերի միգրացիայով։ Հետազոտությունների զգալի մասը վերաբերում է գրանիտային պեգմատիտների ուսումնասիրությանը։

1922-45 թթ.-ին եղել է ԳԱ տարբեր ինստիտուների (ռադիումի, միներալոգիայի և երկրաքիմիայի, երկրաբանական գիտությունների) տնօրենը։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ ստեղծել և ղեկավարել է ՍՍՀՄ ԳԱ երկրաբանա-աշխարհագրական գիտությունների բաժանմունքին առընթեր՝ խորհրդային բանակին գիտական օգնություն ցույց տվող հանձնաժողովը։

Լայն ճանաչում են ստացել Ֆերսմանի հանրամատչելի գրքերը և հոդվածները («Հիշողություններ քարի մասին», 1940, «Հետաքրքրաշարժ միներալոգիա», «Հետաքրքրաշարժ երկրաքիմիա», 1950 և այլն)։

Ֆերսմանի հիշատակին ՌԴ աշխարհագրական ընկերությունը սահմանել է նրա անվան շքանշան[3]։

ՄրցանակներԽմբագրել

Ստացել է մի շարք մրցանակներ՝

  • Վ․ Ի․ Լենինի անվ․ մրցանակ (1929)
  • ՍՍՀՄ պետ․ մրցանակ (1942)
  • Լոնդոնի երկրաբական ընկերության Վոլաստոնի անվան պալլադիումե մեդալ (1943)

Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։ Ալեքսանդր Ֆերսմանի անունն են կրում ֆերսմիտ և ֆերսմանիտ միներալները։

ԵրկերԽմբագրել

  • Избр․ труды, т․ 1—7, М․, 1952—62
  • Երկրաքիմիա, հ․ 1-4, Ե․, 1933-39

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #124019307 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 Ферсман Александр Евгеньевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  3. Ферсман А.Е. (о нём) на странице о минералогии (geo.web.ru)

Արտաքին հղումներԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։